Życie, Św Rocha
Urodził się w 1295 jako jedyny syn rządcy Montpellier. W wieku 19 lat stracił oboje rodziców. Po sprzedaniu znacznego majątku rodziców, rozdał wszystko ubogim i wyruszył do Rzymu. We włoskim miasteczku Acquapendente zastała go epidemia dżumy. Tam w miejscowym szpitalu opiekował się zarażonymi. W Rzymie spędził 3 lata, gdzie dokonał wielu cudownych uzdrowień. W czasie powrotu do Francji zaraził się dżumą w Piacenzie. By nie zarażać innych ukrył się w pobliskim lesie. Według podania wytropił go tam pies, który przynosił mu pożywienie. Miał wówczas cudownie wyzdrowieć. Udał się w drogę powrotną do Francji, lecz na granicy wzięty został za szpiega włoskiego, umarł potem w więzieniu nierozpoznany.
Kult [edytuj]
W całej Europie zaczął się szerzyć kult św. Rocha. W Polsce św. Roch był czczony już w XV wieku, obok św. Sebastiana stał się patronem chroniącym od zarazy. W tym czasie w Wenecji i Rzymie powstawały bractwa Jego imienia. W Rzymie papież Aleksander VI wystawił ku jego czci kościół, papież Pius IV ufundował szpital, oddając go bractwu św. Rocha (1560). W szerzeniu kultu pomogli franciszkanie jako członka stowarzyszenia. Papież Pius IX ogłosił św. Rocha patronem Montpelellier. W 1585 papież Grzegorz XIII umieścił Jego imię w Martyrologium Rzymskim. Powstała rodzina zakonna rochici, wiele miast nosi na cześć świętego Jego imię i wybudowano tysiące kościołów i kaplic ku Jego czci.
Patron i jego atrybuty [edytuj]
Patron Montpellier, Parmy, Wenecji, aptekarzy, lekarzy, ogrodników, rolników, szpitali, więźniów. Na ziemiach polskich czczony był przede wszystkim jako patron chroniący od zarazy, stąd w epoce staropolskiej były mu poświęcone liczne ołtarze, figury i kapliczki. Opiekun zwierząt domowych. Patron Centrum Rehabilitacji w Łomży. Atrybutami Świętego są: anioł, pies trzymający w pysku chleb, torba pielgrzyma. Święto świętego Rocha przypada 16 sierpnia w dniu jego śmierci.
Św. Roch w kulturze masowej [edytuj]
Postać św. Rocha występuje w filmach Jasminum oraz Historii kina w Popielawach, wyreżyserowanych przez Jana Jakuba Kolskiego.
Zobacz też [edytuj]
Modlitwy do św. Rocha
Kiedy będziecie przypadkiem przechodzić
koło kaplicy św. Rocha w Krasnobrodzie, albo w innym miejscu...
Koniecznie weźcie te modlitwy ze sobą...
Litania do Świętego Rocha
Hymn o świętym Rochu
Modlitwa do św. Rocha podczas powietrza
* * *
Litania do Świętego Rocha,
Patrona od morowego powietrza.
Kyrie elejson, Chryste elejson.
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z nieba Boże zmiłuj się nad nami!
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami!
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami!
Święta Trójco jedyny Boże zmiłuj nad nami
Święta Maryo, - módl się za nami!
Święta Boża Rodzicielko,
Święta Panno nad pannami,
Święty Rochu, Chrystusa wyznawco,
Święty Rochu, drogi klejnocie wszystkiego świata,
Święty Rochu, patronie chorych i konających,
Święty Rochu, godny Synu i ozdobo królestwa francuzkiego,
Święty Rochu, ojcze ubogich najłaskawszy,
Święty Rochu, wzgardzicielu świata najmężniejszy,
Święty Rochu, pielgrzymie ziemski najcierpliwszy,
Święty Rochu, obywatelu niebieski najchwalebniejszy,
Święty Rochu, najosobliwszy patronie od powietrza morowego,
Święty Rochu, cudotwórco wielki Chrystusów,
Święty Rochu, obrońco wiary świętéj najpotężniejszy,
Święty Rochu, przedziwny Chrystusowego ubóstwa naśladowco
Święty Rochu, najtroskliwszy wdów i sierot opiekunie,
Święty Rochu, żarliwy dusz miłośniku,
Święty Rochu, lekarzu chorób ludzkich najskuteczniejszy
Święty Rochu, wizerunku prawdziwej pobożności,
Święty Rochu, wodzu w drodze cnót najdoskonalszy,
Święty Rochu, przykładzie cudowny Ducha apostolskiego,
Święty Rochu krzyża Pańskiego miłośniku najcierpliwszy,
Święty Rochu, życiem Aniele najniewinniejszy,
Święty Rochu, wielki i skuteczny Patryarcho ludu Bożego,
Święty Rochu, darem i Duchem Boskim Przedziwny Proroku,
Święty Rochu, najgorliwszy nieumiejętnych doktorze,
Święty Rochu, prawdziwy życia Chrystusowego wyznawco,
Święty Rochu, najmocniejszy Panieńskiéj czystości obrońco,
Święty Rochu, w którym wszystkich Świętych zasługi z Boskiéj dobroci szanujemy i czcimy,
Święty Rochu, całego świata Patronie od zarazy morowego powietrza,
Święty Rochu, w szpitalach służący,
Boże, w Trójcy świętéj jedyny,
Przez zasługi świętego Rocha, gorliwego miłośnika Twego,
Abyś od powietrza, głodu, ognia i wojny wybawić raczył,
Abyś nas od skazy grzechowej zachować raczył,
Abyś nas, za przykładem świętego Rocha, w służbie Twojej świétej utwierdzić raczył,
Abyś nam, synom i córkom jego, pokój, zgodę i miłość prawdziwą dać raczył,
Synu Boży, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson!
10 Ojcze nasz i t. d.-10 Zdrowaś Marya i t. d.
Módlmy się. Boże, któryś błogosławionemu Rochowi, przez Anioła Swego, przyobiecał, że każdy, pobożnie go wzywający, od wszelkiego morowego powietrza wolnym zostanie, daj nam, prosimy Ciebie, aby, którzy jego pamiątkę nabożnie obchodzimy, mocą zasług jego, od śmiertelnego powietrza ciała i duszy byli zachowani. Przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje, Bóg na wieki wieków. Amen.
Hymn o świętym Rochu
Witaj Rochu, mężu święty,
Tyś z wielkiego rodu wzięty!
Krzyżem świętym naznaczony,
Z lewéj boku Twego strony.
Gdy miejsca święte obchodzisz,
Zapowietrzonych przywodzisz
Do zdrowia samém dotknieniem,
Z wielkiem wszystkich podziwieniem.
Pozdrowienieć ponawiamy,
Zachowaj nas - upraszamy -
Od wrzodów, moc nad któremi
Wziąłeś słowy anielskiemi.
Modlitwa do św. Rocha podczas powietrza
Wszechmogący i wieczny Boże! któryś dla zasług przebłogosławionego Rocha, wyznawcy Twego nieraz od Twych wiernych morową zarazę łaskawie oddalić raczył! daj ludowi Twemu o oddalenie takowegoż powietrza, do Twojej się dobroci uciekającemu, aby, za przyczyną tegoż chwalebnego wyznawcy Twego, od tej zarazy i od wszelkiego zatrwożenia wolnym zostawał. -Przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje, Bóg na wieki wieków. Amen.
Nasz Dziennik Wtorek, 29 sierpnia 2006 MYŚL JEST BRONIĄ
Święty Rochu, uproś zgodę
Rokosz to znaczy zbrojny bunt. Jak do tego doszło?
Rzeczpospolita w drugiej połowie XVII wieku
wyraźnie chyliła się ku upadkowi.
Na rubieżach Polski, nad Dnieprem,
rośli w potęgę Kozacy.
Do nich dołączyli się uciekinierzy
innych państw i nasi rycerze,
którym król nie płacił żołdu.
To była bardzo niebezpieczna siła.
Chcieli stworzyć własną Rzeczpospolitą
nadnieprzańską.
Walczyli u boku każdego,
kto ich najął.
W roku 1648 zdolny wódz Bohdan Chmielnicki w zbrojnym powstaniu wystąpił przeciw królowi.
Parę lat później w 1654 r.
przyszło nam walczyć z Rosją.
W 1655 - potop szwedzki,
a na domiar złego -
Jerzy Rakoczy z Siedmiogrodu
w 1657 r. najechał Rzeczpospolitą,
aby uszczknąć kawałek osłabionej Polski.
Do tego wszystkiego doszła dominująca rola magnaterii, która świadomie dążyła do anarchii. Radziwiłłom, Potockim, Wiśniowieckim, Lubomirskim marzyła się królewska korona.
Ten ostatni - Jerzy Sebastian Lubomirski, marszałek wielki koronny, pertraktował z cesarzem Leopoldem I, z elektorem Brandenburgii Fryderykiem Wilhelmem i z królem Szwecji Karolem XI. Dwór królewski wytoczył J.S. Lubomirskiemu proces, oskarżając go o zdradę stanu i szkodliwe dla Rzeczypospolitej kontakty z obcymi państwami.
Król Jan Kazimierz chciał,
aby przeprowadzić elekcję vívente rege,
tzn. jeszcze za jego życia,
i osadzić na polskim tronie
księcia francuskiego
Henryka Juliusza Burbona,
który wzorując się na absolutyzmie
Ludwika XIV - Króla Słońce,
umiałby zaprowadzić porządek
wśród anarchizującej magnaterii.
To w rozumieniu szlachty
przebrało już miarę
i J.S. Lubomirski wystąpił
przeciw królowi w otwartej wojnie,
jakoby w obronie praw szlacheckich.
Więc poparła go szlachta i część wojska koronnego.
Pobił wojska królewskie pod Częstochową, pod Mątwami (1665 r.).
Do decydującej rozprawy miało dojść właśnie tu, na wzgórzu pod Łęgonicami. Wojska królewskie nadciągały od Rawy i zajęły wzgórze.
Od Szydłowca nadciągały wojska rokoszan. Po przeprawie przez Pilicę rokoszanie stanęli naprzeciwko wojsk królewskich.
Zamiast decydującej bitwy
hetman J.S. Lubomirski ukorzył się przed
królem
właśnie tu. Stąd Górka Zgody.
Król przeprosił za popełnione błędy. Zrezygnował z elekcji vívente rege, przyrzekł amnestię rokoszanom i żołd zbuntowanemu wojsku Lubomirski złożył u nóg króla buławę hetmańską i zwolnił wojsko. Pokój! Zgoda - na Górce Zgody.
Dziś na plebani w Łęgonicach
wiszą w zgodzie portrety króla Jana Kazimierza
i J.S. Lubomirskiego.
Jan Kazimierz 16 września 1668 r. abdykował. Wyjechał do Francji, do opactwa St. Germain des Pres. I tam jako opat wiódł pobożne życie. Jesienią 1672 r. na wieść o zdobyciu Kamieńca Podolskiego dostał udaru serca i 16 grudnia tegoż roku zakończył życie. Cztery lata później jego prochy sprowadzono do Polski i złożono je w krypcie katedry wawelskiej. W naszej pamięci zostanie jako autor królewskich ślubów przed MB Łaskawą we Lwowie.
Śluby Jana Kazimierza.
Zakończyła się wojna domowa
na Górce Zgody,
ale zawisły nad Polską
królewskie prorocze słowa
o groźbie rozbiorów Polski
przez Moskwę, Brandenburgię i Austrię,
jeżeli w Rzeczypospolitej nie będą
przeprowadzone istotne reformy ustrojowe.
Jerzy Sebastian Lubomirski
zmarł na emigracji we Wrocławiu,
też w 1672 r. Pochowany jest w Wiśniczu.
Zemścił się los.
W wolnej elekcji szlachta wybrała na króla Korybuta Wiśniowieckiego, syna wielkiego Jaremy Wiśniowieckiego spoczywającego na Świętym Krzyżu, ale to był kiepski król. Wtedy sąsiedzi już głośno wołali: Polska nierządem stoi!
Na grobie hetmana Czarnieckiego
jest napis:
Exoriare aliquis
ex ossibus nostris
ultor
(Z jego prochów wyrośnie ktoś większy).
Na pogrzebie pana Wołodyjowskiego, według przekazu H. Sienkiewicza,
kaznodzieja wołał: Panie Michale, larum grają, a ty na koń nie siadasz, za szablę nie chwytasz?
Do kościoła wchodził wtedy hetman Sobieski, późniejszy król Jan III Sobieski, który pod Wiedniem pokazał Europie, żeśmy tam byli zwycięzcami.
W sierpniu nie mogę też zapomnieć
o Cudzie nad Wisłą,
o tym, że ojcowie nasi
zasłonili Europę przed zarazą bolszewicką.
Pod Ossowem poległ ksiądz Ignacy Skorupka,
z zawołaniem: Za Boga i Ojczyznę!
Po odparciu bolszewików
major Dobrowolski,
przeglądając pole bitwy,
znalazł między niezebranymi snopami
ciało zabitego księdza.
Ksiądz był w komży, miał fioletową stułę,
w ręku krzyż i roztrzaskaną z tyłu głowę.
Za Boga i Ojczyznę!
Tego też Europa nie chce
w rozliczeniu pamiętać.
W 1973 r. pielgrzymem na Górkę Zgody był Prymas Tysiąclecia Stefan Kardynał Wyszyński. Jego słowa zagłuszał ryk startujących i lądujących odrzutowców z pobliskiego lotniska.
Dzieci Boże, Dzieci moje. Przyjdzie czas, że Pan Bóg powie: Mila, zamilknij! I stanie się cisza. I stała się, a Wielki Prymas z pomnika
pod Jasną Górą woła:
Z pokorą teraz padam na kolana,
abym wstał silnym Boga robotnikiem,
gdy wstanę, mój głos będzie głosem Pana,
mój krzyk Ojczyzny będzie krzykiem
(J. Słowacki).
W sierpniu trzeba nam pamiętać
0 Wojsku Polskim
1 o bohaterach Powstania Warszawskiego. Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku,
czy to serce pękło? (K.K. Baczyński).
Serce pękło.
Musiało pęknąć!
W sierpniu było też podpisanie innej ugody,
porozumień między Solidarnością Polaków a rządem.
Zostały tylko krzyże gdańskie i kamienie,
które kiedyś wołać będą (Łk 19,40).
Ojciec Święty Jan Paweł II, największy z rodu Polaków, zostawił nam jako testament słowa: Pamięć i tożsamość. Zachowajcie pamięć historyczną o Grunwaldzie, Wiktorii Wiedeńskiej, o Cudzie nad Wisłą,
0 Powstaniu Warszawskim
1 o cudach, które Pan Bóg zdziałał na naszych oczach. Zachowajcie tożsamość wiary, mowy i zwyczajów ojczystych, aby Was rozpoznali w Brukseli.
Kocham Was, strojne Roszkowolanki,
i Domaniewianki!
Kocham was dlatego,
bo moja Matuś taksie stroili...
Kocham Was Wszystkich, upracowanych, słońcem spalonych, deszczem zmoczonych Ziomków. To od Was uczyłem się wiary, pracowitości i umiłowania matki ziemi. Wracam tu z biciem serca i z pragnieniem powrotu do pierwszej gorliwości.
Pytasz skąd moja wiara, kto ją zrozumie odczyta? Najlepiej latem iść pośród żyta, kiedy od kwiatów i ponad kłosy ziemia uderza wniebogłosy.
0 graj mi ziemio organistko Zasłuchaj się... i to wszystko (K Wierzyński).
Ojczyzna moja, to ta ziemia droga, gdziem ujrzał słońce
1 gdziem poznał Boga. Gdzie ojciec, bracia
i gdzie matka miła w polskiej mnie mowie pacierza uczyła.
Do was wołam, co ostaliście na wsi
i dzielicie się chlebem z Bogiem i z ludźmi.
Modlicie się jeszcze przy siewach
i poświęcacie ziarno?
Dziękujecie Bogu przed żniwami
za to, że chleb rozmnożył?
Będziesz ty orał pola i niwy
tak jak orali rodacy?
Bo serce ojca by zapłakało,
gdybyś pracował inaczej (z Krobii Wlkp.).
Matko pracy uczciwej...
która karmisz Syna
miodem i mlekiem
wróć nam uczciwość pracy
i weź nas w swoją opiekę (E. Bryll).
Panowie Marszałkowie,
Parlamentarzyści!
Tu, z Górki Zgody, widać dobrze
rozmodlonych, pracowitych ludzi,
a to Polska właśnie! (St. Wyspiański)
Dopiero tam dalej karuzela,
cyrk i zgiełkowa muzyka.
Trudna jest ta Polska! (H. Sucharski).
Bezbożnym łatwiej żyć. Ci mogą kraść, kłamać, bez odpowiedzialności. Oni się nie modlą, nie spowiadają.
Boją się ich policjanci, prokuratorzy. Kiedy się oni wyspowiadają przed Bogiem i przed narodem. Tyle rokoszów, zdrady, zawiści. Toczą nas rokosze, zarazy, cholery, dżumy i morowe powietrze. Czy przyjdą nowe, dobre czasy? Nawet moi chłopi stracili chłopski rozum. Podzielili się na partie, które są jak bandy dzikie ikoczowiska polityczne (CK. Norwid).
Święty Rochu, uchroń nas od tej zarazy.
Niech już przyjdzie
nowych ludzi plemię.
Tu grają moje dzieci ze Żdżar
i Nowego Miasta.
To oni grali na Kahlenbergu i w Brukseli, niech będą radością naszą i nadzieją.
Panowie Marszałkowie, proszę Was.
Weźcie księdza pod ręce,
co poniesie Najświętszy Sakrament,
i poprowadźcie nas
ku nowym lepszym czasom.
Tu, na Górce Zgody,
wszystko jest możliwe.
Tu właśnie winny się zakończyć
bunty, kłótnie i rokosze.
Tu winna nastąpić ugoda
między Polakami.
Zmęczyłem Was, Czcigodni Ziomkowie,
ale dalsze kazanie
mówcie już Wy sami.
Ja będę słuchał,
ale powiedzcie prawdę
i tylko prawdę
wobec Boga, wobec króla hetmana,
Króla i Narodu:
Czy Wy jeszcze wierzycie
w Boga Ojca Wszechmogącego...?
Wierzymy!
To Bogu niech będą dzięki i Wam Bóg zapłać!
Za to kocham was więcej niż dawniej,
a wyznawanie tej wiary
niech będzie zgodą i chlubą naszą,
aż do końca życia.
W Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Amen.
roch@warszawa.opoka.org.pl
