HISTORIA XWZ CZAS UCIEKA Ks W. Zaręba -Jedno ŻYCIE -krótka historia pewnych wydarzeń -od Radzymina 1966 roku do Jazgarzewa 2020 --minęło 54 lat. Prawdziwe historie. Początek i koniec życia ziemskiego.

Psalm 119, 65-72
IX (Tet)

Cierpienie szkołą pełnienia woli Bożej

Swojemu słudze wyświadczyłeś dobro, * zgodnie z Twoim słowem, Panie. Naucz mnie trafnego sądu i umiejętności, * bo ufam Twoim przykazaniom. Błądziłem, zanim przyszło utrapienie, * teraz jednak strzegę Twego słowa. Dobry jesteś i dobrze czynisz, * naucz mnie ustaw swoich. Zuchwali knują przeciw mnie podstępy, * lecz ja całym sercem strzegę Twych postanowień. Otępiało ich serce od nadmiaru sadła, * a ja znajduję rozkosz w Twoim Prawie. Dobrze to dla mnie, że mnie poniżyłeś, * bym się nauczył ustaw Twoich. Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze * niż tysiące sztuk złota i srebra.Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, *i na wieki wieków. Amen.//Psalm  ktòry otrzymałem po płaczu i wielkich przeżyciach na rekolekcjach Oazowych //tzw  Kodam //w 1985 r- Kadłub koło Opola. w czasie wakacji//

STARY TESTAMENT
Mądrość Syracha 17

1 Pan stworzył człowieka z ziemi 
i znów go jej zwróci1. 
2 Odliczył ludziom dni i wyznaczył czas odpowiedni, oraz dał im władzę nad tym wszystkim, co jest na niej2. 
3 Przyodział ich w moc podobną do swojej  i uczynił ich na swój obraz3. 
4 Uczynił ich groźnymi dla wszystkiego stworzenia,  aby panowali nad zwierzętami i ptactwem4. 
6 Dał im wolną wolę, język i oczy, 
uszy i serce zdolne do myślenia5. 
7 Napełnił ich wiedzą i rozumem, 
o złu i dobru ich pouczył. 
8 Położył oko6 swoje w ich sercu, 
aby im pokazać wielkość swoich dzieł6. 10 Imię świętości wychwalać będą  i wielkość Jego dzieł opowiadać. 
11 Dodał im wiedzy 
i prawo życia dał im w dziedzictwo. 
12 Przymierze wieczne zawarł z nimi7 
i objawił im swoje prawa. 
13 Wielkość majestatu widziały ich oczy i uszy ich słyszały okazałość Jego głosu.  14 Rzekł im: «Trzymajcie się z dala od wszelkiejnie sprawiedliwości!»8  I dał każdemu przykazania co do jego bliźniego. 

Boski Sędzia
15 Przed Nim są zawsze ich drogi, 
nie skryją się przed Jego oczami9. 
17 Dla każdego narodu ustanowił rządcę, 
ale Izrael jest działem Pana10. 
19 Wszystko, co czynią, jest przed Nim jak słońce, 
a oczy Jego są ustawicznie na ich drogach. 
20 Przed Nim nie zakryją się złe ich czyny 
i wszystkie ich grzechy są przed Panem. 
22 Jałmużna męża jest u Niego jak pieczęć, 
a dobrodziejstwa człowieka chowa jak źrenicę oka. 
23 Potem wreszcie powstanie i odda im, 
sprawi też, że odpłata każdemu z nich będzie dana. 
24 Tym zaś, którzy się nawracają, daje drogę powrotu 
i pociesza tych, którym brakło wytrwałości. 

Zachęta do pokuty


25 Nawróć się do Pana, porzuć grzechy,  błagaj przed obliczem [Jego], umniejsz zgorszenie! 
26 Wróć do Najwyższego, a odwróć się od niesprawiedliwości 
i miej występek w wielkiej nienawiści! 
27 Któż w Szeolu wielbić będzie Najwyższego,  zamiast żyjących, którzy mogą oddawać Mu chwałę? 
28 Zmarły, jako ten, którego nie ma, nie może składać dziękczynienia, 
żyjący i zdrowy wychwala Pana11. 
29 Jakże wielkie jest miłosierdzie Pana 
i przebaczenie dla tych, którzy się do Niego nawracają,  30 albowiem ludzie nie wszystko mogą  i żaden człowiek nie jest nieśmiertelny.  31 Cóż bardziej świecącego nad słońce? A przecież i ono ulega zaćmieniu;  tak też ciało i krew skłania się do złego. 
32 On12 odbywa przegląd sił nieba wysokiego,  a wszyscy ludzie są ziemią i prochem. / Swięto Biblii 26.04.2020 r  tekst otrzymany w kościele/

NOWY TESTAMENT

Ewangelia wg św. Mateusza 25 rozdział

Przypowieść o pannach roztropnych i nierozsądnych

1 Wtedy podobne będzie królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. 2 Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. 3 Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. 4 Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. 5 Gdy się pan młody opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły. 6 Lecz o północy rozległo się wołanie: "Pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!" 7 Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. 8 A nierozsądne rzekły do roztropnych: "Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną". 9 Odpowiedziały roztropne: "Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie!" 10 Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. 11 W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: "Panie, panie, otwórz nam!" 12 Lecz on odpowiedział: "Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was". 13 Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny. 
 

Przypowieść o talentach



14 Podobnie też [jest] jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. 15 Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz 16 ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. 17 Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. 18 Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. 19 Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. 20 Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: "Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem". 21 Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!" 22 Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: "Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem". 23 Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!" 24 Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: "Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. 25 Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!" 26 Odrzekł mu pan jego: "Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. 27 Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. 28 Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. 29 Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma2. 30 A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz - w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów". 
 

Sąd Ostateczny

31 Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. 32 I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. 33 Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. 34 Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: "Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! 
35 Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; 
byłem spragniony, a daliście Mi pić; 
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; 
36 byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; 
byłem chory, a odwiedziliście Mnie; 
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie". 
37 Wówczas zapytają sprawiedliwi: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić? 38 Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię? 39 Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?" 40 A Król im odpowie: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili". 
41 Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: "Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! 
42 Bo

Psalm 149
Radość świętych

Synowie Kościoła, synowie nowego ludu, radują się swym Królem, Chrystusem (Hezychiusz)
 

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *

głoście Jego chwałę w zgromadzeniu świętych.

Niech się Izrael cieszy swoim Stwórcą, *

a synowie Syjonu radują swym Królem.

Niech imię Jego czczą tańcem, *

niech grają Mu na bębnie i cytrze.

Bo Pan swój lud miłuje, *

pokornych wieńczy zwycięstwem.

Niech święci cieszą się w chwale, *

niech się weselą przy uczcie niebieskiej.

Chwała Boża niech będzie w ich ustach, *

a miecz obosieczny w ich ręku,

Aby pomścić się na poganach *

i karę wymierzyć narodom,

Aby ich królów zakuć w kajdany, *

a dostojników w żelazne łańcuchy,

Aby się spełnił wydany na nich wyrok. *

To jest chwałą wszystkich świętych Jego.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.
 

Ant. Błogosławiona jesteś, Maryjo, / któraś uwierzyła, / że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana. / Alleluja.

byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; 
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; 
43 byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; 
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; 
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie." 
44 Wówczas zapytają i ci: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?" 45 Wtedy odpowie im: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili". 46 I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego». 

Swięto BIBLII Z DN 26.04.2020 R tekst otrzymany w kościele

Homilia św. Bedy Czcigodnego, kapłana

(księga 1, 4)


Maryja uwielbia Pana, który dokonał w Niej wielkich rzeczy

 

"Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim". W powyższych słowach Maryja wyznaje nade wszystko łaski Jej samej udzielone, a następnie wszystkie dobrodziejstwa, którymi Bóg nie przestaje obdarzać ludzi.

Uwielbia Pana dusza takiego człowieka, który zupełnie oddaje się na służbę i chwałę Boga; który przestrzeganiem Bożych przykazań okazuje, iż zawsze pamięta o Jego potędze i majestacie.

Raduje się w Bogu, Zbawicielu swoim, duch takiego człowieka, któremu największą radość sprawia wspominanie Stworzyciela, od którego spodziewa się wiecznego zbawienia.

Te słowa słusznie się odnoszą do wszystkich świętych, wypadało jednak, aby wypowiedziała je Boża Rodzicielka, bo mocą szczególnej łaski pałała najdoskonalszą miłością ku Temu, którego poczęciem była rozradowana.

Zaiste, miała powód, bardziej niż inni święci, radować się w Jezusie, Zbawcy swoim. Wiedziała bowiem, iż Sprawca zbawienia wiecznego narodzi się z Jej ciała i stanie się rzeczywiście w jednej i tej samej osobie Jej Panem i Jej Synem.

"Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny". Niczego nie przypisuje swoim zasługom, ale całą swą wielkość uznaje za dar Tego, który będąc Wielkim i Potężnym, potrafi swoich wiernych przemieniać z małych i słabych w wielkich i mocnych.

Słusznie też dodaje: "Święte jest Jego imię". Zachęca w ten sposób słuchających oraz tych wszystkich, do których dotrą te słowa, do ufności i wyznawania Jego imienia. W ten sposób mogą mieć oni udział w świętości wiecznej oraz zbawieniu zgodnie ze słowami Proroka: "I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony". Takie jest to imię, o którym powiedziano: "Raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim".

Dlatego piękny zaprawdę i wielce użyteczny powstał w Kościele zwyczaj śpiewania przez wszystkich hymnu Maryi każdego dnia w wieczornej modlitwie chwały, aby częstym wspominaniem Wcielenia Pańskiego umysły do pobożności zapalić oraz utwierdzić je w cnotach częstym rozważaniem przykładu życia Bożej Rodzicielki. I bardzo dobrze jest odmawiać ten hymn wieczorem, albowiem utrudzona całym dniem i pochłonięta jego kłopotami dusza potrzebuje wraz z nadchodzącym czasem spoczynku wewnętrznego skupienia.
 

RESPONSORIUM

por. Łk 1, 45-46; Ps 66, 16

W. Błogosławiona jesteś, † któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana. I rzekła Maryja: * Wielbi dusza moja Pana. / Alleluja.

K. Słuchajcie mnie wszyscy, którzy czcicie Boga, opowiem, co uczynił mej duszy. W. Wielbi dusza moja Pana. / Alleluja.

 

 

Pliki do pobrania

Galeria

wstecz