POWOŁANIE I SEMINARIUM

Kim są młodzi ludzie, którzy zdecydowali się wstąpić do seminarium?

czwartek, 3 września 2020, 10:15:02KAI opr. idziemy.pl/mj

„Kim są młodzi ludzie, którzy rok temu zdecydowali się wstąpić do seminarium? Z jakich pochodzą środowisk? Jakie są ich motywacje, poglądy, zainteresowania, plany na przyszłość?" – na te i wiele innych pytań, znaleźć można odpowiedź w książce ks. prof. Krzysztofa Pawliny „Powołania kapłańskie AD 2020”.

Fot. Jan Sędek, diecezja warszawsko-praska/okładka książki "Powołania kapłańskie AD 2020" ks. prof. Krzysztofa Pawliny

Książka ks. prof. Krzysztofa Pawliny powstała na podstawie ogólnopolskich badań przeprowadzonych na początku roku akademickiego 2019/2020, w formie ankiety wśród nowo przyjętych kandydatów do seminariów, jeszcze przed rozpoczęciem jakichkolwiek zajęć. W sumie uzyskano 289 ankiet z 38 wyższych seminariów duchownych. Spośród wszystkich seminariów zaproszonych do udziału, kwestionariusza nie odesłały jedynie 4 seminaria: przemyskie, olsztyńskie, zielonogórskie i zamojsko – lubaczowskie. Ks. prof. Pawlina zwraca uwagę na wysoką pod względem formalnym jakość otrzymanego materiału.

To drugie tego typu badania w Polsce.Pierwsze odbyły się w roku 2000. Motywacją do podjęcia obecnych badań była nie tylko chęć odpowiedzi na pytanie, jacy ludzie decydują się dziś na wstąpienie do seminarium ale również porównanie otrzymanych wyników z tymi sprzed 20 lat.

Z badań wynika, że kolebką powołań nadal pozostają diecezje południowej Polski, choć i tam w ciągu 20 lat odnotowano wyraźny spadek liczby alumnów. Dokładnie jak 20 lat temu ok. 40 proc. kandydatów pochodzi ze wsi, ok. 60 proc. – z miasta. Alumni pochodzą zwykle z rodzin średniozamożnych, coraz częściej inteligenckich, w których oboje rodzice są aktywni zawodowo. Nadal głównym źródłem powołań są trwałe rodziny. 92 proc. badanych deklaruje, że ma rodzeństwo.

Średnia wieku osób rozpoczynających studia seminaryjne to obecnie 21 lat i 4 miesiące. Najczęściej decyzja zapada po maturze, choć wzrasta liczba osób, które podejmują ją przed 30 rokiem życia, już po ukończeniu jakiś studiów wyższych lub rozpoczęciu pracy. Średni czas podejmowania decyzji o kapłaństwie wynosi 4 lata – to nieco dłużej niż 20 lat temu. Jak wynika z ankiet, najczęściej powołanie zaczyna kiełkować w młodym człowieku ok. 17 roku życia.

Głównym zapleczem powołań kapłańskich jest wciąż wierząca rodzina chrześcijańska,choć powoli wzrasta odsetek osób deklarujących obojętność rodziców na sprawy wiary. Warto zauważyć, że aż 84 proc. kandydatów do kapłaństwa to byli ministranci. 44 proc z nich deklaruje, że należało do służby liturgicznej przez wiele lat (nawet od 9 do 12 lat). Znajomi duchowni wspierają pojawiające się u młodych myśli o powołaniu, natomiast – co ciekawe – coraz rzadziej czynią to rodzice i najbliższa rodzina.

Dlaczego młodzi chcą wstąpić do seminarium? Jest to bez wątpienia wiara i przekonania religijne. Jeśli chodzi o motywację przyszłych księży, w porównaniu z motywacjami sprzed 20 lat, ks. prof. Pawlina zauważa pewne przesunięcie akcentów z potrzeby służby (Bogu, Kościołowi, ludziom) w kierunku potrzeby pogłębienia osobistej relacji z Bogiem.

Sprawa powołania jest więc traktowana jako element bardziej osobistego rozwoju duchowego niż służby

– pisze autor książki. Ks. prof. Pawlina zwraca uwagę, że w ciągu ostatnich 20 lat w kandydatach wzrosła świadomość znaczenia miłości w powołaniu chrześcijańskim, zmalało natomiast przywiązanie do jurydycznego wypełniania przykazań. Pojawia się też coraz większy problem w znalezieniu kryteriów definiujących, co jest dobre a co złe.

Przyszli księża prezentują soborową wizję Kościoła, definiują go jako wspólnotę wiernych. Są jednak krytyczni wobec jego obecnego funkcjonowania, często stwierdzają, że Kościół nie przystaje dziś do współczesnego świata. Jak widzą w nim swoje miejsce? Niemal połowa (45 proc.) chciałaby pracować w parafii. Ks. prof. Pawlinę to w pewnym stopniu niepokoi: „posługa w parafii nie wymaga specjalnych przedsięwzięć, bo koncentruje się na sprawowaniu kultu. Byłby to zły znak dla eklezjologii, jaką rozpościera przed nami papież Franciszek” – pisze. Jak zauważa, wyraźnie spadł odsetek osób deklarujących pragnienie pracy misyjnej czy charytatywnej. Niepokoi go również deklarowany brak pasji wychowawczych – jedynie 2,5 proc. ankietowanych chciałoby poświęcić się katechezie.

Muzyka, sport, turystyka, film, komputer – to najczęściej wymieniane przez kandydatów zainteresowania. Nie odbiegają one zasadniczo od zainteresowań przeciętnego młodego człowieka. Podobnie jak wśród innych młodych – wśród przyszłych seminarzystów słabnie zainteresowanie książkami. Ich mocną stroną nie jest też ani wiedza ogólna ani wiedza religijna. Ponad połowa osób (51,5 proc.) korzysta z Internetu 2 godziny dziennie. Aż 15,2 proc. korzysta jednak z niego ponad 4 godziny dziennie, czyli znajduje się na granicy uzależnienia. Posiadanie nałogów jest pewnym problemem wśród kandydatów do kapłaństwa. Najczęstszym z nich jest pornografia. Do sięgania po nią dość często lub bardzo często przyznaje się 38,7 osób.

– stwierdza ks. prof. Pawlina.

ZMIANY W MODLITWIE

Zmiany w modlitwach. , Zebranie Plenarne KEP na Jasnej Górze

Biskupi przyjęli normy dotyczące ujednolicania tekstów niektórych modlitw i polskie tłumaczenie tekstów liturgicznych - Będziemy mieć wzorzec, do którego można się odwołać – podkreślił bp Adam Bałabuch, przewodniczący Komisji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Zmiany dot. m.in. modlitwy "Zdrowaś Maryjo".

Ujednolicenie polskiego brzmienia wybranych modlitw, publikowanych w różnych źródłach, ma na celu korektę zauważonych rozbieżności i niedogodności oraz wprowadzenie ładu na forum wydawnictw katolickich, także w Internecie - informuje KEP.

Decyzja biskupów dotyczy m.in. modlitwy Pozdrowienia Anielskiego, w której poprawna formuła to "Zdrowaś Maryjo" (nie "...Mario"), "błogosławionaś Ty między niewiastami" (a nie np. "błogosławiona jesteś")

Wśród ujednoliconych formuł znalazła się także modlitwa "O mój Jezu" (fatimski akt strzelisty z modlitwy różańcowej) z formułą "dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia", oraz wezwanie "O Krwi i Wodo" z kultu Bożego Miłosierdzia, w której potwierdzono, jako obowiązującą formułę "...któraś wypłynęła..." (nie "wytrysnęła").

Wyjaśniając zmianę ostatniej modlitwy zaczerpniętej z "Dzienniczka" św. s. Faustyny zwrócono uwagę, że sama s. Faustyna używa różnych brzmień: "wytrysła" (Dz. 83 i 309), "wytrysnęła" (Dz. 187), "wytrysłaś" (Dz. 813). "W oficjalnych zatwierdzonych modlitewnikach Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia (»Jezu, ufam Tobie« z r. 1993 oraz »Bóg bogaty w Miłosierdzie« z 2014 r.) używa się formy »wypłynęła« nawiązującego do biblijnej sceny przebicia serca Chrystusa: »jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda«" - zwrócono uwagę.

"Ojcze nasz" 

Dla użytku modlitewnego Kościół zgodnie ze swoim prawem przyjmował przez wielki formuły, które mogły nieco odchodzić od tekstu źródłowego i nadal pozostawały autentyczną interpretacją teologiczną źródła, np. mszalna formuła "Panie nie jestem godzien" czy modlitwa "Ojcze nasz”, (która w samych Ewangeliach ma niejednorodne brzmienie), a nawet formuła konsekracji eucharystycznej, która w Biblii ma cztery źródła, każde nieco odmienne.

Wśród ujednoliconych modlitw są także modlitwa "Aniele Boży" oraz fatimska "Modlitwa Anioła". Po przyjęciu przez KEP form ujednoliconych, zostaną one opublikowane i staną się obowiązujące dla kolejnych wydań tekstów liturgicznych i innych modlitewników

Konferencja Episkopatu Polski zatwierdziła 28 sierpnia polskie tłumaczenie trzech nowych wezwań litanii loretańskiej: "Matko miłosierdzia", "Matko nadziei", "Pociecho migrantów" - poinformowało w sobotę biuro prasowe Episkopatu.

Nowe wezwania litanii loretańskiej, wprowadzone w języku łacińskim przez Stolicę Apostolską 20 czerwca 2020 r., będą odtąd brzmiały w języku polskim "Matko miłosierdzia" (po "Matko Kościoła"), "Matko nadziei" (po "Matko łaski Bożej"), "Pociecho migrantów" (po "Ucieczko grzesznych").

Zaznaczono, że wezwania "Matko miłosierdzia", które w polskiej wersji litanii już było w użyciu po wezwaniu "Matko łaski Bożej", odtąd będzie znajdować się w nowym miejscu.

"Nie można dokładać dodatkowych wezwań np. Królowo świata, tylko dla dokończenia symetrycznej frazy melodycznej" - zwrócił uwagę sekretarz Komisji KEP ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów ks. Dominik Ostrowski.

Podkreślił, że w litaniach priorytetem jest tekst modlitwy, a nie melodia, dlatego "należy promować lub komponować takie melodie litanii, które nie zakładają parzystej liczby wezwań".

Nowe brzmienie litanii loretańskiej obowiązuje z dniem podjęcia uchwały, tzn. od 28 sierpnia 2020 r. W obecnym kształcie litania loretańska ma 55 wezwań do Matki Bożej.

Litania loretańska nazywana jest także litanią do Najświętszej Maryi Panny. Pierwsza wersja tego rodzaju modlitwy powstała w XII wieku we Francji, nie zachowała się. Utrwaliła się wersja używana od pierwszej połowy XVI wieku w Loreto. Stąd nazwa litania loretańska. W 1587 roku papież Sykstus V związał z jej odmawianiem przywilej odpustu. W roku 1631 zakazano wprowadzania wszelkich zmian w litanii bez zezwolenia Stolicy Apostolskiej, co wpłynęło na jej ujednolicenie i upowszechnienie

GN 35/2020. Sierpniowy przełomDokument:(6484204,Trzeba sięgać do tych źródeł)

Trzeba sięgać do tych źródełKolejne wspólne przedsięwzięcie Instytutu Pamięci Narodowej i „Gościa Niedzielnego” prezentujemy w 40. rocznicę protestów, z których wyrósł NSZZ „Solidarność”, ogólnonarodowy ruch wyrażający aspiracje Polaków, nie tylko prowadzący ku niepodległej Ojczyźnie, ale przynoszący wolność także innym narodom sowieckiego imperium zniewolonym przez komunizm.

Chodziło o coś więcej niż podwyżki– Od miesięcy przygotowywaliśmy się na ewentualność strajku. Kiedy stało się to faktem, dokładnie wiedzieliśmy, co robić, w jaki sposób działać – wspomina Andrzej Kołodziej, współpracownik Wolnych Związków Zawodowych, sygnatariusz porozumień sierpniowych.

 

 

30 rocznica powrotu Religii do szkoły 2020r LIST PASTERSKI KEP

W związku z 30. rocznicą powrotu nauczania religii do szkoły, jednym z tematów obrad Konferencji Episkopatu był stan jej nauczania, programowania oraz właściwego przygotowania i formacji katechetów. Biskupi zwrócili uwagę m.in. na wzajemną komplementarność nauczania religii w szkole i katechezy wspólnotowej w parafii. Przypomnieli też o potrzebie udziału uczniów w zajęciach o charakterze aksjologicznym i alternatywy: „religia” lub „etyka”.

 Drugim tematem podjętym przez Zebranie Plenarne były kwestie związane z duszpasterstwem.

W sytuacji normalizującego się życia społecznego biskupi zachęcają – przy zachowaniu wszystkich norm sanitarnych – do odbudowywania wspólnot parafialnych gromadzących się wokół ołtarza na niedzielnej Mszy Świętej

– napisali biskupi w komunikacie. Podziękowali też wszystkim, którzy w okresie izolacji organizowali transmisje nabożeństw i modlitwy w środkach społecznego przekazu, w tym w mediach społecznościowych.

Biskupi wyrazili wdzięczność pracownikom służby zdrowia, którzy z narażeniem własnego życia pomagają zagrożonym przez COVID-19.  Jak napisali, „konsekwentnie popierają także prace nad szczepionkami chroniącymi przed koronawirusem, które ze względu na stosowaną biotechnologię nie budzą zastrzeżeń etycznych, a zwłaszcza nie bazują na materiale biologicznym pochodzącym z aborcji”.

Podczas obrad biskupi analizowali działania Kościoła w Polsce, które były podejmowane w odpowiedzi na dramat wykorzystania seksualnego małoletnich przez niektórych duchownych.

Odpowiedź ta jest możliwa tylko na drodze uczciwego i konsekwentnego rozliczenia każdego rzeczywiście popełnionego przestępstwa oraz pomocy ofiarom, jak również wyjaśnienia zaniedbań

– napisali w komunikacie. Poinformowali też m.in. o  działaniach Fundacji Świętego Józefa Konferencji Episkopatu Polski.

W kolejnym punkcie komunikatu biskupi wyrazili „zdecydowany sprzeciw wobec wszelkich form agresji i przemocy w przestrzeni publicznej i ekonomicznej”, jak również zaniepokojenie coraz częstszymi przypadkami profanacji miejsc kultu i symboli religijnych. Zaapelowali, aby niezależnie od światopoglądu, uszanować uczucia religijne osób wierzących.

Biskupi przyjęli „Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w kwestii LGBT+”. Dokument „podkreśla konieczność odnoszenia się z szacunkiem do osób identyfikujących się z LGBT+. Jednocześnie sprzeciwia się dążeniom do zdominowania życia społecznego przez te środowiska, zwłaszcza przez chęć zrównania związków jednopłciowych z małżeństwami i przyznanie im prawa do adopcji dzieci”.

W komunikacie po obradach biskupi informują też m.in. o zatwierdzeniu przez Konferencję Episkopatu Polski polskich tłumaczeń nowych wezwań do Litanii Loretańskiej: „Matko nadziei” i „Pociecho migrantów” oraz o przyjęciu ujednoliconych brzmień podstawowych modlitw. Wyrażają wdzięczność misjonarzom i misjonarkom za pozostanie w czasie pandemii na placówkach misyjnych. 

W 40. rocznicę wydarzeń sierpnia 1980 roku z wdzięcznością wspominają ruch społeczny Solidarność.

Na zakończenie komunikatu biskupi podziękowali rodzicom, katechetom i nauczycielom oraz życzyli wszystkim uczniom owocnego i bezpiecznego nowego roku szkolnego.

Zapewnili również o swojej solidarności z Białorusią: „Odpowiadając na wezwanie papieża Franciszka, obejmują modlitwą siostry i braci Białorusinów, prosząc Boga o dar jedności i pokoju”.

Czytaj także:

>> Biskupi ujednolicili teksty wybranych modlitw

>> KEP zatwierdził brzmienie trzech nowych wezwań Litanii loretańskiej

>> Abp Depo: powołaniem pasterzy Kościoła jest odważne głoszenie prawdy

>> Sekretarz Komisji Wychowania KEP: o kondycji nauczania religii w polskich szkołach

>> Episkopat zajął stanowisko wobec ruchu LGBT+

Publikujemy pełny tekst komunikatu:

Komunikat z 386. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski

W dniach 27-29 sierpnia 2020 roku na Jasnej Górze miało miejsce 386. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Obradami kierował abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Na początku zebrania Słowo do biskupów skierował abp Salvatore Pennacchio, Nuncjusz Apostolski w Polsce.

1. W związku z 30. rocznicą powrotu nauczania religii do szkoły, księża biskupi podjęli pogłębioną refleksję na temat stanu jej nauczania, programowania oraz właściwego przygotowania i formacji katechetów. Zwracają też uwagę na wzajemną komplementarność nauczania religii w szkole i katechezy wspólnotowej w parafii. Uwrażliwiają rodziców na wagę udziału dzieci i młodzieży w tych zajęciach.

W trosce o wychowanie młodzieży oraz znajomość zasad etycznych biskupi przypominają, że przywracając ścisłą alternatywę: „religia” lub „etyka”, szkoła daje rodzicom oraz uczniom wyraźny sygnał, że obowiązek udziału w zajęciach o charakterze aksjologicznym jest kwestią istotną z punktu widzenia wychowania i przyszłych życiowych wyborów człowieka.

2. Pasterze Kościoła wyrażają uznanie wszystkim, którzy trudny czas pandemii odczytali jako duszpasterskie wyzwanie a zarazem szansę na prowadzenie ewangelizacji. Słowa uznania kierują również do nauczycieli religii i katechetów, którzy podjęli trudne wyzwanie, jakim dla wszystkich nauczycieli stało się zdalne nauczanie, służące nie tylko przekazywaniu wiedzy, ale i umacnianiu więzi z uczniami.

Właśnie w sytuacji normalizującego się życia społecznego biskupi zachęcają – przy zachowaniu wszystkich norm sanitarnych – do odbudowywania wspólnot parafialnych gromadzących się wokół ołtarza na niedzielnej Mszy świętej. Służyć temu będzie program nowego roku pracy duszpasterskiej „Zgromadzeni na świętej wieczerzy”.

Biskupi dziękują wszystkim, którzy w okresie izolacji organizowali transmisje nabożeństw i wspólnotowej modlitwy w środkach społecznego przekazu, w tym w mediach społecznościowych. Jednocześnie zwracają się do duszpasterzy, wszystkich wiernych, w tym ruchów i stowarzyszeń katolickich, którzy w czasie społecznej izolacji budowali „domowy Kościół”, aby teraz całymi rodzinami powracali do kościołów. Biskupi przypominają duszpasterzom i wiernym o konieczności przestrzegania zaleceń sanitarnych w trosce o zdrowie i bezpieczeństwo wszystkich uczestników liturgii, spotkań duszpasterskich, pielgrzymek i w posłudze potrzebującym

Pliki do pobrania

DAMY RADĘ -pomagamy .

Damy Radę to ogólnopolski program tworzony we współpracy z profesjonalistami – pielęgniarkami, rehabilitantami, pracownikami szpitali i instytucji opieki długoterminowej.

Odpowiednia wiedza i umiejętności są niezbędne w prawidłowej opiece nad osobami niesamodzielnymi. W ramach projektu Damy Radę realizujemy szereg działań mających na celu wsparcie rodzin, których bliscy potrzebują opieki długoterminowej:

Bezpłatny poradnik – to zbiór praktycznych wskazówek na temat pielęgnacji osoby niesamodzielnej, systemu opieki w Polsce i świadczeń gwarantowanych przez państwo

Filmy instruktażowe – dzięki nim opiekun może nauczyć się w jaki sposób wykonywać poszczególne czynności pielęgnacyjne

Warsztaty – bezpłatne spotkania adresowane do rodzin i opiekunów nieformalnych w czasie których eksperci uczą prawidłowej opieki m.in. dbania o higienę czy też technik przemieszczania chorego

Strona internetowa www.damy-rade.info – to zbiór aktualnych wiadomości, baza informacji o pielęgnacji chorego, organizacji domowej przestrzeni czy też produktach pomocnych w higienie.

Masz pomysł jak wykorzystać program Damy Radę w swojej działalności? Niezależnie od tego gdzie pracujesz, możesz razem z nami mieć wpływ na poprawę jakości opieki nad osobami przewlekle chorymi pozostającymi w domu. Pomoże Ci w tym nasz Poradnik oraz filmy instruktażowe. Przekazując opiekunom te materiały pomagasz im wejść w nową, życiową rolę.

Łączy nas wspólny cel – pomoc rodzinom, które zajmują się osobami wymagającymi opieki długoterminowej.

Chcesz z nami współpracować? Czekamy na kontakt:

E-mail fundacja@tzmo.com.pl

Facebook.com/damyrade.info

od lat cieszy się pozycją lidera w wielu obszarach  

Nazwa fundacji TZMO - Razem Zmieniamy Świat - jest ilustracją naszego spojrzenia na działalność społeczną. Wszystko, co osiągnęliśmy, zawdzięczamy ścisłej i wieloletniej współpracy ze środowiskiem profesjonalistów. To ludzie, którzy każdego dnia, z pasją i zaangażowaniem kształtują jakość opieki nad przewlekle chorymi.

Jesteśmy przekonani, że świat da się zmienić, jeśli tylko zechcemy otworzyć się na wspólne poszukiwanie rozwiązań. Dlatego tak ważna dla naszej działalności jest edukacja i jeden z kluczowych jej wymiarów - budowanie wiedzy poprzez wymianę doświadczeń.

Damy Radę to ogólnopolski program tworzony we współpracy z profesjonalistami – pielęgniarkami, rehabilitantami, pracownikami szpitali i instytucji opieki długoterminowej.

Odpowiednia wiedza i umiejętności są niezbędne w prawidłowej opiece nad osobami niesamodzielnymi. W ramach projektu Damy Radę realizujemy szereg działań mających na celu wsparcie rodzin, których bliscy potrzebują opieki długoterminowej:

Bezpłatny poradnik – to zbiór praktycznych wskazówek na temat pielęgnacji osoby niesamodzielnej, systemu opieki w Polsce i świadczeń gwarantowanych przez państwo

Filmy instruktażowe – dzięki nim opiekun może nauczyć się w jaki sposób wykonywać poszczególne czynności pielęgnacyjne

Warsztaty – bezpłatne spotkania adresowane do rodzin i opiekunów nieformalnych w czasie których eksperci uczą prawidłowej opieki m.in. dbania o higienę czy też technik przemieszczania chorego

Strona internetowa www.damy-rade.info – to zbiór aktualnych wiadomości, baza informacji o pielęgnacji chorego, organizacji domowej przestrzeni czy też produktach pomocnych w higienie.

Masz pomysł jak wykorzystać program Damy Radę w swojej działalności? Niezależnie od tego gdzie pracujesz, możesz razem z nami mieć wpływ na poprawę jakości opieki nad osobami przewlekle chorymi pozostającymi w domu. Pomoże Ci w tym nasz Poradnik oraz filmy instruktażowe. Przekazując opiekunom te materiały pomagasz im wejść w nową, życiową rolę.

Łączy nas wspólny cel – pomoc rodzinom, które zajmują się osobami wymagającymi opieki długoterminowej.

Chcesz z nami współpracować? Czekamy na kontakt:

E-mail fundacja@tzmo.com.pl

Facebook.com/damyrade.info

od lat cieszy się pozycją lidera w wielu obszarach 

Nazwa fundacji TZMO - Razem Zmieniamy Świat - jest ilustracją naszego spojrzenia na działalność społeczną. Wszystko, co osiągnęliśmy, zawdzięczamy ścisłej i wieloletniej współpracy ze środowiskiem profesjonalistów. To ludzie, którzy każdego dnia, z pasją i zaangażowaniem kształtują jakość opieki nad przewlekle chorymi.

Jesteśmy przekonani, że świat da się zmienić, jeśli tylko zechcemy otworzyć się na wspólne poszukiwanie rozwiązań. Dlatego tak ważna dla naszej działalności jest edukacja i jeden z kluczowych jej wymiarów - budowanie wiedzy poprzez wymianę doświadczeń.

.MODLITWA WYSTAWIENNICZA 2020 / zachowaj rozsądek i pewną odległość , muszą być maski/

TOGGLE NAVIGATION o.JEZUICI

MODLITWA WSTAWIENNICZA

Modlitwa wstawiennicza odbywa się w II i IV piątek miesiąca, od godziny 18.00 w sali Betlejem, w domu parafialnym przy Sanktuarium Świętego Andrzeja Boboli, ul. Rakowiecka 61 w Warszawie. Na modlitwę nie trzeba się zapisywać, wystarczy przyjść.

Modlitwa wstawiennicza
Modlitwa wstawiennicza wypływa z wrażliwości człowieka na ludzką biedę, z pragnienia pomocy drugiemu w jego trudnościach. Wynika z odkrycia Kościoła jako duchowej wspólnoty, w której w pewien sposób wszyscy są za siebie odpowiedzialni. Modlitwa za innych jest najbardziej uniwersalnym darem, jakiego mogą udzielać sobie chrześcijanie. I choć dzisiejszy świat, w którym liczy się przede wszystkim to, co da się zmierzyć czy wycenić, nie potrafi docenić wagi daru, jakim jest modlitwa za innych, to jednak wielu głęboko wierzącym nie raz dane było doświadczyć niezwykłej mocy zanoszonych przez nich modlitw.

Modlitwa wstawiennicza spontanicznie pojawia się jako prosta konsekwencja rozwoju życia duchowego. „Pierwsze wspólnoty chrześcijańskie przeżywały bardzo głęboko tę formę dzielenia się”. Gorąco propagował ją św. Paweł: Zalecam więc przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Zbawiciela naszego Boga, który pragnie by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy (1 Tm 2,1-4). Dzisiaj również tam, gdzie następuje ożywienie życia modlitewnego, prędzej czy później wyrasta modlitwa wstawiennicza jako przejaw działania Ducha Świętego.

Dwa poziomy modlitwy
wstawienniczej


Modlitwa wstawiennicza, tak jak i modlitwa osobista, podlega rozwojowi. Stąd możemy mówić o dwóch poziomach tego rodzaju modlitwy. Pierwszy z nich dotyczy wstawiennictwa, w którym element nadprzyrodzony nie jest zbytnio eksponowany. Znany jest opis z Księgi Rodzaju ukazujący Abrahama targującego się z Bogiem o ocalenie Sodomy: Czy zamierzasz wygubić sprawiedliwych wespół z bezbożnymi? Może w tym mieście jest pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także zniszczysz to miasto i nie przebaczysz mu przez wzgląd na owych pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy w nim mieszkają? (Rdz 18,23). Abraham modli się za całe miasto.

Każdego dnia modlimy się w intencjach różnych osób, spraw, potrzeb. Taka modlitwa polega na powierzaniu różnych problemów Bogu, z zaufaniem, że będzie je rozwiązywał zgodnie ze Swoją wolą. Zaletą takiej modlitwy jest to, że pomaga nam ona dystansować się do własnych pragnień. Przedstawiając Bogu potrzeby nasze i bliźnich, spontanicznie zaczynamy patrzeć na nie z Bożej perspektywy. Bywa, że początkowo taka modlitwa wiąże się z trudem odrywania się od naszych przywiązań. Im bardziej jednak stajemy się bliżsi Bogu, tym mniej jest między Nim a nami przeszkód. Wraz ze wzrostem zażyłości z Bogiem nasza modlitwa zawiera coraz więcej rozeznania. Umiejętność rozeznawania w przypadku takiej modlitwy nie jest jednak absolutnie konieczna, ponieważ nie bierzemy odpowiedzialności za tych, za których się modlimy. Takie osoby nie muszą być nawet obecne na modlitwie. Mimo, że prosimy czasem o zaspokojenie konkretnych potrzeb innych, ostatecznie powierzamy je Opatrzności Bożej z wiarą, że Bóg odpowie na nie w sposób sobie właściwy. Nasuwa się tu porównanie do modlitw liturgicznych, które mają często charakter ogólny.

Nieco inna modlitwa ukazana jest w Księdze Wyjścia. Przedstawia ona Mojżesza modlącego się za Izraelitów walczących z Amalekitami. Tu możemy już mówić o modlitwie wstawienniczej drugiego poziomu: Jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę (Wj 17, 11a). Opis ten ukazuje modlitwę, której owoce są widoczne od razu. Modlitwa tego typu stawia przed modlącymi się zupełnie nowe wymagania. Człowiek, zwracający się o pomoc, niejednokrotnie oczekuje konkretnego rozwiązania własnych trudności albo przynajmniej konkretnej porady. Jeśli jej nie uzyska, może odejść zawiedziony. Odpowiedzialność osób podejmujących modlitwę wstawienniczą jest zatem wysoka, gdyż mogą one albo pomóc w głębszym spotkaniu człowieka z Bogiem, albo zaszkodzić. Stąd modlitwa taka wymaga dokładnego rozeznania problemu, a następnie odnalezienia drogi jego rozwiązywania. Na tym poziomie zwykła ludzka roztropność często nie wystarcza. Modlitwa, jeśli ma być skuteczna, wymaga często bezpośredniej pomocy Ducha Świętego. 

W Nowym Testamencie posługa modlitwy wstawienniczej jest nierozłącznie związana z misją uczniów Jezusa. Kiedy wysyłał siedemdziesięciu dwóch, mówił do nich: Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże (Łk 10,8-9). Jest sprawą oczywistą, że nie chodzi tu o uzdrawianie w sensie medycznym, lecz o modlitwę za chorych. Widać też jasno związek skuteczności modlitwy wstawienniczej z głoszeniem Ewangelii. Posługa modlitwą wstawienniczą nie może funkcjonować w oderwaniu od ewangelizacji, ponieważ jej skutki są znakiem przyjścia Królestwa Bożego, które jest wśród nas (por. Łk 17,21). Uczniowie, powracający po wykonaniu misji, zafascynowani byli tym, czego Bóg przez nich dokonał. Mówili do Jezusa: Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają. Jezus zaś odpowiedział im: Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi (Łk 10,17-19). 

Jesteśmy świadomi, że Pan Bóg działa na różne sposoby. Strumień Jego łaski płynie w naszą stronę poprzez sakramenty, charyzmaty, słowo Pisma Świętego oraz modlitwę. Sam Jezus przypominał wielokrotnie uczniom, że z obecnością dwóch albo trzech zebranych w Jego imię wiąże się Jego obecność. Dlatego nasza grupa podejmuje modlitwę wstawienniczą za innych. Chodzi w niej o przedstawienie Panu Bogu problemów i intencji poszczególnych osób dotkniętych różnymi kryzysowymi sytuacjami. Wierzymy, że Pan Jezus, który jest przedstawiany na kartach Ewangelii jako Uzdrowiciel człowieka jest obecny także dzisiaj w naszym życiu i przez posługę Kościoła przychodzi z pomocą ludziom chorym, a także przeżywającym konflikty ze sobą, trudności w relacjach oraz inne problemy. 



A my, z naszego doświadczenia, mamy pewność, że On nas kocha i prowadzi. Z Nim nigdy nie jesteśmy samotni. Ty też możesz dziś doświadczyć Jego Miłości!!!

KONFERENCJA EPISKOPATU POLSKI NA JASNEJ GÓRZE

386. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu na Jasnej Górze

27 sierpnia 2020 | 01:04 | mp | Jasna Góra Ⓒ Ⓟ

Katechizacja w szkole, nowe wyzwania duszpasterskie oraz ochrona dzieci i młodzieży przed wykorzystywaniem seksualnym w Kościele, to trzy główne tematy 386. zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbędzie się w Częstochowie na Jasnej Górze w dniach 27 – 29 sierpnia br. – informuje bp Artur G. Miziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski. Będzie to pierwsze w tym roku spotkanie Konferencji Episkopatu, gdyż dwa poprzednie (w marcu i czerwcu) nie mogły się odbyć z powodu pandemii.

REKLAMA

386. zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski rozpocznie się 27 sierpnia o godz. 11.00 i potrwa do 29 sierpnia do ok. godz. 13.00. Poprzedzi je dwugodzinna sesja Rady Biskupów Diecezjalnych.

Na spotkaniu Rady Biskupów Diecezjalnych – wyjaśnia bp Miziński – będą poruszane te kwestie, które pozostają w wyłącznej kompetencji biskupów diecezjalnych. Przedstawione zostaną m.in. prace nad nowelizacją Statutu Konferencji Episkopatu Polski. Specjalny zespół, powołany już 2 lata temu, przygotował projekt, który będzie teraz dyskutowany. Po omówieniu zgłoszonych uwag, projekt Statutu zostanie przekazany do dalszych prac zespołu roboczego oraz Rady Prawnej KEP.

Podczas najbliższego spotkania biskupi diecezjalni będą tez rozmawiać o kontynuowaniu prac konserwacyjnych Kolegium Polskiego w Rzymie, które zostały przerwane ze względu na pandemię.

Tematem przewodnim 386. zebrania plenarnego – jak informuje sekretarz generalny Konferencji Episkopatu – jest 30 lat katechezy w szkole. W tematykę wprowadzą dwa referaty ekspertów. Ks. prof. Marian Zając przedstawi wykład zatytułowany „Obraz katechezy i katechizowanych z perspektywy prowadzonych badań”, a ks. dr Marek Korgul – „Obraz katechezy i katechizowanych z doświadczeń wizytatora”. „Będzie to rozmowa o katechizacji w szkole, jej plusach i minusach, oraz o wyzwaniach przez jakimi staje katecheza dzisiaj” – mówi bp Miziński.

Drugim głównym tematem będą „Wyzwania duszpasterskie Kościoła w Polsce”. W tematykę wprowadzą abp Wiktor Skworc, przewodniczący Komisji ds. Duszpasterstwa wraz z abp. Stanisławem Gądeckim, przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski. „Chodzi o znalezienie odpowiedzi, w tym właściwego głosu biskupów wobec najbardziej aktualnych wyzwań, przed którymi stoi Kościół w Polsce, a także całe społeczeństwo, szczególnie w ostatnim czasie” – wyjaśnia sekretarz generalny Konferencji Episkopatu.

Trzecim wiodącym tematem będzie przeciwdziałanie wykorzystywaniu seksualnemu małoletnich w Kościele. Problematykę przedstawi abp Wojciech Polak, Delegat ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży. Prymas przekaże również informacje o funkcjonowaniu Biura Delegata, które znajduje się w Warszawie oraz o Fundacji Świętego Józefa Konferencji Episkopatu Polski, której celem jest m.in. prowadzenie działalności na rzecz ochrony dzieci i młodzieży przed wykorzystywaniem seksualnym, a także pomoc ofiarom takiego wykorzystywania.

Biskupi rozmawiać będą także o duszpasterstwie młodzieży, duszpasterstwie emigracji, migracji turystyki i pielgrzymek oraz funkcjonowaniu Caritas Polska – informuje bp Miziński. Abp Stanisław Budzik jako przewodniczący Komisji Nauki Wiary KEP przedstawi kwestię kultu św. Szarbela w Polsce, wobec trudnej sytuacji, jaka zaistniała po przejściu ks. Jarosława Cieleckiego, bardzo zaangażowanego dotąd w szerzenie kultu tego Świętego, do wspólnoty religijnej, która nie utrzymuje jedności z papieżem. „W tej sytuacji ważna jest duszpasterska opieka nad tymi wiernymi, którzy ten kult pragną dalej propagować” – podkreśla sekretarz generalny Konferencji Episkopatu.

Kard. Kazimierz Nycz podejmie temat zbliżającej się beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego, a ks. prof. Grzegorz Chojnacki, który jest reprezentantem KEP podczas posiedzeń Drogi Synodalnej Kościoła katolickiego w Niemczech, przedstawi sprawozdanie z obrad pierwszego posiedzenia. Relację ze swej działalności przedstawi także Kościelny Inspektor Ochrony Danych ks. prof. Piotr Kroczek.

Biskupi zatwierdzić mają dwa listy pasterskie. Pierwszy na najbliższy Dzień Papieski, przypadający 12 października br. List ten zostanie odczytany we wszystkich kościołach i kaplicach. Natomiast drugi, przewidziany do wykorzystania duszpasterskiego, poprzedzi X Tydzień Wychowania, który w tym roku będziemy przeżywać w dniach 13-19 września.

W trakcie obrad biskupi dokonają licznych wyborów do gremiów statutowych Konferencji Episkopatu, w związku z upływem kadencji poszczególnych ich członków, bądź przejściem na emeryturę niektórych biskupów – informuje bp Miziński. Ma też zostać wybrany nowy rzecznik KEP, ze względu na zakończenie jego pierwszej 5-letniej kadencji i zapowiedzią, że podejmie on inne zadania w strukturach Sekretariatu KEP. „Wybór rzecznika, to ważny wybór dotyczący głosu Konferencji Episkopatu na zewnątrz i komunikacji ze światem medialnym”, podkreśla bp Miziński oraz informuje, że wszyscy biskupi zostali poproszeni o zgłaszanie kandydatur.

Podczas zebrania plenarnego wybranych zostanie również dwóch nowych członków Rady Stałej KEP. Jeden – spośród biskupów pomocniczych – na miejsce bp. Marka Mendyka, który zasiadał w Radzie jako reprezentant biskupów pomocniczych, a niedawno został biskupem diecezjalnym. Drugi nowy członek Rady, wybierany spośród biskupów diecezjalnych, zastąpi abp. Sławoja Leszka Głódzia, który 13 sierpnia br. przeszedł na emeryturę. W związku z osiągnięciem wieku emerytalnego przez abp. Głódzia konieczne będzie także dokonanie wyboru Współprzewodniczącego Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu Rzeczypospolitej Polskiej i Konferencji Episkopatu Polski.

28 sierpnia wieczorem księża biskupi obejrzą nowy film „Zieja” o znanym kapłanie ks. Janie Ziei. Zbiegnie się to z telewizyjną premierą tego filmu.

Bp Miziński przypomina, że będzie to pierwsze w tym roku zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski, gdyż dwa poprzednie (marcowe i czerwcowe) nie odbyły się z powodu pandemii. „A tymczasem bardzo wiele kwestii wymaga decyzji, dlatego właśnie obecne obrady zostały zaplanowane na 3 dni” – podkreśla sekretarz generalny Konferencji Episkopatu. Wyraża również nadzieję, że tym razem spotkanie się odbędzie, a o tym, że jest ono oczekiwane świadczy m.in. fakt, że ponad 90. księży biskupów potwierdziło swoją obecność.

Sekretarz generalny Konferencji Episkopatu wyjaśnia, że miejsce – Jasna Góra – zostało wybrane ze względu na to, że zawsze w sierpniu przed uroczystością Matki Bożej Częstochowskiej odbywało się tam spotkanie Rady Biskupów Diecezjalnych. Wystarczyło więc zaprosić pozostałą część Konferencji Episkopatu. Biskupi, którzy przyjadą dzień wcześniej, czyli 26 sierpnia – wezmą również udział w ogólnopolskich obchodach uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej. Homilię do wiernych skieruje Prymas Polski abp Wojciech Polak

MIESIĘCZNIK WYCHOWAWCA Sympatycy czy chrześcijanie?/pytanie ciagle aktualne /Sługa Boży Ks Franciszek Blachnicki

Sympatycy czy chrześcijanie?

ks. Franciszek Blachnicki

Wydawnictwo Światło-Życie Krościenko 2002

ISBN: 83-915375-9-5
format: 130x200, stron: 130, oprawa: miękka

 brak w sprzedaży (informacja: kmt@kmt.pl)

Dojrzałość chrześcijańska nie jest dziełem człowieka. Nie jest to prosty rezultat pracy nad sobą. Człowiek naturalny, człowiek sam z siebie nie jest zdolny do tego, żeby siebie przemienić, żeby stać się człowiekiem żyjącym wg Ducha, tzn. według miłości w wymiarze krzyża. A ciągle spotykamy się z pewnym dopingowaniem nas do wysiłku w tym kierunku: musisz mocno postanowić sobie, musisz chcieć i wtedy dojdziesz do tego. Życie nacechowane miłością w wymiarze krzyża jest konsekwencją wydarzenia, które wewnętrznie odmienia człowieka, stwarza w nim jakąś nową rzeczywistość, która uzdalnia go do rzeczy przedtem niemożliwych. Tę przemianę w człowieku wiąże Biblia z Chrztem Świętym. Chrzest daje pewną szansę, pewną możliwość, ale człowiek nie może pozostawać bierny. Dlatego Kościół od początku w swojej praktyce poprzedzał chrzest katechumenatem. Dopiero na bazie katechumenatu Chrzest był przeżywany w sposób właściwy i łączyła się z nim rzeczywista przemiana życia. Kandydatowi do chrztu pomagano otworzyć się na działanie Boga, być uległym wobec działania Bożego. Człowiek miał stać się partnerem, z którym Bóg mógłby podjąć dialog.

Najnowsze wydanie „Wychowawcy” 2020 r Drodzy Czytelnicy,

Z powodu zmiany miejsca zamieszkania oraz podeszłego wieku, kończę moją współpracę z miesięcznikiem „Wychowawca”. Wyrażam wdzięczność Panu Bogu, zespołowi Redakcji, Autorom tekstów, Czytelnikom, za ponad ćwierćwiecze ukazywania się miesięcznika. Serdecznie dziękuję wszystkim za życzliwość, za wszelaką pomoc, za ofiarną współpracę. Mam świadomość, iż zawsze można dokonać więcej, wykonać lepiej, że nie spełniłem wszystkich oczekiwań. Przepraszam za swoje błędy, niedoskonałości. Wszystkim osobom, którym miesięcznik „Wychowawca” jest bliski, życzę pomyślności w jego dalszym redagowaniu i wydawaniu.

dr Józef Winiarski

Drodzy Czytelnicy,

Zapraszając do lektury artykułów, chciałabym serdecznie podziękować wspaniałym osobom, dzięki którym „Wychowawca” powstał i był tworzony przez prawie 30 lat, a które miałam zaszczyt poznać i z nimi współpracować – dziękuję Panu Józefowi Winiarskiemu – za zaufanie i stałą pomoc, Pani Teresie Król – za nieustanny entuzjazm i dobre słowa, Pani Marii Tocie – za inspiracje, wparcie i dzielenie się historią początków miesięcznika. Dziękuję Ojcu Pawłowi Mynarzowi za wnikliwe studiowanie artykułów, opiekę duchową nad miesięcznikiem i Redakcją oraz stałą gotowość pomocy. Spotkanie z Państwem było dla mnie bardzo ważne – widząc żywą więź, która spaja Państwa oraz entuzjazm w szukaniu dróg do zmian na lepsze (zarówno w sprawach drobnych, jak i tych wielkiej wagi) – czuję się zaszczycona tym, że będę mogła kontynuować Państwa dzieło, wprowadzając w czyn wciąż aktualne „założenia ideowe” z roku 1993: propagowanie katolickiej idei wychowania, która ma wyrażać się w praktyce zasadą cywilizacji miłości (prymatu osoby przed rzeczą; prymatu etyki przed techniką; prymatu „więcej być” przed „więcej mieć”, prymatu miłości przed sprawiedliwością), a także krzewienia nadziei i wiary w zwycięstwo dobra. Czytelników proszę o modlitwę o światło Ducha Świętego dla mnie i wszystkich osób zaangażowanych w przygotowywanie kolejnych numerów naszego miesięcznika.

Maria Kowal

Zachęcamy do zapoznania się z pełną treścią najnowszego numeru „Wychowawcy”. Koszt 30-dniowego dostępu on-line to zaledwie: SMS – 3,69 zł brutto, przelew lub płatność kartą – 3 zł brutto. Kliknij tutaj, aby zapoznać się ze spisem treści i złożyć zamówienie.

Drodzy Czytelnicy,

Z powodu zmiany miejsca zamieszkania oraz podeszłego wieku, kończę moją współpracę z miesięcznikiem „Wychowawca”. Wyrażam wdzięczność Panu Bogu, zespołowi Redakcji, Autorom tekstów, Czytelnikom, za ponad ćwierćwiecze ukazywania się miesięcznika. Serdecznie dziękuję wszystkim za życzliwość, za wszelaką pomoc, za ofiarną współpracę. Mam świadomość, iż zawsze można dokonać więcej, wykonać lepiej, że nie spełniłem wszystkich oczekiwań. Przepraszam za swoje błędy, niedoskonałości. Wszystkim osobom, którym miesięcznik „Wychowawca” jest bliski, życzę pomyślności w jego dalszym redagowaniu i wydawaniu.

dr Józef Winiarski

Drodzy Czytelnicy,

Zapraszając do lektury artykułów, chciałabym serdecznie podziękować wspaniałym osobom, dzięki którym „Wychowawca” powstał i był tworzony przez prawie 30 lat, a które miałam zaszczyt poznać i z nimi współpracować – dziękuję Panu Józefowi Winiarskiemu – za zaufanie i stałą pomoc, Pani Teresie Król – za nieustanny entuzjazm i dobre słowa, Pani Marii Tocie – za inspiracje, wparcie i dzielenie się historią początków miesięcznika. Dziękuję Ojcu Pawłowi Mynarzowi za wnikliwe studiowanie artykułów, opiekę duchową nad miesięcznikiem i Redakcją oraz stałą gotowość pomocy. Spotkanie z Państwem było dla mnie bardzo ważne – widząc żywą więź, która spaja Państwa oraz entuzjazm w szukaniu dróg do zmian na lepsze (zarówno w sprawach drobnych, jak i tych wielkiej wagi) – czuję się zaszczycona tym, że będę mogła kontynuować Państwa dzieło, wprowadzając w czyn wciąż aktualne „założenia ideowe” z roku 1993: propagowanie katolickiej idei wychowania, która ma wyrażać się w praktyce zasadą cywilizacji miłości (prymatu osoby przed rzeczą; prymatu etyki przed techniką; prymatu „więcej być” przed „więcej mieć”, prymatu miłości przed sprawiedliwością), a także krzewienia nadziei i wiary w zwycięstwo dobra. Czytelników proszę o modlitwę o światło Ducha Świętego dla mnie i wszystkich osób zaangażowanych w przygotowywanie kolejnych numerów naszego miesięcznika.

Maria Kowal

Zachęcamy do zapoznania się z treścią tego numeru „Wychowawcy”.
Koszt 30-dniowego dostępu on-line do wybranego numeru to zaledwie:
SMS – 3,69 zł brutto, przelew lub płatność kartą – 3 zł brutto.
Płatności on-line i serwis SMS obsługiwane są przez Dotpay. Usługa SMS dostępna jest w sieciach Era, Orange, Plus GSM, Play, Heyah i Sami Swoi.
Aby uzyskać 30-dniowy dostęp co całego numeru – kliknij przycisk poniżej. Klikając tutaj możesz bezpłatnie zobaczyć przykładowy
numer „Wychowawcy” on-line (nr 5/2013 „To idzie gender”).

Zawartość numeru:

temat numeru

O istotnościach współczesnej edukacji domowej

Nie oddać odpowiedzialności

Edukacja domowa – jak to zrobić?

Fakty i mity o edukacji domowej

Edukacja domowa dziecka z niepełnosprawnością

rozmowy miesiąca

Naszym celem jest niebo

kuźnia cnót

Cnoty kardynalne w wychowaniu

Biuletyn Krajowego Duszpasterstwa Nauczycieli

O cudach, Wandzie Malczewskiej i Karolu Wojtyle

w cyberświecie

Detoks cyfrowy

reportaż

Kamperem na podbój Polski i Europy