TUTAJ CZŁOWIEK SIĘ ROZWIJA 2019

Ks. Grzesiak odpowiada za oazę przy parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie i za diecezjalną diakonię ewangelizacji.
KRZYSZTOF KRÓL

Tutaj człowiek się rozwija

Ksiądz Paweł Grzesiak zauważa, że Ruch Światło–Życie wypełnia lukę w formacji religijnej młodego chrześcijanina.

KRZYSZTOF KRÓL

Gość Zielonogórsko-Gorzowski 

Krzysztof Król: Co może wnieść w życie młodego człowieka oazowa formacja?

Ks. Paweł Grzesiak: Oaza uczy życia! I to nie jest żart. Oczywiście najpierw trzeba powiedzieć o rozwoju duchowym. Dzisiaj w różnych miejscach wygląda to rozmaicie, jeśli chodzi o przygotowanie do bierzmowania, sposób prowadzenia lekcji religii, frekwencję na niedzielnej Mszy św. i korzystanie ze spowiedzi. Oaza w pewnym sensie wypełnia lukę w formacji religijnej młodego chrześcijanina. Uczy też wierzyć. Potrzebna jest nam wiedza, przynajmniej jej podstawy, żebyśmy wiedzieli, w Kogo i w co wierzymy. Jak już wspomniałem, oaza uczy życia, bo jeżeli młody człowiek z powagą podchodzi do tego, co mu się proponuje na spotkaniach, to na pewnym etapie musi zweryfikować różne dziedziny swojego życia i określić się, kim naprawdę chce być. A najpiękniejsze w tym wszystkim jest to, że odkrywamy siebie, swoje życie i swoją wiarę w obliczu samego Boga i w grupie ludzi, którzy są totalnie różni, ale łączy ich wiek i pasja odkrywania wciąż nowych rzeczy. Formacja oazowa to niesamowita przygoda, tworzenie przyjaźni na całe życie, wspólne wyjazdy i wspólnie spędzany czas

KRZYSZTOF KRÓL

Gość Zielonogórsko-Gorzowski 38/2019

Czy program ks. Blachnickiego jest wciąż aktualny?

Zdecydowanie tak! Nie boję się zaryzykować stwierdzenia, że ks. Franciszek to prorok. Już 40–50 lat temu wiedział, co potrzebne jest „młodzieżowej duchowości” i co czyha na młodych. Oczywiście w konspektach, a także w swoich książkach, nie nazywa tego wszystkiego naszym współczesnym językiem, ale nie zmienia to faktu, że już wiele lat temu wymieniał te wszystkie religijne zagrożenia, z którymi dzisiaj przychodzi nam się mierzyć. Myślę, że nie jest też wielkim błędem, że do konspektów ułożonych przez ks. Blachnickiego dodajemy różnorakie współczesne formy aktywizujące lub takie, które zwracają uwagę na jakieś zagadnienie. Ale co do treści, idei i zamysłu, to formacja ułożona przez Blachnickiego jest nad wyraz aktualna, mimo upływających lat.

Dlaczego więc warto posłać dziecko na oazę?

Bo oaza rozwija! Rozwija duchowo, człowiek staje się prawdziwie uczniem Jezusa, rozwija społecznie, bo oazowicz, w pewnym sensie, zmuszony jest do nawiązywania nowych kontaktów, i w końcu rozwija w samodzielności – każdy decyduje o sobie, ale ludzie w tym ruchu niosą siebie nawzajem, bo to jest doświadczenie prawdziwej wspólnoty, w której jest się na dobre i na złe. Innymi słowy Ruch Światło–Życie, w wymiarze zarówno parafialnym, jak i diecezjalnym, to idealna propozycja dla kompleksowego i integralnego rozwoju osobowości

Diakonia Żywego Kościoła "... z Maryją z Chrystusem , myśląc i czując wraz z Nią taj jak Chrystus , nie można mieć innych planów i dążeń niż Chrystus" zobacz Flp 2.5 Sługa Boży KS Franciszek Blachnicki

więcej

OAZA

Przypominamy, że w niedzielę, 8 września br., w kościołach i kaplicach naszej archidiecezji tradycyjnie będzie miała miejsce zbiórka na tacę na potrzeby Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

LIST JEDNOŚCI z RZYMU 2019 r Rekolekcje.

Słowo o Domowym Kościele

DK jest małżeńsko-rodzinnym ruchem świeckich w Kościele, działającym w ramach Ruchu Światło-Życie, który jest jednym z nurtów posoborowej odnowy Kościoła w Polsce. DK łączy w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame (END), tworząc właściwą dla siebie drogę, zwaną charyzmatem DK.

Domowy Kościół zwraca szczególną uwagę na duchowość małżeńską, czyli dążenie do bycia bliżej Boga w jedności ze współmałżonkiem. Chce on pomóc małżonkom trwającym w związku sakramentalnym w budowaniu między nimi prawdziwej jedności małżeńskiej, która stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim.

Domowy Kościół, jako propozycja formacyjna dla małżeństw w ramach Ruchu Światło-Życie, powstał z inicjatywy jego Założyciela, Sługi Bożego Ks. Franciszka Blachnickiego (1921-1987). W rozwoju DK ściśle współpracowała z Założycielem siostra Jadwiga Skudro RSCJ.

Głównym znakiem Domowego Kościoła, tak jak całego Ruchu Światło-Życie, są dwa greckie słowa 'FOS' (światło) i 'DZOE' (życie), wpisane w znak krzyża. Znak ten, a zarazem nazwa Ruchu, wyraża jego istotę i cel: światło wprowadzane w życie każdego chrześcijanina, każdego małżeństwa i rodziny. Znakiem pomocniczym DK jest główny znak Ruchu Światło-Życie wyrastający spomiędzy dwóch znajdujących się obok siebie i zachodzących jedna na drugą obrączek, wpisanych wraz z krzyżem w figurę domu. Domowy Kościół dąży do odnowy małżeństwa i rodziny poprzez wdrażanie do:
  • życia Słowem Bożym, aby stawało się ono słowem życia,
  • życia modlitwą, jako osobistego spotkania z Chrystusem, swoim Zbawicielem,
  • stałego życia sakramentalnego, zwłaszcza eucharystycznego,
  • dawania świadectwa o swoim spotkaniu z Chrystusem wobec innych ludzi,
  • postawy służby we wspólnocie Kościoła, według otrzymanych darów.

Główną Patronką DK, jak całego Ruchu Światło-Życie, jest Niepokalana Matka Kościoła.

Duchową kolebką i stolicą DK, jak całego Ruchu Światło-Życie, jest Krościenko nad Dunajcem.

Członkami DK są pary małżeńskie połączone sakramentem małżeństwa, które wspólnie (mąż i żona) angażują się w proponowaną dla nich formację. W przypadku śmierci jednego ze współmałżonków będących członkami kręgu, drugi ma prawo pozostać w kręgu.
Zadaniami DK, wynikającymi z przynależności do Ruchu Światło-Życie są:
  • kształtowanie swoich członków w duchu formuły jedności 'Światło-Życie',
  • doprowadzenie ich do przyjęcia Chrystusa jako osobistego Pana i Zbawiciela (idea Nowego Człowieka),
  • pełne i odpowiedzialne uczestnictwo w życiu Kościoła lokalnego (idea Nowej Wspólnoty),
  • budowanie i propagowanie kultury opartej na zasadach chrześcijańskich (idea Nowej Kultury),
  • służba na rzecz moralnej odnowy Narodu (Krucjata Wyzwolenia Człowieka, troska o obronę każdego poczętego życia itd.).
Program formacyjny DK kształtowany jest w oparciu o materiały formacyjne Ruchu Światło-Życie i Equipes Notre-Dame, dokumenty Soboru Watykańskiego II i II Synodu Plenarnego oraz aktualne nauczanie Kościoła.

Budowaniu jedności (communio) w małżeństwie i rodzinie służą następujące elementy formacyjne - zobowiązania (dary):
  • codzienna modlitwa osobista (Namiot Spotkania),
  • regularne spotkanie ze słowem Bożym,
  • codzienna modlitwa małżeńska,
  • codzienna modlitwa rodzinna,
  • comiesięczny dialog małżeński,
  • reguła życia (systematyczna praca nad sobą),
  • uczestnictwo, przynajmniej raz w roku, w rekolekcjach formacyjnych.
Dzięki wprowadzaniu w życie tych elementów następuje indywidualne zbliżenie się do Boga i realizowana jest pełnia duchowości małżeńskiej.
Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania, oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).

Krąg tworzy 4-7 małżeństw pragnących wzajemnie się wspomagać w dążeniu do budowania w swoich rodzinach Domowego Kościoła. Małżeństwa gromadzą się w imię Chrystusa - dla Niego i z miłości do Niego, aby Go wspólnie odnajdywać i trwać przy Nim w swoim życiu codziennym. Krąg powinien być urzeczywistnieniem ideału życia wspólnoty chrześcijańskiej oraz stałym źródłem jego odnowy w poszczególnych małżeństwach.

Za krąg odpowiada jedno z należących do niego małżeństw, zwane parą animatorską. Jest ona odpowiedzialna za pracę formacyjną kręgu, za jego wzrost duchowy, za przebieg spotkań formacyjno-modlitewnych. Dla prawidłowej pracy kręgu niezbędna jest doktrynalna i duchowa pomoc księdza moderatora, pełniącego funkcję doradcy duchowego.

Kręgi rodzin pracują w cyklach rocznych. Spotkania miesięczne kręgów odbywają się od września do czerwca włącznie. W okresie wakacyjno-urlopowym (także w ferie zimowe) odbywają się rekolekcje 15-dniowe.

Spotkanie miesięczne kręgu rodzin składa się z następujących części stałych:
  • dzielenia się życiem (wydarzeniami, radościami, troskami itp.) podczas symbolicznego posiłku,
  • modlitwy - dzielenie się Ewangelią lub inne formy spotkania ze słowem Bożym; krótka modlitwa spontaniczna, tajemnica różańca,
  • formacji - dzielenie się w atmosferze modlitwy realizacją zobowiązań, to znaczy osiągnięciami i trudnościami w rozwoju życia duchowego oraz omówienie nowego tematu.
     
Spotkanie odbywa się raz w miesiącu w mieszkaniach poszczególnych małżeństw i nie powinno trwać dłużej niż trzy godziny. Jego istotnym punktem jest dzielenie się realizacją zobowiązań, które decydują o rozwoju duchowym poszczególnych małżeństw, jak i całego kręgu. Część tę na każdym spotkaniu prowadzi para animatorska. Całe spotkanie może być przeplatane śpiewem pieśni (piosenek) o treści dobranej do tematu spotkania lub okresu liturgicznego.

Praca w kręgach jest pogłębiana poprzez rekolekcje w ciągu roku i w czasie wakacji. Rekolekcje 15-dniowe (tzw. oaza) I, II i III stopnia przeznaczone są dla małżonków wraz z dziećmi. (OR I st, OR II st, OR III st)

Program oazy I stopnia ma charakter ewangelizacyjno-katechumenalny; omawiane są również tematy związane z duchowością małżeńską.
Oaza II stopnia rozwija biblijne podstawy inicjacji liturgicznej; omawiane jest również przeżywanie okresów liturgicznych w rodzinie.
Oaza III stopnia ma na celu ukazanie i przeżycie rzeczywistości Kościoła jako wspólnoty.

W ciągu roku oraz w okresie urlopowym odbywają się rekolekcje krótsze, jak: Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin (ORAR), rekolekcje ewangelizacyjne (RE) czy różnorodne rekolekcje tematyczne RT)
ORAR I stopnia ma na celu pogłębienie zrozumienia istoty, celu, duchowości i metody DK jako nurtu wspólnot rodzinnych w ramach Ruchu Światło-Życie.
ORAR II stopnia przygotowuje małżeństwa do świadomego podjęcia posługi pary animatorskiej, ukazując wagę i odpowiedzialność zadań animatorskich.

Członkowie DK po przeżyciu formacji podstawowej (RE, OR (oaza rodzin) I, II i III stopnia, ORAR I i II stopnia) co najmniej zobowiązanie kandydata KWC) powinni dążyć do uzyskania pełnej formcji (Triduum Paschalne przeżyte w formie rekolekcyjnej, ORD, członkostwo w KWC), a następnie korzystać z rozmaitych form rekolekcji tematycznych i specjalistycznych organizowanych przez DK lub z innych rekolekcji Ruchu Światło-Życie.
więcej