DWUDZIESTA TRZECIA NIEDZIELA W CIĄGU ROKU 5 września 2010
niedziela
05 września 2010
Dwudziesta trzecia Niedziela zwykła, XXIII Tydzień Zwykły Kolor liturgiczny
Patroni (wg. Martyrologium Romanum) święci Urban i Teodor i ich Towarzysze, św. Weronika Giustiniani (?), św. Bertinus, św. Genebald z Laon.
Czytania
Mdr 9, 13-18
Któż bowiem z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana? Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne, bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski przybytek obciąża lotny umysł. Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką - a któż wyśledzi to, co jest na niebie? Któż poznał Twój zamysł, gdyś nie dał Mądrości, nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego? I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste, a ludzie poznali, co Tobie przyjemne, i wybawiła ich Mądrość.
Flm 9-10 12-17
Najdroższy:
Jako stary Paweł, a teraz jeszcze więzień Chrystusa Jezusa, proszę cię za moim dzieckiem, za tym, którego zrodziłem w kajdanach, za Onezymem. Jego ci odsyłam; ty zaś jego, to jest serce moje, przyjmij do domu. Zamierzałem go trzymać przy sobie, aby zamiast ciebie oddawał mi usługi w kajdanach noszonych dla Ewangelii. Jednakże postanowiłem nie uczynić niczego bez twojej zgody, aby dobry twój czyn był nie jakby z musu, ale z dobrej woli. Może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego. Takim jest on zwłaszcza dla mnie, ileż bardziej dla ciebie zarówno w doczesności, jak w Panu. Jeśli więc się poczuwasz do łączności ze mną, przyjmij go jak mnie.
Ewangelia
Łk 14, 25-33
A szły z Nim wielkie tłumy. On odwrócił się i rzekł do nich: "Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem. Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem. Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na wykończenie? Inaczej, gdyby założył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy, patrząc na to, zaczęliby drwić z niego: "Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć". Albo który król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestoma tysiącami nadciąga przeciw niemu? Jeśli nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju. Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem.
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
1. Jezus zapowiedział nam dziś konieczność dźwigania Jego krzyża. " Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem. " Nie zawsze jest to krzyż cierpienia i krwi, najczęściej jest nim codzienne zmaganie z obowiązkami. Przyjmując dziś Komunię Świętą, otrzymaliśmy ważne wsparcie na tej drodze. W naszej ziemskiej wędrówce nigdy nie jesteśmy sami, ale że ciągle towarzyszy nam Ten, który do końca nas umiłował.
2. Rozpoczął się rok szkolny i katechetyczny. Jako rodzice zainteresujmy się, czy nasze dzieci i młodzież sumiennie korzystają z katechizacji szkolnej, czy wogóle zgłosili się nas katecheze w szkole . Dzisiaj w Polsce zaczyna sie ponownie dyskusja na temat katechezy w szkole . Dlaczego i po co . Nasi Biskupi napisali do nas LIST " .....Od wielu lat rodzice są coraz bardziej świadomi swoich praw i swojej roli odnośnie do zadań realizowanych przez szkołę. Rady rodziców uzyskały w szkole bardzo duże kompetencje. Oznacza to, że w szkole nie może się odbywać coś, co mogłoby być sprzeczne z wolą rodziców. A zatem rodzice mają istotny wpływ na kształt edukacji, jaka dokonuje się w polskich szkołach. Dzisiaj zwracamy się z apelem, aby rodzice korzystali z tego prawa i upominali się o poszanowanie praw ludzi wierzących."/czytaj CAŁY LIST poniżej ogłoszeń/
3. Dzisiaj pierwsza niedziela miesiaca. Jak zawsze zatrzymujemy się w tym dniu na TAJEMNICĄ EUCHARYSTII. W naszej parafii jest organizowana zawsze ADORACJA I PROCESJA .To jest dla nas znak czy my chcemy iśc za Jezusem Eucharystycznym , czy ADORUJEMY Chrystusa i kim On jest dla nas w pozostałe niedziele , dni czy tygodnie. Pytamy dzisiaj -na poczatku nowego roku szkolnego- o ministrantów, bielanki , schole , chór czy asytę kościelną. Tym wszystkim którzy w minionym tgodniu z piatku na sobotę wzięli udział w ADORACJI składamy Bóg zapłać . Jest to piękne świadectwo naszej wiary.
4. W środę, 8 września będziemy obchodzili święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Uczcijmy urodziny naszej Matki modlitwą i uczestnictwem we Mszy Świętej. Różaniec za zmarłych w środę 8 września o godz 16,30 i msza św o godz 17.30.
5. Za tydzień w niedziele 12 września pierwsze spotkanie młodzieży z kl III Gimnazjalnej po Mszy sw o godz 9.15 .Spotkanie rodziców dzieci z kl II i kl III Gimnazjalnej za dwa tygodnie 19 września.
6. Nauki przedmałżeńskie zaczniemy w naszej parafii 12 września o godz 16.30.
7. Za tydzień ofiary z tacy będą przeznaczone na utrzymanie seminarium w Warszawie. Pamiętajmy, że nasze seminarium utrzymuje się z ofiar wiernych .
8. Jutro spowiedż dzieci i młodzieży ze szkoły życia w Łbiskach o godz 14,30 a Msza św na rozpoczecie nowego roku szkolnego we wtorek 7 września o godz 9.00
9. Spotkanie wszystkich ministrantów w najbliższą / 11.09/ sobotę o godz 10.00
9A. Dziękujemy i skladamy Bóg zapłac za piękne kwiaty przy ołtarzu państwo młodym , za tydzień kosciół ubiorą również państwo młodzi a za dwa tygodnie rodziny z Pęcher.
10. Rozprowadzamy nadal płyty naszej dzieciecej scholi parafialnej z myślą o powodzianach.
10 a . ZAPOWIEDZ PRZEDMAŁŻEŃSKA : Krzysztof-Marek Łakomy kawaler z par tut i Maria-Barbara Kulczyk panna z Kamionki par Sw Rodziny - zapowiedź DRUGA.
PRASA KATOLICA : GOŚĆ NIEDZIELNY - Partia Pana Boga ks. Marek Gancarczyk, redaktor naczelny
Na okładce jednego z tygodników znalazło się zdjęcie z tłumem księży, a na nim napis: "Partia Pana Boga. Nie ma jej w sejmie, ale jest przy władzy". 
Szkoła wiary
Bogumił Łoziński
Wobec procesów zachodzących w polskiej religijności szkolna katecheza staje się jedną z ważniejszych przestrzeni przekazu wiary.
Przywrócenie nauczania religii do szkoły w 1990 r. spotyka się nieustannie z falą krytyki ze strony lewicowych polityków i ideologów, wątpliwości płyną też od ludzi Kościoła. O ile pierwsi chcieliby wyrzucić katechezę ze szkoły, o tyle drudzy mają przede wszystkim wątpliwości, czy szkoła jest dobrym miejscem przekazu wiary. Analiza procesów, jakie zaszły w nauczaniu religii w ostatnich dwudziestu latach, nie pozostawia wątpliwości, że wyprowadzenie katechezy ze szkoły byłoby błędem, ale problem, jak skutecznie realizować jej cele, jest jak najbardziej aktualny.
W numerze na 5 września 2010 r. warto przeczytać: IDZIEMY
• Religia w szkole – Katecheza wróciła do szkół przed 20 laty. Dokonało się to przy poparciu większości społeczeństwa i mimo protestów wielu mediów. Jak dzisiaj oceniamy tamtą historyczną decyzję? – odpowiedzi szuka Irena Świerdzewska.
• Koniec schizofrenii – Szkoła nawet z dwiema godzinami religii w tygodniu i z najbardziej kompetentną kadrą, nie zastąpi wychowania, które otrzymujemy w naturalnej wspólnocie życia, jaką jest rodzina i parafia – pisze ks. Henryk Zieliński.
• Kończę misję mojego taty – Rosjanie mający podobnie jak Polska problemy demograficzne starają się sprowadzać do siebie ludzi, którzy nie mieliby problemów z zaaklimatyzowaniem się w Rosji. Tworzą punkty werbunkowe dla Polaków mieszkających w Kazachstanie. Dlatego musimy się spieszyć ze ściąganiem ich do Ojczyzny – mówi Jakub Płażyński, syn Macieja Płażyńskiego w rozmowie z Markiem Krukowskim.
• Wrogów zawsze mieć będziemy – Po okresie PRL pozostały w Polsce miliony ludzi, którzy nominalnie bywają katolikami, ale nienawidzą chrześcijaństwa w życiu publicznym – pisze prof. Michał Wojciechowski.
• Gra lewym skrzydłem – Proszę się mnie nie czepiać, że politykuję. Jako katolik chcę po prostu wiedzieć, jakie poglądy w ważnych dla mnie sprawach światopoglądowych prezentuje przodujące ugrupowanie polityczne. No, bo doprawdy nie wiem – pisze o. Dariusz Kowalczyk SJ.
• Odwet na telewizji – Należy stawiać pytania o przyszłość mediów publicznych. Powinny być one przedmiotem publicznej debaty – mówi poseł Kazimierz Ujazdowski w rozmowie z Markiem Zakrzewskim.
• Jak za króla Sasa – Publiczne stwierdzenie premiera, że liczy się tylko to, co jest tu i teraz, pasuje wyśmienicie do epoki saskiej. A ta – wiadomo jak się skończyła – pisze Jacek Karnowski.
• Kartka ze Słowacji – Anioł życzliwości podsunął mi wędrówkę szlakiem architektury drewnianej, czyli spotkanie z pięknem z drzewa zrodzonym – pisze ks. Jan Sochoń.
• Z Anielą na Hel – Jak to się stało, że akurat Hel chce uczcić Anielę Salawę, błogosławioną służącą? – zastanawia sie Elżbieta Ruman.
str. 2
Biskupi wzywają polityków do rozwiązania konfliktu wokół krzyża
Komunikat z sesji rady biskupów diecezjalnych
Biskupi diecezjalni zgromadzeni na Jasnej Górze
str. 3 :: My chcemy Boga
U progu roku szkolnego 2010/2011
Ks. Ireneusz Skubiś
Nowością w tym roku jest jak największe otwarcie się szkół na przyjęcie 6-latków. Czy kierunek myślenia Ministerstwa Edukacji okaże się dobry? Czy nasze szkoły są dobrze przygotowane na przyjęcie .maluchów.? Czy są przygotowane do ich nauczania, odpowiednio wyposażone, bezpieczne...
str. 4 :: Katecheza papieska
Audiencja Generalna, 25 sierpnia 2010
Święty Augustyn
Benedykt XVI - papież
Benedykt XVI do Polaków
str. 5 :: ze świata
str. 6 :: z Jasnej Góry
str. 7 :: z Polski
str. 8-11 :: głos z Jasnej Góry
W Ojców wierze daj wytrwanie, Maryjo!
Z pieśni „Z dawna Polski Tyś Królową”
Abp Sławoj Leszek Głódź
Tu zawsze byliśmy wolni. Przed Oblicze Czarnej Madonny, przynosiliśmy nasze sprawy: te w wymiarze Kościoła, państwa, narodu. To stąd rozlegał się głos pasterzy Kościoła w Polsce. Także w godzinie zagrożeń dla życia narodu, jego wolności i chrześcijańskiej tożsamości.
List Episkopatu Polski z okazji 20. rocznicy powrotu katechezy do szkoły
1. Chrystus naszym jedynym Nauczycielem i Wychowawcą
W pierwszą niedzielę września uczestniczymy w Eucharystii, wypowiadając Panu Bogu naszą wdzięczność za okres wakacji i urlopów. Jednocześnie prosimy go o łaskę, by nie zmarnować czasu, jaki jest przed nami. Powtarzamy za Psalmistą: Naucz nas liczyć dni nasze, byśmy zdobyli mądrość serca (por. Ps 90,12).Rozpoczynając nowy rok szkolny pragniemy wszyscy: rodzice i dzieci, dorośli i młodzież, przyjąć wobec Boga postawę, którą wypowiedział autor Księgi Mądrości: Któż poznał twój zamysł, gdybyś nie dał Mądrości, nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego? (por. Mdr 9,17).Chrystus jest naszym jedynym Nauczycielem i Wychowawcą. Chcemy słuchać Jego nauki. Jedną z nich słyszeliśmy przed chwilą: Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być Moim uczniem (por. Łk 14,27). Prawdziwa mądrość, jaka wyłania się z dzisiejszej Ewangelii, wskazuje, że trzeba porzucić wszystko, co nas wiąże i krępuje, by osiągnąć prawdziwą wolność i móc naśladować Jezusa. Darem mądrości jest naśladowanie Jezusa. Nie kogokolwiek, ale właśnie Jezusa Chrystusa.
2. Dziękujemy za owoce dwudziestu lat od powrotu katechezy do polskiej szkoły
Dzisiaj pragniemy podziękować Panu Bogu za dar i możliwość słuchania Słowa Bożego oraz nauczania o Bogu i człowieku podczas szkolnej katechezy. Dokładnie 2 sierpnia br. minęło 20 lat od chwili decyzji o powrocie katechezy do szkół i przedszkoli. Po długiej nieobecności ponownie – już w nowych uwarunkowaniach – katecheza znalazła swoje miejsce w polskiej szkole.
Powoli zacierają się wspomnienia dawnych lat przymusowej ateizacji i eliminowania z życia społecznego wszystkiego, co miało jakikolwiek związek z Bogiem. Nie może jednak zniknąć z pamięci i serc wdzięczność za – jakże często heroiczny – trud uczenia o Bogu w salach parafialnych, w prowizorycznych kaplicach i w domach prywatnych. Ludzie, którzy za ten trud płacili przez lata cenę szykan i kar administracyjnych, mają prawo do naszej wdzięczności i modlitwy.
W kontekście tamtych ponurych czasów dziękujemy Panu Bogu za wspomniane 20 lat katechizacji szkolnej. Tę wdzięczność pragniemy rozumieć i wyrazić w odniesieniu do transformacji ustrojowej i życia w wolnej Ojczyźnie. Skojarzmy jednak drogę do wolności z wymiarem religijnym. Jezus mówił tym, którzy po wahaniach uwierzyli: Jeżeli trwać będziecie w nauce Mojej, będziecie prawdziwie Moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli (J 8,31-32). Nie zapominajmy, że istotnym elementem na drodze do polskiej wolności było dążenie do prawdy, która wyzwala. Miała ona również swój wymiar w robotniczej, rolniczej, rzemieślniczej i inteligenckiej determinacji, by
walczyć bez przemocy, walczyć pod krzyżem; przy stoczniowych i górniczych ołtarzach. Dlatego też zagwarantowanie prawa do Boga, do wyznawania swej wiary, do katechizacji szkolnej, znalazło się w zapisach Konkordatu ze Stolicą Apostolską. Nasze pokolenie staje się szczególnie odpowiedzialne za trwałe owoce tych zapisów. Dlatego ani jednej godziny, z dwóch tygodniowo przewidzianych we wszystkich szkołach, nie można ani opuścić, ani zmarnować.Sługa Boży Jan Paweł II w 1991 r. we Włocławku wyraził radość z faktu przywrócenia nauczania religii w polskiej szkole. Mówił wówczas: Dzięki przemianom, jakie dokonują się ostatnio w naszej Ojczyźnie, katecheza wróciła do sal szkolnych i znalazła swoje miejsce i odbicie w systemie wychowawczym. Osobiście bardzo z tego się cieszę. Równocześnie jednak pragnę tu powtórzyć (...): jest wam to dane i równocześnie zadane. W takim duchu trzeba ten dar przyjąć w społeczeństwie chrześcijańskim i tak go sprawować. Potrzeba tutaj dużo dobrej woli, wysiłku, wszechstronnej życzliwości ze strony wszystkich: katechetów, nauczycieli, władz oświatowych, rodziców, przede wszystkim ze strony najbardziej zainteresowanych, to znaczy młodzieży i dzieci.
3. Wartość katechezy szkolnej i jej korelacja z działaniami szkoły
Aby pełniej zrozumieć naszą troskę o katechizację szkolną, przybliżmy jej istotne elementy. Zapisy w Katechizmie Kościoła Katolickiego czynią to nader głęboko i czytelnie: W samym centrum katechezy znajduje się przede wszystkim Osoba Jezusa Chrystusa (...). Katechizować, (...) to odkrywać w Osobie Chrystusa cały odwieczny zamysł Boży, który w Nim się wypełnił. To dążyć do zrozumienia znaczenia czynów i słów Chrystusa oraz znaków dokonanych przez Niego (por. KKK 426). Katechizować, to poznawać Chrystusa i budzić entuzjazm dla tego poznania (por. KKK 428). To – jak powie św. Augustyn – oddać nasz głos Jezusowi, aby On przez nas przemówił (por. KKK 427). Z tego przenikniętego miłością poznania Chrystusa rodzi się pragnienie ewangelizowania i prowadzenia innych do przyjęcia wiary (por. KKK 429).Katecheza, będąc nośnikiem podstawowych i uniwersalnych wartości, wzbogaca cały proces wychowawczy człowieka. Wbrew niekiedy bardzo krzywdzącym opiniom i fałszywym założeniom, nauczanie religii w szkole niesie ze sobą istotne walory wychowawcze. Nie da się w pełni wychować człowieka bez uwzględnienia także jego sfery religijnej. Zostało to już zauważone w instrukcji wprowadzającej naukę religii w szkole: Otwarcie się na religię oraz na chrześcijańskie wartości etyczne będzie istotnym wzbogaceniem tego procesu i przyczyni się do ukształtowania właściwych postaw młodego pokolenia Polaków.
Szkoła docenia wysiłki, jakie wkładają katecheci w proces wychowania młodego pokolenia, a także dostrzega pozytywne efekty ich pracy. Po dwudziestu latach można powiedzieć, że dużo udało się osiągnąć w zakresie integracji środowisk wychowawczych: rodziny, szkoły, parafii. Ale też zauważamy, jak wiele jeszcze pracy trzeba wykonać. Dzisiaj wyrażamy wdzięczność dyrekcjom wszystkich typów szkół i przedszkoli, nauczycielom oraz pracownikom szkolnym za pomoc świadczoną katechetom w ich codziennej pracy.
4. Współpraca rodziców, katechetów i nauczycieli
Zawsze będzie istniał problem doskonalenia przekazu katechetycznego. Dlatego stale pozostaje zadaniem Kościoła troska o dobre przygotowanie katechetów, o dobre podręczniki, o dostępność Pisma Świętego i ubogacanie jednostek lekcyjnych, z uwzględnieniem aktywnego zaangażowania uczniów. Są jednak dwa elementy mające istotny wpływ na jakość przekazu i przyjmowania orędzia ewangelicznego Pierwszym jest rodzina. To ona jest środowiskiem wiary oraz miejscem spotkania i poznawania Pana Boga. Nikt nie może pozbawić rodziców prawa do religijnego wychowania i wykształcenia dzieci. Rodzina nie może tego prawa w całości przerzucać na Kościół i szkołę. Katechezą rodzinną jest codzienna modlitwa, sposób przeżywania niedziel i świąt, szczere zainteresowanie wszystkim, czego dzieci nauczyły się na lekcjach religii, a także troska o właściwe postawy w wychowaniu.
Od wielu lat rodzice są coraz bardziej świadomi swoich praw i swojej roli odnośnie do zadań realizowanych przez szkołę. Rady rodziców uzyskały w szkole bardzo duże kompetencje. Oznacza to, że w szkole nie może się odbywać coś, co mogłoby być sprzeczne z wolą rodziców. A zatem rodzice mają istotny wpływ na kształt edukacji, jaka dokonuje się w polskich szkołach. Dzisiaj zwracamy się z apelem, aby rodzice korzystali z tego prawa i upominali się o poszanowanie praw ludzi wierzących.
Drugim elementem są katechizujący. Ważne jest merytoryczne przygotowanie do nauczania religii. Nikt z katechizujących nie czyni tego we własnym imieniu. Otrzymuje misję od Kościoła, który powtarza pełne pokory słowa Zbawiciela: Moja nauka nie jest moja, lecz Tego, który Mnie posłał (J 7,16). To wielka odpowiedzialność: przedłużanie działania Chrystusa. Dlatego istotę katechetycznego przygotowania i jego skuteczność stanowi budowanie jak najgłębszej osobowej więzi z Chrystusem. Tego życzymy katechetom! Wyrażamy przy tym słowa uznania dla ich pełnej poświęcenia pracy katechetycznej w szkole oraz pozaszkolnej pracy wychowawczej w parafiach.
Zachęcamy rodziców do ścisłej współpracy z katechetami, którzy są gotowi wspomagać ich w wypełnianiu obowiązku religijnego wychowania dzieci. Korzystajcie z ich pomocy i ściśle współpracujcie ze wszystkimi nauczycielami i wychowawcami na rzecz integralnego rozwoju Waszych dzieci.
5. Z nadzieją w nowy rok szkolny
W Imię Boże rozpoczynamy nowy rok szkolny i katechetyczny 2010/2011. Z całą pasterską miłością i odpowiedzialnością kierujemy nasze słowa do wszystkich, którym leży na sercu dobro Kościoła i Ojczyzny. Prosimy, by rosło społeczne zrozumienie dla katechetycznej misji Kościoła. Prosimy o modlitwę za katechizujących i katechizowanych.Niechże tedy szkoła, a w niej katechizacja – która ma swoje dobrze określone i znane wam cele: wprowadzania wiernych do świadomego uczestnictwa w życiu Bożym i w życiu Kościoła, do dojrzałej wiary, ukazywania sensu ludzkiego życia, prowadzenia do świętości poprzez umacnianie w Duchu Świętym więzi z Chrystusem w drodze do Ojca (...) uczy w wolnej Polsce młode pokolenia, a także i starsze, że "właściwego korzystania z wolności można
się nauczyć tylko przez jej właściwe używanie". Tak mówił Jan Paweł II we Włocławku, podczas IV Pielgrzymki do Polski, kierując te słowa do katechetów, nauczycieli i uczniów.Wszystkich zawierzamy Matce Kościoła i Królowej Polski, ogarniając każdego błogosławieństwem w duchu Jezusowego zapewnienia: Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli (J 8,32).
Podpisali: Pasterze Kościoła Katolickiego w Polsce obecni na 352. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Olsztynie
Biskupi diecezjalni Kościoła Katolickiego w Polsce zebrali się na Jasnej Górze w przeddzień Uroczystości Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w celu omówienia bieżących spraw Kościoła w naszej Ojczyźnie.
1. Polska przeżywa w tych dniach 30. rocznicę podpisania umów sierpniowych. To wydarzenie zapoczątkowało procesy, które doprowadziły do powstania "Solidarności". Zmieniły one historię Polski i Europy. Dzisiaj dziękujemy Panu Bogu za tamte wydarzenia. Rocznica powstania "Solidarności" przypomina o obowiązku wierności ideałom, z których ruch ten wyrósł i dzięki którym odniósł zwycięstwo. Obchody rocznicowe odbywają się w całym kraju, a główne dziękczynienie będzie miało miejsce 31 sierpnia przy Trzech Krzyżach w Gdańsku, pod przewodnictwem ks. abp. Józefa Kowalczyka - Prymasa Polski.
2. Biskupi diecezjalni podjęli refleksję o sytuacji przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie. Krzyż, na którym Chrystus dokonał zbawienia, jest dla chrześcijan świętym znakiem wiary, godnym najwyższej czci i szacunku. Od dwóch tysięcy lat krzyż jest także znakiem sprzeciwu. Wyznawców Chrystusa krzyż nie powinien nigdy dzielić, ani być narzędziem używanym dla osiągania najszczytniejszych nawet ludzkich celów.
W tym kontekście biskupi podtrzymują treść oświadczenia Prezydium Episkopatu z dnia 12 sierpnia 2010 roku. Proszą też, by w sporze politycznym, którego "zakładnikiem" stał się krzyż, oddzielić sprawę samego krzyża od słusznego postulatu upamiętnienia wszystkich ofiar smoleńskiej katastrofy godnym pomnikiem. Dlatego biskupi apelują do Prezydenta Rzeczypospolitej, Marszałków Sejmu i Senatu, Premiera Rządu, Pani Prezydent Warszawy oraz Przewodniczących partii politycznych koalicyjnych i opozycyjnych o powołanie Komitetu i powierzenie mu sprawy miejsca i formy upamiętnienia w Warszawie ofiar katastrofy smoleńskiej.
Równocześnie biskupi kierują apel do mediów, by relacjonując wydarzenia z Krakowskiego Przedmieścia zachowywały zasadę ważności spraw dziejących się w Polsce i unikały jednostronności oraz sensacji. Biskupi dziękują Radzie Etyki Mediów za zajęcie takiego stanowiska w opublikowanym przez nią oświadczeniu. Pasterze Kościoła całą tę trudną sytuację i jej rychłe oraz odpowiedzialne rozwiązanie polecają Bogu za wstawiennictwem Matki Bożej Częstochowskiej. Oczekują także na pozytywne zaangażowanie wszystkich ludzi dobrej woli.
3. Zbliżający się rok szkolny i katechetyczny pobudza nas wszystkich do wdzięczności za przywrócenie przed dwudziestu laty katechezy w polskiej szkole. Wdzięczność tę biskupi wyrażają nauczycielom, katechetom, rodzicom i samorządom w liście pasterskim na początek nowego roku szkolnego.
4. Ostatnie powodzie i inne kataklizmy, które nawiedziły różne regiony Polski, wyzwoliły wiele przejawów solidarności materialnej i duchowej ze strony ludzi dobrej woli i instytucji, a wśród nich "Caritas". Biskupi dziękują wszystkim niosącym pomoc i zachęcają do dalszego jej świadczenia.
Z Jasnej Góry pielgrzymom, rodakom doświadczonym przez powódź i inne kataklizmy oraz wszystkim zaangażowanym w wychowywanie i katechizację, Pasterze z serca błogosławią.
Biskupi diecezjalni zgromadzeni na Jasnej Górze
Częstochowa, 25 sierpnia 2010 r.
Abp Kazimierz Nycz uprzejmie prosi o odczytanie tego komunikatu 29 sierpnia na wszystkich Mszach św.
Drodzy Katecheci,
Zbliża się trzydziesta rocznica śmierci Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Pamięć o Prymasie Tysiąclecia jest jeszcze żywa w wielu środowiskach, ale nie wszyscy jednak znają jego słowa i czyny. W tym czasie pojawiło się "nowych ludzi plemię", urodzonych już po jego śmierci. Wkraczają oni w życie rodzinne
oraz zawodowe, by tworzyć przyszłość naszej Ojczyzny.
Moim głębokim pragnieniem jest, aby to dziedzictwo myśli i czynów
Prymasa Tysiąclecia przetrwało i zostało poniesione w następne pokolenia oraz owocnie wykorzystane. Dlatego proszę o szczególne zainteresowanie konkursem edukacyjnym Prymas Wyszyński. Drogi pamięci, skierowanym do uczniów gimnazjów i liceów, organizowanym przez Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego.
Muzeum to powstaje w kompleksie Świątyni Opatrzności Bożej i stanowić będzie hołd wobec dwóch najwybitniejszych Polaków żyjących w ubiegłym stuleciu, wyraz wdzięczności dla ludzi, którzy zmienili bieg dziejów nie tylko naszego kraju, ale całego świata. Będzie ono przede wszystkim nowoczesnym ośrodkiem edukacji historycznej, kulturalnej i patriotycznej dla przyszłych pokoleń. Muzeum będzie stanowić ważne narzędzie podtrzymywania pamięci o Janie Pawle II i Prymasie Stefanie Wyszyńskim.
Serdecznie zachęcam do uczestnictwa w tym ciekawym projekcie edukacyjnym, który pozwoli młodzieży niejako na nowo, dla siebie odkryć tę niezwykłą postać, jaką był i pozostaje dla nas Prymas Tysiąclecia. Będzie to skromny wyraz naszej wdzięczności, jaką wszyscy winniśmy mojemu Wielkiemu Poprzednikowi.
Na koniec pragnę zapewnić o moim szacunku dla Waszej pracy katechetycznej
i wychowawczej. Zapewniam, że nieustannie Wam towarzyszę modlitwą.
Na trud podjęty w nadchodzącym roku szkolnym i katechetycznym
z serca błogosławię.
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY CZĘSTOCHOWSKIEJ 26 sierpnia 2010
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
1.W Apelu Jasnogórskim, którego nauczył nas Prymas Stefan Wyszyński, śpiewamy: „Jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam...
” Słowa te wyrażają wolę wiernego trwania przy Maryi. Ona ze swej strony nieustannie powtarza nam jedno polecenie:
„Zróbcie wszystko, cokolwiek Syn mój wam powie”. Przyjmijmy je dzisiaj jako ważne pouczenie naszej Matki.
2.Starajmy się także o codzienne odmawianie Apelu Jasnogórskiego o godz. 21.00, łącząc się w ten sposób duchowo z Jasną Górą i naszą Matką.
Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej... Wesele — tego dnia coś się kończy. Mija czas młodości, czas dorastania. Mija czas euforii, czas zauroczenia i żywiołowej radości. I nie żal tego. To, z czym w dniu wesela trzeba się pożegnać, nigdy nie jest próżne i daremne. Przeciwnie — jest nieodzowne, by można się zmierzyć z tym, co się zaczyna. Bo w dniu wesela coś się zaczyna. Zaczyna się nowy rodzaj odpowiedzialności — za siebie wzajemnie i za powstającą rodzinę. Zaczyna się czas innej radości — trudniejszej, ale i głębszej. Zaczyna się czas duchowego dojrzewania. Zaczyna się czas służenia sobie wzajemnie, by móc służyć życiu. Ten dzień zawsze był i jest dniem radości całej rodziny. Dlatego wesele...
... i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. Ona po prostu tam była. Była i już. Jezusa zaproszono — podkreśla Ewangelista. Jego obecność była widocznie czymś szczególnym w zamyśle młodej pary. I zaowocowała niecodziennym wydarzeniem. Gdyby jednak nie było tam Matki Jezusa...? Ale Ona tam była.
Wspominam radość, euforię, entuzjazm, który towarzyszył Polakom przed 21 laty. To była nasza Kana Galilejska. Właśnie w sierpniu roku 1980 kończył się czas dojrzewania — wszyscy wiedzieli, że musi zacząć się coś nowego, innego. Ci sami ludzie — ale biorący odpowiedzialność za siebie i za Ojczyznę... Zupełnie jak młoda para biorąca w dniu wesela odpowiedzialność za swoją rodzinę. Takiemu momentowi musi towarzyszyć radość. I towarzyszyła. Na weselu w polskiej Kanie też była Matka Jezusa. „My chcemy Boga, Panno święta!” — śpiewał naród. I w codziennym apelu: „Maryjo, Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam...”. Jej obraz zawieszano w czasie strajków, przypinano do ubrań robotników. A Prymas Tysiąclecia na łożu śmierci (maj 1981 r.) mówił do towarzyszących mu biskupów: „Wszystkie nadzieje to Matka Najświętsza i jeżeli jaki program, to ONA”. Chwilę później: „Przyjdą nowe czasy, wymagają nowych świateł, nowych mocy. Bóg je da w swoim czasie. Pamiętajcie, że jak kardynał Hlond, tak i ja wszystko zawierzyłem Matce Najświętszej i wiem, że Matka Boża w Polsce słabszą nie będzie, choćby się ludzie zmieniali”. Nie on jeden całą nadzieję w Matce Jezusa złożył. A Ona swoją obecnością w Polskiej Kanie od wieków uczyła nas ufać Jej Synowi.
Dziś, po latach, zastanawiam się, co w nas zostało po tym weselu w polskiej Kanie... Jaką rodzinę — Ojczyznę — zbudowaliśmy? Gdzieś tam dźwięczy mi w sercu pieśń z innego wesela: „Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś chamie czapkę z piór. Czapkę wicher niesie, róg huka po lesie, ostał ci się jeno...”. Strach kończyć tę pieśń. Czyżby Wyspiański, pisząc przed stu laty swoje „Wesele”, proroctwo spisywał?
Była na naszym weselu w polskiej Kanie Matka Jezusa. Zaprosiliśmy i samego Jezusa z Jego uczniami. Wiwatowaliśmy przecież Namiestnikowi Chrystusa, i „Sto lat” śpiewaliśmy, i tysiące autokarów do Rzymu posyłaliśmy. I radzi byśmy pić dobre wino, w które Jezus wodę przemienił. Zapomnieliśmy tylko, że radość wesela — to radość początku Nowego. A Nowe polega na odpowiedzialności i służbie, na budowaniu i wysiłku, na prawdzie i wzajemnym szacunku. Zapomnieliśmy o Nowym, a Stare ma się całkiem dobrze.
Ale dziś na Jasną Górę znowu przybyły tysiące pielgrzymów. Przez cały sierpień tłumnie tam ściągają. Bo — na szczęście! — wesele w naszej polskiej Kanie jeszcze się nie skończyło. I wciąż jest z nami Matka Jezusa. On też nie odszedł z uczniami w świat. Dlatego wciąż aktualne są Jej słowa: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie! Tak po prawdzie zrobiliśmy niewiele, a już na pewno nie zrobiliśmy wszystkiego. Dlatego dobrze, że wesele w polskiej Kanie trwa. Może jeszcze zdążymy zrobić choć trochę... Może jeszcze uratujemy Polskę. Byleśmy byli gotowi pójść za Jej radą i spełnić wszystko, co Jezus w Ewangelii powiedział.
DWUDZIESTA PIERWSZA NIEDZIELA W CIĄGU ROKU 22 sierpnia 2010 ODPUST SW ROCHA
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
1./W naszej parafii przeżywamy dziś piękną uroczystość odpustową. W tym dniu wspominamy naszego patrona parfaii św Rocha. Był to niezwykły swięty , w młodym wieku pielgrzymował do Rzymu, chciał byc nie tylko blisko Boga ale i człowieka. // We włoskim miasteczku Acquapendente zastała go epidemia dżumy. Tam w miejscowym szpitalu opiekował się zarażonymi. W Rzymie spędził 3 lata, gdzie dokonał wielu cudownych uzdrowień. W czasie powrotu do Francji zaraził się dżumą w Piacenzie. By nie zarażać innych ukrył się w pobliskim lesie. Według podania wytropił go tam pies, który przynosił mu pożywienie. Miał wówczas cudownie wyzdrowieć. Udał się w drogę powrotną do Francji, lecz na granicy wzięty został za szpiega włoskiego, umarł potem w więzieniu nierozpoznany. W całej Europie zaczął się szerzyć kult św. Rocha. W Polsce św. Roch był czczony już w XV wieku, obok św. Sebastiana stał się patronem chroniącym od zarazy. W tym czasie w Wenecji i Rzymie powstawały bractwa Jego imienia. W Rzymie papież Aleksander VI wystawił ku jego czci kościół, papież Pius IV ufundował szpital, oddając go bractwu św. Rocha (1560). W szerzeniu kultu pomogli franciszkanie jako członka stowarzyszenia. Powstała rodzina zakonna rochici, wiele miast nosi na cześć świętego Jego imię i wybudowano tysiące kościołów i kaplic ku Jego czci.// Dzisiaj zachęcamy do korzystania z daru ODPUSTU ZUPEŁNEGO . ///
WARUNKI WYMAGANE DO UZYSKANIA ODPUSTU ZUPEŁNEGO
I. Godne przyjęcie Ciała Pańskiego - tzn. po dobrze odprawionej Spowiedzi świętej. Po jednej Spowiedzi świętej można przyjmować wielokrotnie Ciało Pańskie, np. codziennie przez cały miesiąc.
II. Wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet lekkiego - tzn. trzeba wykluczyć na przyszłość dobrowolne i świadome powtarzanie grzechów ciężkich i lekkich, tzn. nie wolno u siebie tolerować złych przyzwyczajeń lub dobrowolnie trwać w jakimkolwiek nałogu. Brak takiej wolności - wyklucza możliwość uzyskania odpustu zupełnego.
III. Wypełnienie określonej czynności - tych czynności wyznaczył Kościół wiele i są one związane z różnymi okazjami. Niektóre z tych czynności można wypełnić codziennie według własnego wyboru, a mianowicie:
A) czytanie przez pół godziny dowolnego fragmentu Pisma Świętego;
B) odmówienie jednej części Różańca świętego wspólnie z kimś w dowolnym miejscu lub samemu, ale wówczas tylko w kościele lub w kaplicy;
C) adoracja Najświętszego Sakramentu przez pół godziny w kościele lub w kaplicy, nawet gdy Pan Jezus nie jest wystawiony w monstrancji;
D) odprawienie Drogi Krzyżowej w kościele, w kaplicy lub na kalwarii.
IV. Modlitwa w intencjach Ojca Świętego - np. “Ojcze nasz” i “Zdrowaś Maryjo” lub jakakolwiek inna modlitwa.
Odpust zupełny jest jednym z największych darów, miłosierdzia Bożego, który człowiek może uzyskać, codziennie i ofiarować za zmarłych. W tym wielkim dziele Bożego miłosierdzia może uczestniczyć każdy katolik, tylko trzeba chcieć i Boga o to prosić. Amen.///
Suma odpustowa dzisiaj o godz 12.00. Homilje wygłosi o Emiljo , zakonnik Marianista z Hiszpanii , procesja eucharystyczna będzie po Mszysw-zapraszamy. Zaraz po procesji zapraszamy do dzielenia sie swieżym chlebem i skladania sobie życzeń z racji imienin parafii
2./ Dzisija zaczynamy Przypominamy przy tej okazji , że nasza schola dziecięca na ostanim spotkaniu , konkursie w Sobikowie zajęłą pierwsze miejsce i przrozprowadzać płyty naszej dzieciecej scholi z myślą o powodzianach. Jest to dobry pomysł i prosimy aby taką płytę nabyłą każda rodzina,ywiozła puchar. Dodatkowo przy okazji odpustu rozprowadzamy" słodkosci " w organistówce.
3./Dzisiaj , żegnamy w naszej parafii Ks Bolesława Kielana który pracował w naszej parafii 2 lata. Dziękujemy Mu za jego trud i pracę przy ołtarzu , w konfesjonale w naszej światyni parafialnej , w kaplicach na terenie naszej parafii w Pęcherach i u sióstr w Łbiskach. Ks Bolesław jest pobożnym kapłanem i w czasie swojej pracy wzywał nas do nawrócenia. Ks Bolesław ma za sobą już wiele różnych doświadczeń na róznych parafiach i wielu wspólnotach. Jestesmy wdzięczni Bogu za jego posługe w naszej parafii i pewne przesłanie które napewno wielu z nas podejmnie. Szczególnie chyba chodzi o dobre przezywanie Eucharystii, spowiedzi i słuchania Radia Maryja i oczywiscie nasz strój czy postawa w kościele czy kaplicy. Dziękujemy ks Bolesławowi za poswięcenie dwóch nowych krzyzy w Pęcherach .KS Bolesław przechodzi do większej parafii sw Floriana w Brwinowie.
4/.W czwartek, 26 sierpnia będziemy przeżywali Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej – Pani Jasnogórskiej, której cudowny wizerunek czcimy od ponad sześciu wieków.Msze sw w naszej świątyni będą o godz 7.30, 9.15, 11.45 i o godz 18.00,w kaplicy w Pęcherach o godz 10.30
5./ Za tydzień w Piskórce przy nowym drewnianym Krzyżu na krzyzówkach o godz 15.00 bedzie odprawiona Msza sw polowa w intecji tych którzy walczyli o wolność i niepodległość naszej Ojczyzny i brali udział w Powstaniu Warszawskim. Bedziemy sie tez modlić za rodziny z Piskórki i panią Sołtys za trud postawienia pięknego nowego krzyza. Jest to już 11 nowy piękny i wymowny krzyz postawiony na terenie naszej parafii w ciągu kilku lat. Ten znak KRZYZA dzisiaj wpisuje sie bardzo mocno w historie naszej ojczyzny. Niektórzy w Polsce walcza z krzyzami i śmieją się z niego , my natomiast ten piękny znak krzyża poprostu stawiamy i pielegnujemy -modlimy sie też słowami :Kłaniamy ci sie Panie Jezy Chryste i błogosławimy Ciebie żeś przez Krzyż i męke Twoją świat odkupić raczył. Bardzo dziękujemy wszyskim którzy znak krzyza w naszej parafii postawili i o ten znak się troszczą w swoim domu.
Z inicjatywy Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej Archidiecezji Warszawskiej wspólnie ze Starostą Piaseczynskim oraz burmistrzami i wójtami gmin naszego powiatu pragniemy zorganizować w dniu 5 wrzesnia 2010 r Rajd Pamięci Wdzięczni Ojcom i zaprosić całe rodziny do uczestniczenia w programie spotkania. Spotykamy sie w Pikórce 5 wrzesnia około godziny 9.30- Miejscem docelowym tego rajdu jest Kaweczyn w gminie Tarczyn'Gościniec Wiecha" Program zacznie sie Mszą sw polową o godz 11.30, później koferencja, piknik i zakonczenei około godz 16.30 tel do organizatora p. Józefa 691-77-26-28 ZAPISY PO MSZY SW DZISIAJ I ZA TYDZIEN
6./ W tym tygodniu w środę o godz 19.00 zapraszamy na spotkanie wszystkich sołtysów należących do rady parafialnej i wszystkie osoby należące do rady ekonomicznej.
7./ Dziękujemy za piękne kwiaty państwu młodym , za tydzień kosciól ubiorą rodziny z Grochowej a za dwa tygodnie rodziny z Pęcher.
8./ZAPOWIEDZI: Krzysztof-Marek Łakomy kawaler z par tut i Maria-Barbara Kulczyk panna z Kamionki par Sw Rodziny - zapoiedź pierwsza
Modlitwie Kościoła najbliższego tygodnia patronować będą:
•we wtorek, 24 sierpnia, święty Bartłomiej, apostoł Jezusa. Tradycja głosi, że zaniósł Ewangelię do Indii, gdzie poniósł śmierć męczeńską;
•w piątek, 27 sierpnia – święta Monika, matka świętego Augustyna, która płakała nad niewiarą swojego syna bardziej niż matka płacze nad grobem swojego dziecka i wymodliła nawrócenie syna. Polecajmy jej trudne sprawy powrotu do Kościoła ludzi zaniedbujących życie duchowe.
•w sobotę, 28 sierpnia – święty Augustyn, Doktor Kościoła, jeden z największych umysłów naszej kultury, który przeszedł imponującą drogę do poznania Chrystusa.
PRASA KATOLICKA Legalny krzyż Z GOŚCIA NIEDZIELNEGO pisze ks. Marek Gancarczyk, redaktor naczelny ///Od kilku tygodni trwa artyleryjski ostrzał konstytucyjnych zasad, określających wzajemne relacje Kościoła i państwa. Lewicowi politycy, wykorzystując konflikt wokół krzyża sprzed Pałacu Prezydenckiego, z dużą pewnością siebie przekonują, że narusza on zasady demokratycznego państwa świeckiego, jakim jest Polska. Innymi słowy, choć brzmi to groteskowo, uważają, że zarówno ten krzyż, jak i inne stojące w przestrzeni publicznej – na placach czy przy drogach – są nielegalne. Bo naruszają konstytucję. Dobrze, że wykazali się pewną powściągliwością i nie zgłosili postulatu aresztowania krzyży. No bo skoro są nielegalne…/// //Droga usłana różami
Jacek Dziedzina, zdjęcia Roman Koszowski "Lato świętych kobiet" Nie była nigdy na misjach, a została ich patronką. Nie skończyła studiów, ale ma tytuł doktora Kościoła. Mieszkała w skromnej celi Karmelu w Lisieux, a jej zdjęcie można spotkać... na placu Pigalle w Paryżu. I nie kibicowała żadnej piłkarskiej drużynie, a była niedawno na mundialu w RPA. Co za kobieta!
str. 2
Wotum dla Maryi Jasnogórskiej
W nowej sukni - meteoryty i fragment tupolewa
(Red)
str. 3 :: My chcemy Boga
Krzyż twarzą Polaków
Ks. Ireneusz Skubiś
Polska znakuje się krzyżem. Tak było przez wieki. Dzięki krzyżowi przetrwaliśmy zabory, trudne lata wojny i okupacji. Wiele znaczą dla narodu krzyże gdańskie, które są znakiem oswobodzenia z komunizmu. Zdumiewa nas więc sytuacja pod Pałacem Prezydenckim – zapomniano o naszej historii. Smutne, że zapomnieli o tym ludzie, którzy mówią, że są chrześcijanami i katolikami.
str. 4 :: z Watykanu
30-31 sierpnia 2010. Odprawa katechetyczna
List Arcybiskupa Kazimierza Nycza do katechetów ›››
List Episkopatu Polski z okazji 20. rocznicy powrotu katechezy do szkoły
PROGRAM
Kościół seminaryjny pw. Wniebowzięcia NMP i św. Józefa Oblubieńca Bogarodzicy
Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieście 52/54 I tura - 30 sierpnia 2010 - poniedziałek - godz. 9.00 - 12.00
(dla katechetów świeckich i sióstr zakonnych)
I tura - 30 sierpnia 2010 - poniedziałek - godz. 9.00 - 12.00
9.00 - Msza święta - przewodniczy Jego Ekscelencja Arcybiskup Kazimierz Nycz
Metropolita Warszawski
10.00 - Rozpoczęcie spotkania
Wręczenie dyplomów zasłużonym katechetom
Wprowadzenie - Jego Ekscelencja Arcybiskup Kazimierz Nycz Metropolita Warszawski
Wystąpienie Pana Karola Semika - Mazowieckiego Kuratora Oświaty
10.30 - Ks. prałat dr Andrzej Gałka, Aktualność nauczania Stefana Kardynała Wyszyńskiego
we współczesnej katechezie Kościoła,
11.00 - Ks. prof. UKSW dr hab. Piotr Tomasik, Nowa Podstawa Programowa katechezy Kościoła katolickiego w Polsce oraz nowy program do sakramentu bierzmowania dla młodzieży
11.15 - Przedłożenia pracowników Wydziału Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży
Ks. dr Marek Przybylski - Dyrektor Wydziału - formacja permanentna katechetów, podręczniki
i pomoce katechetyczne, olimpiady i konkursy, organizacja rekolekcji gimnazjalnych
Ks. mgr lic. Paweł Kulpiński - Duszpasterz młodzieży i służby liturgicznej w AW -
sprawy duszpasterstwa dzieci i młodzieży
11.50 - Słowo pasterskie i błogosławieństwo katechetów - Jego Ekscelencja Kazimierz Nycz Arcybiskup Metropolita Warszawski
II tura - 30 sierpnia 2010 - poniedziałek - godz. 13.00 - 16.00
(dla katechetów świeckich i sióstr zakonnych)
13.00 - Msza święta - przewodniczy Jego Ekscelencja Arcybiskup Kazimierz Nycz
Metropolita Warszawski
14.00 - Rozpoczęcie spotkania
Wręczenie dyplomów zasłużonym katechetom
Wprowadzenie - Jego Ekscelencja Arcybiskup Kazimierz Nycz Metropolita Warszawski
Wystąpienie Pana Karola Semika - Mazowieckiego Kuratora Oświaty
14.30 - Ks. prałat dr Andrzej Gałka, Aktualność nauczania Stefana Kardynała Wyszyńskiego
we współczesnej katechezie Kościoła
15.00 - Ks. prof. UKSW dr hab. Piotr Tomasik, Nowa Podstawa Programowa katechezy Kościoła katolickiego w Polsce oraz nowy program do sakramentu bierzmowania dla młodzieży
15.15 - Przedłożenia pracowników Wydziału Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży
Ks. dr Marek Przybylski - Dyrektor Wydziału - formacja permanentna katechetów, podręczniki
i pomoce katechetyczne, olimpiady i konkursy, organizacja rekolekcji gimnazjalnych
Ks. mgr lic. Paweł Kulpiński - Duszpasterz młodzieży i służby liturgicznej w AW -
sprawy duszpasterstwa dzieci i młodzieży
15.50 - Słowo pasterskie i błogosławieństwo katechetów - Jego Ekscelencja Kazimierz Nycz Arcybiskup Metropolita Warszawski
(dla księży proboszczów, kapłanów diecezjalnych i zakonnych oraz braci zakonnych)
31 sierpnia 2010 - wtorek - godz. 10.00 - 12.00
10.00 - Rozpoczęcie spotkania
Wręczenie dyplomów zasłużonym katechetom
Wprowadzenie - Jego Ekscelencja Arcybiskup Kazimierz Nycz Metropolita Warszawski
Wystąpienie Pana Karola Semika - Mazowieckiego Kuratora Oświaty
10.30 - Ks. prałat dr Andrzej Gałka, Aktualność nauczania Stefana Kardynała Wyszyńskiego
we współczesnej katechezie Kościoła
11.00 - Ks. prof. UKSW dr hab. Piotr Tomasik, Nowa Podstawa Programowa katechezy Kościoła katolickiego w Polsce oraz nowy program do sakramentu bierzmowania dla młodzieży
11.15 - Przedłożenia pracowników Wydziału Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży
Ks. dr Marek Przybylski - Dyrektor Wydziału - formacja permanentna katechetów, podręczniki
i pomoce katechetyczne, olimpiady i konkursy, organizacja rekolekcji gimnazjalnych
Ks. mgr lic. Paweł Kulpiński - Duszpasterz młodzieży i służby liturgicznej w AW -
sprawy duszpasterstwa dzieci i młodzieży
11.50 - Słowo Pasterskie i błogosławieństwo katechetów - Jego Ekscelencja Kazimierz Nycz Arcybiskup Metropolita Warszawski
Warszawa, dnia 11 sierpnia 2010 roku
Drodzy Katecheci,
Zbliża się trzydziesta rocznica śmierci Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Pamięć o Prymasie Tysiąclecia jest jeszcze żywa w wielu środowiskach, ale nie wszyscy jednak znają jego słowa i czyny. W tym czasie pojawiło się "nowych ludzi plemię", urodzonych już po jego śmierci. Wkraczają oni w życie rodzinne
oraz zawodowe, by tworzyć przyszłość naszej Ojczyzny.
Moim głębokim pragnieniem jest, aby to dziedzictwo myśli i czynów
Prymasa Tysiąclecia przetrwało i zostało poniesione w następne pokolenia oraz owocnie wykorzystane. Dlatego proszę o szczególne zainteresowanie konkursem edukacyjnym Prymas Wyszyński. Drogi pamięci, skierowanym do uczniów gimnazjów i liceów, organizowanym przez Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego.
Muzeum to powstaje w kompleksie Świątyni Opatrzności Bożej i stanowić będzie hołd wobec dwóch najwybitniejszych Polaków żyjących w ubiegłym stuleciu, wyraz wdzięczności dla ludzi, którzy zmienili bieg dziejów nie tylko naszego kraju, ale całego świata. Będzie ono przede wszystkim nowoczesnym ośrodkiem edukacji historycznej, kulturalnej i patriotycznej dla przyszłych pokoleń. Muzeum będzie stanowić ważne narzędzie podtrzymywania pamięci o Janie Pawle II i Prymasie Stefanie Wyszyńskim.
Serdecznie zachęcam do uczestnictwa w tym ciekawym projekcie edukacyjnym, który pozwoli młodzieży niejako na nowo, dla siebie odkryć tę niezwykłą postać, jaką był i pozostaje dla nas Prymas Tysiąclecia. Będzie to skromny wyraz naszej wdzięczności, jaką wszyscy winniśmy mojemu Wielkiemu Poprzednikowi.
Na koniec pragnę zapewnić o moim szacunku dla Waszej pracy katechetycznej
i wychowawczej. Zapewniam, że nieustannie Wam towarzyszę modlitwą.
Na trud podjęty w nadchodzącym roku szkolnym i katechetycznym
z serca błogosławię.
† Kazimierz Nycz
Arcybiskup Metropolita Warszawski
WNIEBOWZIĘCIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY 15 sierpnia 2010
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
1.Dzisiejszą uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny można nazwać świętem człowieczeństwa, w tym sensie, że w
obrazie Matki Wniebowziętej każdy z nas może ujrzeć samego siebie. Nagroda, którą Ona już otrzymała, jest przeznaczona dla
każdego z nas. To są właśnie te rzeczy, „których ani oko ludzkie nie widziało, ani ucho ludzkie nie słyszało, które Bóg przygotował tym,
którzy go miłują”.Dzisiaj Polacy jednoczą się wszystkimi pielgrzymami którzy staja przed cudowna ikoną Matki Bożej Częstochowskiej aby modlic się za nas o pojednanie i przebaczenie.
Dzis myslimy o tych którzy przeżywają tragedie powodzi w Bogatyni i innych miejscowosciach.
Metropolita Warszawski prosi o modlitwę za powodzian i zbiórkę ofiar do puszek w dniu 15 sierpnia br.
Czcigodni Księża Proboszczowie i Rektorzy w Archidiecezji Warszawskiej
W związku z powodzią niszczącą dorobek życia wielu rodzin na Dolnym Śląsku, a szczególnie tragedią miasta Bogatyni, Zgorzelca i innych miejscowości, zarządzam w Archidiecezji Warszawskiej modlitwę
za powodzian, by nie tracili nadziei, a także w intencji instytucji społecznych oraz ludzi dobrej woli, aby potrafili pospieszyć ze skuteczną pomocą wszystkim poszkodowanym.
Proszę także o zbiórkę ofiar do puszek na ten cel w Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w dniu 15 sierpnia br.
Zebrane ofiary proszę w najbliższym czasie przekazać do referatu Kurii
ds. finansowo-księgowych.
Pokrzywdzonych zapewniam o mojej modlitwie w ich intencji,
a wszystkim pomagającym z serca błogosławię.
† Kazimierz Nycz
Arcybiskup Metropolita Warszawski
2./ W naszej parafii przygotowujemy się do odpustu sw Rocha w najbliższą niedzielę 22 sierpnia. Sumę odpustową odprawi Ks Emiljo
z Hiszpani o godz 12.00; Ks Emiljo jest zakonnikiem i zajmuje się duszpasterstwem w naszej Archidiecezji Warszawskiej. Odpust
łaczymy z dożynkami. Bardzo prosimy aby każda miejscowość przygotowała wieńce dożynkowe. Zapraszamy ministrantów , bielanki , asystę koscielną i wszystkich parafian i miłych gości. PO PROCESJI BEDZIEMY DZIELIĆ SIĘ CHLEBEM I SKLADAĆ SOBIE
ŻYCZENIA.
3./W piątek 20 sierpnia zapraszamy na nabożeństwo pokutne i spowiedź o godz 18.30 Pamiętajmy aby dobrze przeżyć czas odpustu
powinnismy być w stanie łaski uświęcajacej, zapraszamy całą parafię.śluby : o godz 15,30 slub Edyty Czachor i Mariusza Woźniak, o
godz 17.00 ślub Agnieszki Hejduk i Adama Piotrowskiego , o godz 18.30 ślub Iwony Kruszewskiej i Zbigniewa Liwińskiego i o godz
19.45 ślub Izabeli Buczek i Tomasza Dobrowolskiego. Polecamy waszej pamieci modlitewnej wszystkich państwa młodych aby trwali
w swoim małżeństwem do końca i wzajemnie się miłowali.
4./ Składamy Bóg zapłać za kwiaty przy ołtarzu rodzinom z Piskórki, za tydzień kościół ubiora na odpust państwo młodzi a za dwa
tygodnie rodziny z Grochowej.
Z PRASY KATOLICKIEJ :
Ostatnie wydarzenie w Polsce próbują nas poróżnić na tych którzy są za Krzyżem i na tych którzy są przeciw Krzyżowi, w Gosciu
Niedzielnym w artykule: Przepaść-ks. Marek Gancarczyk, redaktor naczelny PISZE GN 32/2010 Na sporze wokół krzyża z
Krakowskiego Przedmieścia stracili wszyscy, a najwięcej Kościół, który zawsze przegrywa na grzechu swoich dzieci. Niezależnie od
tego, czy są zwolennikami PO, PiS-u, czy jakiejkolwiek innej partii.Bo grzech jest zawsze bezpartyjny, ani platformerski, ani pisowski, ani eseldowski, zawsze diabelski. Stracił Kościół, choć nie był to spór religijny. To był i jest konflikt o pamięć o ofiarach katastrofy pod
Smoleńskiem, na który nakłada się walka partyjna i interes lewicy.
///Zwycięstwo -o. Leon Knabit, benedyktyn z Tyńca- 1410 – zwycięstwo nad Krzyżakami, 1610 – wielkie zwycięstwo nad Moskwą pod
Kłuszynem, 1920 – decydujące zwycięstwo nad bolszewikami pod Warszawą. Każde zwycięstwo niesie ze sobą dramat pokonanych,
nieraz zabitych niewinnych ludzi. A kto zwyciężył w roku 2010? Strach powiedzieć – chyba zło! By zło dalej nie zwyciężało, trzeba je
najpierw za wstawiennictwem Maryi Wniebowziętej pokonać w sobie. To zadanie dla każdego z nas. Wszystkim, którzy umieją tak
zwyciężać, ........ – TAK! /// Zmarł kustosz pamięci ks. Popiełuszki. Ks. prałat Zygmunt Malacki zmarł 7 sierpnia w Warszawie w wieku 62 lat, po wieloletnich zmaganiach z chorobą nowotworową. Był jednym z najwybitniejszych kapłanów archidiecezji warszawskiej, znanym z aktywności na wielu polach, przede wszystkim z pielęgnowania pamięci o ks. Jerzym Popiełuszce. Pogrzeb ks Zygmunta dzisiaj / 15.08/ w k-le sw Stanisława Kostki na Zoiliborzu w Warszawie o godz 14.00 //// w niedzieli -czytamy - Dwanaście dużych pielgrzymek pieszych przybędzie dziś na Jasną Górę. Wejścia poszczególnych grup rozpoczęły się już od godz. 7.00 i potrwają do wieczora. Najwcześniej Maryję powitały kompanie, które przeszły najdłuższą trasę.///pan Sławomir Błaut pisze w niedzieli : W sierpniu 1920 r. pod Warszawą doszło do bitwy rozstrzygającej nie tylko o losach Polski, która mogła utracić dopiero co odzyskaną niepodległość, lecz także o losach Europy, której dużą część mogła już wtedy opanować
Armia Czerwona./// W najnowszym, 33 (258) numerze tygodnika "Idziemy" na 15 sierpnia 2010 r. warto przeczytać: • Duma i wstyd –
Czy atmosfera szyderstwa z ludzi i z wartości, które są dla nich święte, buduje Polskę i kształtuje patriotyzm? – pyta ks. Henryk Zieliński
///• Po śladach bitwy warszawskiej – Ziemię między Ossowem, Radzyminem i Płockiem w 1920 roku przez wiele tygodni rozdzierały
pociski. Wsiąkała w nią krew obrońców i najeźdźców. Tu rozgrywała się bitwa warszawska, która zatrzymała bolszewicki pochód na
Polskę i Europę – pisze pani Irena Świerdzewska /// • Lewica manipuluje krzyżem – Kłótnia o krzyż smoleński nie jest symbolem
wszechmocy fundamentalistycznego katolicyzmu, ale raczej dowodem indolencji naszych elit politycznych i jątrzącej natury wielu
mediów – pisze o. Dariusz Kowalczyk SJ
5.Wciąż pamiętajmy o wysiłku zachowania trzeźwości w miesiącu sierpniu.W najbliższe dni będziemy obchodzić następujące wspomnienia:•we wtorek, 17 sierpnia – świętego Jacka, założyciela pierwszego klasztoru dominikańskiego w Polsce. Był gorliwym duszpasterzem i misjonarzem na Rusi, w Prusach i na Litwie;
•w piątek, 20 sierpnia, świętego Bernarda, opata cysterskiego, który wywarł ogromny wpływ na Europę. Został ogłoszony Doktorem
Kościoła;
•w sobotę, 21 sierpnia, świętego papieża Piusa X, papieża z początku XX wieku, nazywanego często „Papieżem Eucharystii”, gdyż
przez swoją działalność i reformy przyczynił się do ożywienia życia.
Prezydium Konferencji Episkopatu Polski z uwagą i troską analizuje wydarzenia wokół krzyża ustawionego w czasie żałoby narodowej na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Narastające niepokoje, towarzyszący im rozgłos medialny oraz brak dialogu w celu rozwiązania sporu, skłania Prezydium Konferencji Episkopatu Polski oraz Metropolitę Warszawskiego - biskupa archidiecezji, która jest miejscem zdarzeń - do wydania wspólnego oświadczenia.
1. Po katastrofie smoleńskiej, w której zginął prezydent Lech Kaczyński wraz z towarzyszącymi mu osobami, wierni w spontanicznym geście ustawili krzyż przed Pałacem Prezydenckim. Wokół tego krzyża gromadziły się tysiące Polaków, aby modlić się i oddać hołd tragicznie zmarłym, zdążającym na rocznicowe uroczystości do Katynia.
W wyniku nieprzemyślanych wypowiedzi i politycznie motywowanych działań, miejsce zadumy i jedności Polaków stało się terenem gorszących manifestacji, wywołujących niepokój w całym kraju i zdumienie międzynarodowej opinii publicznej.
Krzyż, który jest znakiem bezgranicznej miłości Boga do człowieka oraz ustawicznym wołaniem o jedność i miłość wśród ludzi, stał się narzędziem politycznego przetargu i niemym świadkiem słów pełnych nienawiści i zacietrzewienia.
Szeroko nagłaśniany w mediach spór staje się politycznym tematem zastępczym. W czasie, gdy narasta kryzys ekonomiczny i podnoszone są podatki, Polska potrzebuje wspólnie podejmowanych głębokich reform, a pomoc powodzianom i usuwanie skutków powracających kataklizmów wymaga długotrwałego wysiłku rządu i społeczeństwa.
2. Dziękujemy wszystkim ludziom dobrej woli za przejawy szacunku wobec znaków krzyża, gdziekolwiek byłyby ustawiane, ale jednocześnie apelujemy do wszystkich, którym drogi jest ten święty znak zbawienia i którym leży na sercu dobro Ojczyzny, o natychmiastowe zaprzestanie gorszących sporów. Znak krzyża nie może być środkiem do osiągania najsłuszniejszych nawet celów drugorzędnych.
Apelujemy więc do polityków, aby krzyż przestał być traktowany jako narzędzie w sporze politycznym. Krzyż nie może być "zakładnikiem" w słusznej sprawie upamiętnienia miejsca modlitwy Polaków oraz wszystkich ofiar smoleńskiej katastrofy. Wzywamy do poważnego dialogu i odpowiedzialnych decyzji, by jak najszybciej rozwiązać narastający konflikt polityczny i społeczny wokół krzyża przed Pałacem Prezydenckim. Dalszym etapem dialogu powinna być konsultacja społeczna w sprawie wzniesienia pomnika prezydenta Lecha Kaczyńskiego i ofiar katastrofy.
Modlącym się pod krzyżem na Krakowskim Przedmieściu zwracamy uwagę, że w zaistniałej sytuacji stają się, mimo swej najlepszej woli, politycznym punktem przetargowym stron konfliktu. Dlatego po decyzji władz o uczczeniu pamięci ofiar katastrofy smoleńskiej prosimy o przeniesienie krzyża w godne miejsce, przygotowane w kaplicy katyńskiej Kościoła św. Anny, które stanie się jeszcze jednym miejscem modlitwy i refleksji nad kwietniową tragedią. Odwołujemy się do roztropności wszystkich, którym krzyż jest drogi jako symbol religijny, by nie dawali środowiskom i ugrupowaniom wrogim religii pretekstu do ujawniania braków tolerancji, do poniżania krzyża, ośmieszania wiary i lekceważenia ludzi.
3. Jednocześnie podkreślamy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (art. 25) zapewnia swobodę wyrażania przekonań religijnych w życiu publicznym. Zwracamy też uwagę, że zapisana w ustawie zasadniczej bezstronność władz publicznych nie oznacza ich antyreligijności. Neutralności nie należy rozumieć jako agresywnego laicyzmu. Polska jest Ojczyzną wierzących i niewierzących, co wyraźnie zaznacza na samym początku nasza Konstytucja. Wolność religijna nie oznacza wolności od religii, ale wolność jej wyznawania także w sferze publicznej.
W kwietniu narodowa tragedia zjednoczyła nas pod krzyżem ustawionym obok siedziby prezydenta. Dziś, gdy w Europie toczy się walka o miejsce symboli chrześcijańskich w przestrzeni publicznej, podtrzymywanie konfliktu wokół krzyża szkodzi sprawie jego obrony podejmowanej przez liczne środowiska w Europie, w tym także rządy i parlamenty wielu państw. Oczekujemy, że także Rząd Rzeczypospolitej włączy się czynnie w proces zagwarantowania obecności chrześcijańskich symboli w publicznych przestrzeniach nowej Europy.
Ponawiamy zatem apel do wszystkich ludzi dobrej woli o zrozumienie powagi chwili i poszukiwanie dróg jedności i porozumienia. Wierzących prosimy o modlitwę, aby krzyż pozostał w naszym narodzie znakiem miłości, przebaczenia i szacunku dla każdego człowieka odkupionego przez Jezusa Chrystusa.
† Kazimierz Nycz
Metropolita Warszawski
† Józef Michalik
Metropolita Przemyski
Przewodniczący KEP
† Stanisław Gądecki
Zastępca Przewodniczącego KEP
† Stanisław Budzik
Sekretarz Generalny KEP
/////////////////////////////////////////////////////////////////
Cudowny obraz Matki Bożej JasnogórskiejUroczystości religijno-patriotyczne w
Warszawie http://www.wojsko-polskie.pl/
Radzyminie http://www.radzymin.pl/index.php?id=516
Jasnej Górze: www.jasnagora.pl
Prawdę o Wniebowzięciu NMP ogłosił jako dogmat wiary papież Pius XII 1 listopada 1950 r. w Konstytucji apostolskiej "Munificentissimus Deus":
"...powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej"(Breviarium fidei VI, 105)
Orzeczenie to Ojciec święty wypowiedział uroczyście w bazylice św. Piotra w obecności prawie 1600 biskupów i niezliczonych tłumów wiernych. Orzeczenie to oparł nie tylkona dogmacie, ale dlatego, że ta prawda była od dawna w Kościele uznawana. Papież ją tylko przypomniał, swoim najwyższym autorytetem potwierdził i usankcjonował.
Przekonanie o tym, że Pan Jezus niepozostawił ciała swojej Matki na ziemi, ale je uwielbił, uczynił podobnym do swojego ciała w chwili zmartwychwstania i zabrał do nieba, było powszechnie wyznawane w Kościele katolickim. Już w VI wieku cesarz Maurycy (582-602) polecił obchodzić na Wschodzie w całym swoim państwie 15 sierpnia osobne święto dla uczczenia tej tajemnicy. To oznacza, żeświęto to musiało lokalnie istnieć już wcześniej, przynajmniej w V w. W Rzymie istnieje to święto z całą pewnością w wieku VII. Wiemy bowiem, że papież św. Sergiusz I (687-701) ustanawia na tę uroczystość procesję. Papież Leon IV (+ 855) dodał do tego święta wigilię i oktawę. Z pism św. Grzegorza z Tours (+ 594) dowiadujemy się, że w Galiiistniało to święto już w VI w. Obchodzono je jednak nie 15 sierpnia, ale 18 stycznia.
źródło: www.brewarz.pl
Warszawa, dnia 12 sierpnia 2010 r.
ŚW. WAWRZYNIEC, DIAKON I MĘCZENNIK Ks. Stanisław Hołodok Diakon Wawrzyniec należał niegdyś do najbardziej popularnych świętych. Jednakże historia nie przekazała nam szczegółowych informacji o jego życiu i działalności duszpasterskiej, dlatego też jego osobę możemy poznać tylko z tradycji. Według zachowanych Akt Męczeństwa św. Wawrzyniec miał pochodzić z Hiszpanii, a jego rodzicami byli: Orencjusz i Pacjencja, czczeni jako święci przez mieszkańców miasta Huesca. Nie wiemy, kiedy św. Wawrzyniec pojawił się w Rzymie. Należał jednak do duchowieństwa tego miasta i cieszył się zaufaniem papieża św. Sykstusa II. Właśnie jemu św. Sykstus II powierzył administrację dóbr kościelnych oraz opiekę nad ubogimi Rzymu.Za panowania cesarza Waleriana (253 - 260) wybuchło nowe prześladowanie chrześcijan. Cesarz wydał edykt, na podstawie którego wszyscy sprawujący w gminach chrześcijańskich jakieś urzędy, mieli być skazywani na śmierć bez postępowania sądowego. Stąd też policja cesarska w dniu 6 VIII 258 r. aresztowała papieża św. Sykstusa II podczas sprawowania Eucharystii w katakumbach. Tego samego dnia ścięto papieża i asystujących mu czterech diakonów. Edykt cesarski nakazywał nie
męczony odpowie na zadawane pytanie. Święty nie załamał się podczas męczeństwa, nie wyparł się wiary i odniósł wspaniałe zwycięstwo, oddając życie za Chrystusa 10 VIII 258 r.
tylko likwidować chrześcijan, ale także mienie kościelne. Nie aresztowano początkowo św. Wawrzyńca, aby wydobyć od niego wiadomości o stanie majątku kościelnego. Czyniono wysiłki ze strony policji, aby zmusić św. Wawrzyńca do przekazania majątku na rzecz władz cesarstwa. Diakon spodziewając się aresztowania i tortur, rozdał wszystkie pieniądze kościelne ubogim. Kiedy sędzia nakazał św. Wawrzyńcowi wydać skarby kościelne, ten zebrawszy obdarowanych ubogich powiedział, że właśnie ci ludzie są tymi poszukiwanymi skarbami. Sędzia nakazał diakona siec biczami, a następnie rozłożyć go na kracie i tak przypalać ciało, ażCiało męczennika pochował kapłan św. Justyn. Na jego grobie cesarz Konstantyn Wielki wystawił bazylikę. Imię św. Wawrzyńca weszło do Kanonu rzymskiego (dzisiaj I modlitwa eucharystyczna). Powstało wiele świątyń poświęconych św. Wawrzyńcowi, w samym Rzymie było ich kilkanaście.Św. Wawrzyniec jest patronem diecezji pelplińskiej, miasta Norymbergi, bibliotekarzy, kucharzy, piekarzy, uczniów, studentów, ubogich, bibliotek, administratorów, straży pożarnych, wszystkich zwodów, które są bezpośrednio związane z ogniem, winnic; wzywano go jako orędownika w chorobach reumatycznych, przy bólu pleców, podczas pożarów. W ikonografii przedstawia się go jako diakona w stroju diakońskim z kratą, na której był męczony; z Ewangelią i Krzyżem; jako rozdającego jałmużnę ubogim (torebka na pieniądze), z palmą męczeństwa.Liturgiczny obchód ku czci św. Wawrzyńca, diakona i męczennika, przypada na dzień 10 sierpnia i ma rangę święta. W Archidiecezji Białostockiej tylko w parafii Dolistowo obchodzi się uroczystość, ponieważ parafia i kościół noszą imię naszego Patrona. Liturgia mszalna, jak i Liturgia Godzin (t. IV, s. 1035 - 1042) przybliżają nam osobę świętego i poprzez swoje teksty umożliwiają zanoszenie modlitw do Boga za wstawiennictwem św. Wawrzyńca. W kolekcie mszalnej prosimy miłosiernego Boga, abyśmy miłowali to, co miłował św. Wawrzyniec i tak samo czynili, skoro on z gorącej miłości do Niego wiernie służył ubogim i odważnie poniósł męczeństwo. W modlitwie nad darami oddając cześć św. Wawrzyńcowi prosimy, aby składane podczas Eucharystii dary przyniosły nam zbawienie. Modlitwa po Komunii zawiera prośbę, abyśmy posileni Eucharystią w dzień św. Wawrzyńca, otrzymali bardziej obfite owoce odkupienia. W Liturgii Godzin zamieszczono fragment kazania św. Augustyna wygłoszonego w dzień męczeństwa. Kaznodzieja podkreśla, że św. Wawrzyniec poprzez swoje męczeństwo „zdeptał rozszalały świat, wzgardził jego pochlebstwami, a w ten sposób podwójnie zwyciężył szatana”. Św. Augustyn przypomina też, że św. Wawrzyniec jako diakon w Kościele rzymskim był podczas Eucharystii szafarzem Najdroższej Krwi Chrystusa (Komunii św. pod drugą postacią - wina), w tymże Kościele przelał swoją własną krew dla imienia Zbawiciela. Na innym miejscu św. Augustyn mówi, że tak jak Jerozolima cieszy się diakonem św. Szczepanem, tak Rzym (Kościół zachodni) raduje się swoim patronem św. Wawrzyńcem. Zakończmy nasze rozważania fragmentem hymnu z Nieszporów: „Ogniem palony, lecz mężnego ducha, Zwalczył odważnie lęk przed płomieniami, Pragnął on bowiem z całej głębi serca Wiecznego życia. Wszedł więc do nieba uwieńczony chwałą Świętych aniołów otoczony chórem, Aby do Boga wznosić swe modlitwy Za grzesznikami. Z wielką pokorą prośmy męczennika, Aby nam wszystkim przyniósł wyzwolenie Z żaru pokusy i brzemienia winy, A wiarę wzmocnił”.
Każdy ma sobie znaleźć taką chwilę czasu, 15 minut, może pół godziny, kiedy pójdzie na osobiste spotkanie z Chrystusem do Namiotu Spotkania.
W dniach 6 – 12 lipca 2010 r. w Centrum Ruchu Światło-Życie odbyły się rekolekcje tematyczne o Namiocie Spotkania. Dokładnie temat tych rekolekcji brzmiał: „Kto ma uszy do słuchania – umiłować Namiot Spotkania”.
Rekolekcje te adresowane były do wszystkich, dlatego też spotkali się na nich zarówno członkowie Domowego Kościoła, jak i inni oazowicze – w różnym wieku i na różnym etapie formacyjnym. Moderatorem był ks. Maciej Krulak, który sprawował nad nami opiekę duchową oraz wygłaszał do nas konferencje. Dzielnie wspierała go moderatorka Agnieszka Hanc z Lublina.
Każdego dnia pochylaliśmy się nad tajemnicą Namiotu Spotkania. Dzięki temu dużo więcej dowiedzieliśmy się o praktyce „rozbijania” Namiotu, tak by spotkać się z Panem osobiście – jak z Przyjacielem. Trzeba nam otwierać się każdego dnia na Słowo Boże, by mogło nas dotykać i przemieniać. Trzeba stawiać Bogu pytania, a nasze pragnienia i decyzje weryfikować z Bożym planem. Przypomnieliśmy sobie, że naszą misją jako chrześcijan jest dzielenie się swoim doświadczeniem Słowa Bożego. Kończąc rekolekcje, skupiliśmy się na METANOI – przemianie naszego życia.
Wyjeżdżamy z mocnym postanowieniem, że każdy z nas będzie się starał przeznaczyć choćby 15 minut w ciągu dnia na osobiste spotkanie z Bogiem. Codziennie i wiernie, bo to nie o ilość czasu idzie walka, ale o codzienną wierność Przyjacielowi.
Musimy zbudować sobie Namiot Spotkania. Codziennie poświęcić chociażby 15 minut. To jest tak niewiele, ale tak trudno nam znaleźć te 15 minut w ciągu 24 godzin, jakie ma każda doba. Dlatego, że ciągle są ważniejsze te nasze własne sprawy, a nie potrafimy być do dyspozycji Boga, bezinteresownie poświęcić Mu chwilę czasu, w której niby nic nie robimy, marnujemy ten czas, ale właśnie to jest ofiara czasu dla Boga. To jest uznanie, że Bóg jest dla nas taką wartością, że warto dla Niego tracić czas.
Wierność praktyce Namiotu Spotkania to jest najlepszy, niezastąpiony środek do rozwoju naszego życia wewnętrznego, do rozwoju w nas nowego człowieka. Dlatego poddajmy się działaniu Ducha, pozwólmy, żeby On poprzez naszą wolę modlił się do Ojca, żeby przyczyniał się za nami w nas, abyśmy poddali swoje życie całe woli Ojca, abyśmy coraz to bardziej żyli i działali zgodnie z wolą Ojca.
Ks. F. Blachnicki
Mam pragnienia…
W czasie rekolekcji zapragnęłam zaryzykować: skonfrontować swoje życie ze Słowem Bożym. Poczułam się już bardzo zmęczona rozbieżnością pomiędzy tym, w co wierzę, a tym, czym żyję. Najchętniej albo zasunęłabym się szczelnie w Namiocie i nie wychodziła do rzeczywistości albo odwrotnie – nie wchodziła do Namiotu Spotkania. Bo przecież z drugiej strony była i taka obawa: żebyś Ty mi Panie Boże z czymś nie „wyskoczył”, z jakimś swoim pomysłem, którego nie będę mogła zaakceptować. Wolę Bożą upatrywałam właśnie w tym, czego najbardziej nie chcę. Ale z gotowości na przyjęcie Słowa zrodziło się zupełnie coś innego.
Mam pragnienia. Wierzę, że Pan je rozbudził. One się zrealizują, choć pewnie dojdę do nich w sposób zupełnie nieoczekiwany i zaskakujący. I uwierzyłam że właśnie w pozornej szarzyźnie codzienności i życiu bez fajerwerków będę szczęśliwa.
Ula z Legnicy***
Gdzie najlepiej zadawać pytania…?
Pan Bóg zna każdego z nas po imieniu, lepiej nawet niż my sami. Zna też mnie i dokładnie wie, że jestem osobą lubiącą konkrety, dlatego prowadzi mnie droga bardzo konkretną. Rekolekcje „Kto ma uszy do słuchania – ukochać Namiot Spotkania” postrzegam jako kontynuację zadania, które wybrzmiało przed moim przystąpieniem do błogosławieństwa do Stowarzyszenia Ruchu Światło-Życie. Było nim pytanie skierowane do Pana czy to, co robię, jest zgodne z Jego wolą. A gdzie najlepiej zadawać to pytanie, jak nie podczas Namiotu Spotkania?
Na tych rekolekcjach Pan Bóg pokazał mi, że jest Bogiem wiernym i z ufnością mogę się na Nim oprzeć w każdej sytuacji. Jest niezmiennością, Przyjacielem, który nigdy mnie nie zawiedzie. Choćbym zawiodła się na wszystkich bliskich mi ludziach, na Nim nie zawiodę się nigdy.
Dzień Wspólnoty II turnusu
27 lipca 2010 roku w Centrum Ruchu w Krościenku nad Dunajcem miał miejsce Dzień wspólnoty II turnusu, który zgromadził 49 oaz - ponad 2000 osób.
Godzina spotkania i świadectwa odbyła się w pięciu grupach w Krościenku (w dolnym kościele, górnym kościele, domu rekolekcyjnym DK, Namiocie Światła, remizie) oraz w Tylmanowej i Ochotnicy. Wszyscy zgromadzili się na Eucharystii, która z powodu złej pogody odbyła się w kościele parafialnym w Krościenku. Eucharystii przewodniczył delegat Episkopatu ds. Ruchu Światło-Życie bp Adam Szal, który przebywał w Krościenku od poprzedniego dnia, uczestnicząc w całości dnia wspólnoty. Po Eucharystii odbyła się Godzina Odpowiedzialności i Misji. Deklaracje członkowskie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka złożyło 69 osób, a deklaracje kandydackie 599 osób.
Krzysztof Jankowiak
Zagrożenie sektami
sekty
Dominikański ośrodek informacyjny o nowych ruchach religijnych i sektach
www.badzwolny.eu
02-741 Warszawa, ul. Dominikańska 2
e-mail: warszawa@badzwolny.eu
Dyżur prowadzony jest we wtorki w godz. 17-19.30. Konsultacje we czwartek 10-12, tel. 22 543 99 99
Stowrzyszenie EFFATHA
http://www.effatha.org.pl/index0000000002326932.htm
Strona Opoka.pl
http://www.opoka.org.pl/varia/sekty/index.html
Centrum Przeciwdziałania Psychomanipulacji
Informacja o sektach (na dole strony:)
http://www.jezuici.pl/parakow/index1.html
New Age
toksyczne duchowości
http://www.newage.info.pl/
Jarmark cudów
http://jarmarkcudow.pl/
Strona diecezji warszawsko-praskiej zamieściała katalog krzyży i amuletów pogańskich
http://www.diecezja.waw.pl/dokument.php?id=1394
Dwanaście krótkich wskazówek dla uwikłanych w zjawisko sekt.
1. W początkowej fazie uzależnienia od grupy decydujące znaczenie dla rozwoju sprawy ma szybkie i kompetentne działanie ze strony rodziców i przyjaciół. W związku z tym należy jak najszybciej skontaktować się z ośrodkiem zajmującym się tą problematyką lub innymi kompetentnymi osobami.
2. Ważne jest zebranie dokładnych informacji o grupie, do której należy adept (doktryna, nazwisko założyciela, historia grupy, cele i zasady działania itp.) Ważne aby informacje nie były czerpane z materiałów własnych grupy.
3. Przydatne jest prowadzenie dokładnego dziennika wydarzeń związanych z pozostawaniem adepta pod wpływem grupy (terminy i miejsca spotkań, nazwiska i adresy innych członków, etapy wtajemniczenia, niepokojące objawy w zachowaniu itp.). Należy robić to dyskretnie, tak, aby adept nie czuł "policyjnego" nadzoru.
4. Nie należy ulegać działaniom, których celem jest wymuszenie czegokolwiek na rodzinie adepta. Zachowanie pozorów pozytywnego nastawienie do grupy może narazić na bezustanne nękanie i próby dalszych wymuszeń.
5. Destrukcyjne grupy często żądają od swoich członków znacznych sum pieniędzy lub innych dóbr materialnych. W związku z tym koniecznie należy zebrać informacje dotyczące prawno-majątkowych skutków wstąpienia adepta do grupy. Warto zabezpieczyć konto rodziny, testament itp. Zamiast pieniędzy lepiej podarować przedmioty o wartości emocjonalnej (album z fotografiami, pamiątkową maskotkę, wykonany własnoręcznie szalik itp.), wówczas utrzymujemy nić bliskiej relacji z adeptem. Tak emocjonalnie nacechowane rzeczy mogą też być dla niego niejako pomostem do odnalezienia, przypomnienia sobie swojej dawnej tożsamości jeszcze sprzed wstąpienia do grupy. Nie należy oddawać adeptowi żadnych oryginalnych dokumentów, gdyż urzędy, mogą uwierzytelnić kopię na podstawie oryginału.
6. Konieczne jest utrzymywanie kontaktu z adeptem. Rodzice, a także w pewnym stopniu przyjaciele mają do tego prawo. Rodzice mogą zapewnić swoje dziecko, że bez względu na to co się dzieje, zawsze będzie przez nich kochane. Trzeba aby mówili jak bardzo zależy im na utrzymaniu kontaktu, że nie chcą go stracić. Ważna okazja do wzmocnienia kontaktu to np.: urodziny, rodzinne rocznice itp. W czasie spotkań należy mówić o wszystkim co dobre i piękne w życiu zewnętrznym nie związanym z działaniem grupy (życiowe plany, wspólne zainteresowania, wspomnienia rodzinne, itp.), należy wspominać przy adepcie i razem z nim "stare dobre czasy" i przyjaciół.
7. Rozmawiając z adeptem należy pamiętać o jasnym określeniu swojego stanowiska. Nie można dopuścić do tego, by adept zaczął występować wobec swoich bliskich w roli "misjonarza". Osoba poddawana rekrutacji musi spokojnie wyjaśnić, że nie zamierza zmieniać religii i że nie zgadza się z tym, co robi i głosi grupa do której należy adept. Nie może to brzmieć jako oskarżenie lub szantaż, przy czym trzeba wyrazić gotowość do dalszych rozmów.
8. Należy unikać pomocy osób niekompetentnych, które posługując się nielegalnymi metodami (np. uprowadzeniem) obiecują odzyskanie adepta za wysokim wynagrodzeniem. Lepiej współpracować z jednym z ośrodków zajmujących się działalnością nowych ruchów religijnych i sekt, z policją i z sądem. Jeżeli adept jest niepełnoletni sprawa jest ułatwiona, gdyż podlega on prawnie swoim rodzicom bądź prawnym opiekunom.
9. Należy przyjąć jednoznacznie negatywną postawę wobec grupy, najlepiej popartą merytorycznymi argumentami. Należy unikać kłótni i potępiania adepta, ale odrzucać doktrynę i postępowanie grupy. Z miłością osoby, z nienawiścią błędu. Życzliwa postawa wobec adepta owocuje gdy adept zdecyduje się opuścić grupę, wówczas będzie miał ułatwioną drogę powrotu do przyjaciół i bliskich. Szansą dla niego jest to, że więzy rodzinne okażą się silniejsze od tych jakie wytworzyła grupa. Należy, zatem unikać konfliktów mających na celu wzbudzenie w nim poczucia winy za jego decyzję, pamiętając o tym, że w jakimś stopniu jest on poddany manipulacji, o której sam nie zdaje sobie sprawy.
10. Można próbować odwiedzać adepta w siedzibie grupy, ale trzeba uważać żeby nie dać się "kupić" przez grupę zaproszeniami na ich święta i inne imprezy organizowane na pokaz dla rodziców i osób z zewnątrz. Tego rodzaju grupy starają się, "oswoić" rodziców jako potencjalnych sponsorów ich działalności.
11. Nie można obarczać się winą za to co się stało z adeptem. Adept został zmanipulowany, a poczucie winy u jego bliskich jest rujnujące a nie konstruktywne i w niczym mu nie pomaga.
12. Nigdy nie można się poddać. Miłość, wychowanie i wspomnienia nigdy nie zostaną wymazane z pamięci członka grupy. Trzeba się starać uczynić z nich płaszczyznę łączącą w trudnych chwilach.
źródło: www.sekty.eu
Zmieniajmy pijany obraz Polski Ks. Ireneusz Skubiś
Zbliża się sierpień, obchodzony w Polsce jako miesiąc trzeźwości. Trzeźwość to powściągliwość wobec alkoholu. Trzeźwość w rodzinie to zwyczajność, a jednocześnie duże zadanie. Często omijamy ten problem, przywykliśmy już bowiem do widoku ludzi zataczających się na ulicach, pod sklepem, do „pachnących” alkoholem petentów, sąsiadów itp., to już jakby nas nie obchodzi. Zauważmy, że gdy np. mieszkamy przy jakimś parku, w którym jest dużo hałasujących ptaków, po jakimś czasie nie słyszymy już wrzawy, jaką powodują. Tak samo z ludźmi nadużywającymi alkohol. Jest to zjawisko tak wszechobecne, że nie słyszymy już o tym nieszczęściu i przechodzi ono jakoś mimo. A przecież jest to dramat milionów ludzi. Ileż nieszczęść dzieje się za przyczyną alkoholu, ilu jest zabitych w wypadkach drogowych – to istny las trumien, za którymi idą bliscy, przyjaciele... To tysiące ludzi rannych w szpitalach, tysiące kalek już do końca życia. Winna nie jest wódka – winien jest człowiek niefrasobliwie ją spożywający. Dziś coraz częściej przyczyną nietrzeźwości jest też wino, a nawet piwo. Wypadków pod wpływem alkoholu jest tak wiele, że praktycznie w każdej chwili zdarza się taka tragedia. To powinno budzić grozę w naszej świadomości i powinniśmy podejmować wysiłki, by skutecznie przeciwdziałać temu problemowi. Gdy rozmawiam z księżmi proboszczami, z duszpasterzami, oni rozkładają ręce, gdyż wiedzą, że rodziny z problemem alkoholowym niełatwo wracają do normalności.
liża się sierpień, obchodzony w Polsce jako miesiąc trzeźwości. Trzeźwość to powściągliwość wobec alkoholu. Trzeźwość w rodzinie to zwyczajność, a jednocześnie duże zadanie. Często omijamy ten problem, przywykliśmy już bowiem do widoku ludzi zataczających się na ulicach, pod sklepem, do „pachnących” alkoholem petentów... . Ireneusz Skubiś
Modlitwa Papieża Leona XIII
Święty Michale Archaniele,
broń nas w walce.
Przeciw niegodziwości
i zasadzkom złego ducha
bądź nam obroną.
Niech go Bóg pogromi,
pokornie prosimy.
A Ty, Książe wojska niebieskiego,
szatana i inne duchy złe,
które na zgubę dusz krążą po świecie,
mocą Bożą strąć do piekła.AMEN
Szturmujmy Niebo dla Ojczyzny
Litania do św. Michała Archanioła
Kyrie eleison.
Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Królowo Aniołów, módl się za nami.
Święty Michale Archaniele
Święty Michale, książę przesławny
Święty Michale, dzielny w walce
Święty Michale, pogromco szatana
Święty Michale, postrachu złych duchów
Święty Michale, wodzu wojska niebieskiego
Święty Michale, zwiastunie Bożej chwały
Święty Michale, radości Aniołów
Święty Michale, zaszczycie nieba
Święty Michale, przedstawiający Najwyższemu prośby nasze
Święty Michale, obrońco dusz sprawiedliwych
Święty Michale, wysłanniku Boga
Święty Michale, całkowicie oddany swemu Stwórcy i Panu
Święty Michale, przewodniku nasz w modlitwie
Święty Michale, nasza tarczo w pokusach
Święty Michale, warownio Ludu Bożego
Święty Michale, stróżu i patronie Kościoła
Święty Michale, wodzu Mistycznego Ciała Chrystusa
Święty Michale, dobroczyńco sławiących Cię narodów
Święty Michale, chorąży zbawienia
Święty Michale, Aniele pokoju
Święty Michale, prowadzący dusze do wiecznej światłości
Święty Michale, zwierzchniku w niebie
Święty Michale, wodzu całego stworzenia
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
R Módl się za nami, święty Michale Archaniele.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się: Wszechmogący wieczny Boże, który ustanowiłeś świętego Michała Archanioła obrońcą Kościoła i zwierzchnikiem raju, udziel za jego wstawiennictwem Kościołowi pomyślności i pokoju, a nam łaski w tym życiu i chwały w wieczności. Przez Chrystusa Pana naszego
Nowenna do św. Michała Archanioła w intencji Ojczyzny. Włączmy się w nią wszyscy
Szturmujmy Niebo dla Ojczyzny
Dokończenie ze s. 1 Modlitwa do św. Michała Archanioła za Ojczyznę popłynie także do czasu wyborów podczas Mszy św. w diecezji dro-hiczyńskiej. - Mając na uwadze przyśpieszone wybory, trzeba nam modlić się jeszcze więcej o światło Ducha Świętego - podkreśla jej ordynariusz ks. bp Antoni Dydycz, nawołując do udziału w wyborach. W specjalnym komunikacie zachęca też wszystkich kapłanów, aby przy końcu każdej Mszy św. - tuż przed błogosławieństwem - odmówili modlitwę do św. Michała Archanioła. Na modlitwie w intencji Ojczyzny Polacy gromadzą się w wielu miejscach. Jej sercem jest Jasna Góra. - Nie ma dnia, byśmy nie polecali spraw Polski naszej Królowej - podkreśla o. Zachariasz Jabłoński, paulin. Przypomina, że intencje naszego Narodu przedsta-
wiane są w każdym Apelu Jasnogórskim Maryi, Królowej Polski. Każdego dnia o godz. 15.30 sprawowana jest Msza św. w intencji Ojczyzny.
Wielka modlitwa za Polskę płynie też od grobu bł. ks. Jerzego Popiełuszki. -Chcemy stąd prosić Pana Boga za naszą Ojczyznę, o mądrość dla Polaków w czasie wyborów. Stąd ptynie wielki szturm do Nieba. Za przyczyną ks. Jerzego błagamy Boga o jedność, o miłość, o to, żebyśmy nie zrywali z wiarą, Ewangelią. Mam nadzieję, że to wołanie żoliborskie rozchodzić się będzie na całą Ojczyznę... - podkreśla ks. prałat Zygmunt Malacki, proboszcz parafii św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu.
Wołanie do Boga za wstawiennictwem Jego Matki zanoszone jest również z kieleckiej ziemi. To tam w sanktuarium
Matki Bożej Bolesnej w Kałkowie-Godo-wie organizowane są sobotnie całonocne czuwania w intencji Ojczyzny, to tam znajduje się Golgota Martyrologii Narodu Polskiego. - Od stóp tej Golgoty, która przedstawia najnowsze, jakże trudne dzieje naszej Ojczyzny, przed Maryją z orłem na piersi w tym trudnym czasie prosimy Boga o zmiłowanie dla Polski. Sprawę wyborów polecać będziemy już na najbliższym czuwaniu. Naszą Ojczyznę polecać będziemy zwłaszcza w sobotę przed wyborami - mówi w rozmowie z „Naszym Dziennikiem" ks. Czesław Wala, kustosz sanktuarium.
W diecezji gorzowskiej od kilku lat prowadzona jest Krucjata Eucharystyczna w intencji Ojczyzny. Zainicjowali ją: Kazimierz Sokołowski, Mariusz Zbanyszek oraz Marek Kazulak. - Podjęcie modlitwy
eucharystycznej w intencji naszej Ojczyzny to potrzeba naszego serca. Widzieliśmy, że Polacy bardzo niechętnie chodzą na wybory, a kiedy już idą, często głosują na nieodpowiednich dla Polski ludzi. Dlatego zaczęliśmy prosić Boga o Ducha Świętego dla nas wszystkich - powiedział nam Kazimierz Sokołowski. - Postanowiliśmy też rozmawiać z proboszczami naszej diecezji o tym, by w każdej parafii była stała Msza św. za Ojczyznę, tak by każdego dnia z naszej ziemi płynęła w jej intencji modlitwa - dodaje.
Pojawiają się też inicjatyw wybiegające w przyszłość. Od września, każdego 29. dnia miesiąca w sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Szczecinie trwać będzie stała modlitwa do św. Michała Archanioła w intencji Ojczyzny.
Małgorzata Pabis
Modlitwa Papieża Leona XIII
Święty Michale Archaniele,
broń nas w walce.
Przeciw niegodziwości
i zasadzkom złego ducha
bądź nam obroną.
Niech go Bóg pogromi,
pokornie prosimy.
A Ty, Książe wojska niebieskiego,
szatana i inne duchy złe,
które na zgubę dusz krążą po świecie,
mocą Bożą strąć do piekła.
LIST DO MOICH PARAFIAN
Dzisiaj kiedy kończy się rok szkolny i katechetyczny 2009/2010 chciałbym zwrócić uwagę na problem zaangażowania w parafii. Znamy już powiedzenie , że Parafia ma być wspólnota małych wspólnot. Na początku mojego listu chciałbym podziękować wszystkim parafianom którzy minionym roku byli obecni i zaangażowani w naszej parafii przez śpiew i modlitwę, udział w niedzielnej Mszy sw, adoracje i konkretne prace w Caritasie Chórze , Scholi, Akcji Katolickiej , Radzie Ekonomicznej ?Neoakatechumenacie ,Żywym Różańcu , Kościele Domowym nawet przy zbieraniu czy suszeniu kwiatów dla bielanek, w służbę przy ołtarzu czy na katechezie. Było wiele sytuacji gdzie było widać wielu parafian , że są obecni w życiu parafii. Chciałbym aby tych osób było coraz więcej nie tylko w czasie I Komunii sw czy Bierzmowania albo w czasie oktawy Bożego Ciała ale zawsze kiedy gromadzimy się jako kościół w niedziele czy inne dni tygodnia Sługa Boży Ks Franciszek Blachnicki który bardzo dobrze zrozumiał Sobór Watykański II napisał
„ Naszym parafiom trzeba zaszczepić dynamikę ewangelizacvinq% aby je uchronić od wymarcia. Dla wszystkich jest już oczywiste, o tym mówiliśmy już nieraz na różnych sympozjach i zjazdach, że we wszystkich parafiach postępuje proces laicyzacji, zmniejszania się praktyk religijnych; coraz więcej ludzi odpada od Kościoła; około 50% ludzi w Polsce, mówiąc ostrożnie i raczej optymistycznie, już nie praktykuje i trzeba zaliczyć ich do niewierzących. W miastach ta liczba dochodzi do 70, 80 i więcej procent. Ten proces ciągle postępuje, a parafie nasze z tym problemem sobie w ogóle nie radzą. W naszym tradycyjnym duszpasterstwie nie ma żadnej metody ewangelizacji, nawet się tego problemu nie widzi. Robi się niewątpliwie bardzo wiele w naszych parafiach, i to jest jak najbardziej godne pochwały, na odcinku katechezy i tzw. duszpasterstwa zwyczajnego, ale to wszystko nie uratuje nam parafii na przyszłość. Mimo tego wszystkiego co się robi, proces laicyzacji postępuje, praktykująca część parafii się zmniejsza, a ci, którzy praktykują nie s " zobacz w Internecie na stronie wychowani i przygotowani do tego, aby mogli się sami stać świadkami Ewangelii w życiu codziennym, w miejscu pracy i wszędzie tam, gdzie nie dochodzi już Kościół swoimi wpływami poprzez duszpasterstwo, nazwijmy to, urzędowe, oparte głównie o posługę kapłanów. Dlatego zaszczepienie parafiom dynamiki ewangelizacyjnej jest po prostu, używając porównań medycznych, jakimś zastrzykiem, który może zapobiec chorobie prowadzącej nieuchronnie ku śmierci. Ewangelizacja może wszczepić nowe życie w strukturę parafii. Na odcinku ewangelizacji mamy wypracowane skuteczne metody, m.in. rekolekcje ewangelizacyjne, które jeżeli są dobrze przygotowane i prowadzone, dają dobre wyniki. Prawdy głoszone w rekolekcjach ewangelizacyjnych trafiają do tych, którzy już utracili wiarę, czy też mają wiarę bardzo słabą, innych pobudzają do gorliwości ewangelizacyjnej, misyjnej. Systematyczne stosowanie tej głównej metody i wielu innych pomocniczych, może doprowadzić do tego, że parafia przemieni się z parafiistatycznej, będącej w regresie, w parafię dynamiczną, misyjną, ewangelizacyjną, że przejdzie z defensywy do ofensywyT Grupy parafialne mają stawać się tzw diakoniami gdzie ciągle trwa formacja i uświadamianie , że to co robimy przy parafii jest małą ewangelizacja i przyczynia się do umacniania wiary .Dlatego ważne jest nasze osobiste zaangażowanie.
„ Ks Blachnicki pisze „Zadania poszczególnych diakonii można ułożyć w kolejności, która odpowiada określonym etapom wzrostu życia chrześcijańskiego we wspólnotach. Sprawa kolejności diakonii nie jest więc rzeczą przypadkową Obecnie są wyodrębnione następujące diakonie: diakonia wyzwolenia, ^diakonia ewangelizaciU diakonia deuterokatechumenatu .diakonia UturgiUdiakonia Domowego Kościoła, diakonia modlitwy, diakonia wspólnoty lokalnej. Chciałbym scharakteryzować krótko te diakonie i wykazać równocześnie, że podejmują one zadania i problemy decydujące dla odnowy życia wspólnot lokalnych, a nawet dla istnienia tychże w przyszłości. Wspólnoty lokalne (parafie) są dziś zagrożone, nie tylko w pewnych aspektach swego życia, ale wprost w swojej egzystencji. Dlatego też przed podjęciem problemu odnowy Kościoła we wspólnotach lokalnych, trzeba opracować program ratowania tych wspólnot przed zupełnym wymarciem. Musimy sobie uświadomić, że charyzmat diakonii na rzecz wspólnot lokalnych, który jest nam dany i zadany, jest pewną pomocą dla parafii w celu ratowania jej istnienia oraz wprowadzenia jej na drogę skutecznej odnowy w duchu Soboru. W ramach każdej diakonii mamy w naszym ruchu już wypracowaną pewną, opartą o źródła biblijne i o eklezjologię II Soboru Watykańskiego wizję tego, co jest konieczne dla życia Kościoła we wspólnotach lokalnych. Posiadamy nie tylko teoretyczną (biblijną, teologiczną) wizję, ale także już prawie w każdej diakonii pewne konkretne metody służenia, metody już wypróbowane i - można powiedzieć -skuteczne, "zobacz na stronie Blachnicki .oaza/blok archiwalny/
Dziękujemy wszystkim parafianom którzy rozumieją nasze problemy i są z nami i pomagają nam odkrywać jak ważny jest kościół parafialny gdzie mieszkamy i gdzie możemy wspierać go naszą miłością i zaangażowaniem. Już ogłaszałem , że w parafii naszej jest jeszcze dużo wolnych miejsc gdzie możemy sobie nawzajem pomagać. Kończąc chciałbym zaprosić tych wszystkich którzy do nas nie przychodzą na Msze św i są poza swoją parafią Jesteśmy wszyscy tutaj sobie nawzajem bardzo potrzebni. Jeżeli nie interesuje mnie moja parafia czy mój kościół to może potrzebne jest tutaj w Jazgarzewie moje zaangażowanie i mój charyzmat aby ten kościół ożywiać i uczynić go swoim kościołem. Z pozdrowieniem Ks Prob Wiesław Zaręba DZIĘKUJEMY I ZAPRASZAMY
MODLITWA ZA PARAFIĘ
Wszechmogący, wieczny Boże, Ojcze od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi, prosimy Cię, strzeż naszej parafii z ojcowską swoją dobrocią, a ponieważ jako należący do Ciebie całą nadzieję pokładamy w niebieskiej łasce, otaczaj nas zawsze swoją opieką. Prosimy Cię, wszechmogący Boże, wejrzyj łaskawie na naszą parafię i spraw, aby w niej rozwijała się wiara, nadzieja i miłość, tak w odniesieniu do Ciebie, jak i wzajemnie wśród nas - tworzących wspólnotę Parafii św. Rocha Niech nasza parafia będzie świadoma, że jest cząstką Kościoła Chrystusowego, cząstką tej rodziny, która jednoczy ludzi całego świata w jedną wielką rodzinę Twoją,. Ojcze, miłosierny Boże, prosimy Ciebie za naszą parafię, przez zasługi naszych świętych patronów św Wawrzyńca i sw Rocha. Amen
A • Ą • B • C • Ć • D • E • Ę • F • G • H • I • J • K • L • Ł • M • N • Ń • O • Ó • P • R • S • Ś • T • U • W • Y • Z • Ź • Ż
roch@warszawa.opoka.org.pl
