Aktualności

Piątek, 8 maja 2026 ŚW. STANISŁAWA, BISKUPA I MĘCZENNIKA GŁÓWNEGO PATRONA POLSKI

Uroczystość

Głównego patrona
archidiecezji krakowskiej, lubelskiej, poznańskiej i warszawskiej oraz diecezji kieleckiej, płockiej, sandomierskiej, świdnickiej i tarnowskiej

Godzina Czytań

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

1 Niech cała Polska wysławia

Pieśnią wesela i chwały

Pasterza, który swe życie

Oddał dla dobra owieczek.
 

2 Za sprawiedliwość dla wszystkich,

Wolność Kościoła Bożego

I godność ludzi krzywdzonych

Umarł pod mieczem monarchy.
 

3 Lecz odtąd z łaski Chrystusa

Stał się znamieniem jedności

I opiekunem Ojczyzny,

Którą przed wrogiem osłania.
 

4 Niech święta krew męczennika

Wiarę umacnia w narodzie,

Niech pokój pełen nadziei

Sercom w rozterce przywraca.
 

5 Niech Bogu w Trójcy Najświętszej

Będzie pokorna podzięka

Za Stanisława biskupa,

Wzór niezłomnego pasterza. Amen.

PSALMODIA

1 ant. Mąż Boży, Stanisław, umiłował prawo Pańskie * i nie wchodził na drogę grzeszników. / Alleluja.
 

Psalm 1
Dwie drogi życia

Błogosławieni, którzy mając nadzieję w krzyżu, zanurzyli się w wodzie (Anonim z II w.)
 

Szczęśliwy człowiek, *

który nie idzie za radą występnych,

Nie wchodzi na drogę grzeszników *

i nie zasiada w gronie szyderców,

Lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *

i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *

które wydaje owoc w swoim czasie.

Liście jego nie więdną, *

a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy: *

są jak plewa, którą wiatr rozmiata.

Przeto nie ostoją się na sądzie występni *

ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.

Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *

a droga występnych zaginie.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.
 

Ant. Mąż Boży, Stanisław, umiłował prawo Pańskie / i nie wchodził na drogę grzeszników. / Alleluja.
 

2 ant. Król podniósł rękę na dobrego pasterza, * ale Pan się upomniał o swego pomazańca. / Alleluja.
 

Psalm 2
Mesjasz Król zwycięski

Zeszli się rzeczywiście przeciw świętemu Słudze Twemu, Jezusowi, którego namaściłeś (Dz 4, 27)
 

Dlaczego się burzą narody, *

czemu ludy żywią daremne zamysły?

Buntują się królowie ziemi †

i władcy wraz z nimi spiskują *

przeciw Panu i Jego Pomazańcowi:

"Stargajmy Ich pęta, *

a więzy precz odrzućmy od siebie!"

Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, *

Pan się z nich naigrawa,

A potem do nich mówi w gniewie swoim *

i w swej zapalczywości wzbudza w nich trwogę:

"Oto Ja ustanowiłem swego Króla *

na Syjonie, świętej górze mojej".

Wyrok Pański ogłoszę: †

On rzekł do mnie: "Tyś jest moim Synem, *

Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie.

Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody *

i krańce ziemi w posiadanie Twoje.

Żelazną rózgą będziesz nimi rządził, *

skruszysz ich jak gliniane naczynie".

A teraz, królowie, zrozumcie, *

nauczcie się, sędziowie ziemi:

Służcie Panu z bojaźnią, *

z drżeniem całujcie Mu stopy,

Bo jeśli gniewem zapłonie, wejdziecie na drogę zagłady, †

gdyż gniew Jego prędko wybucha. *

Szczęśliwi wszyscy, którzy Mu ufają.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.
 

Ant. Król podniósł rękę na dobrego pasterza, / ale Pan się upomniał o swego pomazańca. / Alleluja.
 

3 ant. Błogosławieństwo Pana * spoczęło na słudze Bożym, / a jego wrogowie zostali rozproszeni. / Alleluja.
 

Psalm 3
Pan moim opiekunem

Zasnął snem ogarnięty, lecz się obudził, bo Pan Go wspomógł (św. Ireneusz)
 

Panie, jak liczni są moi prześladowcy, *

jak wielu przeciw mnie powstaje!

Mnóstwo jest tych, którzy mówią o mnie: *

"Nie znajdzie on w Bogu zbawienia".

Ty zaś, Panie, tarczą moją jesteś i chwałą, *

Ty moją głowę podnosisz.

Głośno wołam do Pana, *

a On mi odpowiada ze świętej swej góry.

Kładę się, zasypiam i znowu się budzę, *

ponieważ Pan mnie wspomaga.

I nie ulęknę się wcale tysięcy ludzi, *

którzy zewsząd na mnie nastają.

Powstań, Panie, ocal mnie, mój Boże! †

Bo zdruzgotałeś szczęki wszystkich moich wrogów *

i połamałeś zęby grzesznikom.

U Pana jest zbawienie. *

Nad Twoim ludem Twe błogosławieństwo.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.
 

Ant. Błogosławieństwo Pana spoczęło na słudze Bożym, / a jego wrogowie zostali rozproszeni. / Alleluja.
 

Werset - LG tom II: Własne, str. 1414; LG skrócone: Własne, str. 1290

K. W Bogu pokładam nadzieję, nie będę się lękał. Alleluja.

W. Cóż może uczynić mi człowiek. Alleluja.
 

Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

I CZYTANIE

LG tom II: Własne, str. 1414-1416
 

Tekst oficjalny (LG)

Tekst z cyklu dwuletniego (rok II)

Z Drugiego Listu

św. Pawła Apostoła do Koryntian

4, 1-18

W służbie prawdy

Bracia! Oddani posługiwaniu zleconemu nam przez miłosierdzie, nie upadamy na duchu. Unikamy postępowania ukrywającego sprawy hańbiące, nie uciekamy się do żadnych podstępów ani nie fałszujemy słowa Bożego, lecz okazywaniem prawdy przedstawiamy siebie samych w obliczu Boga osądowi sumienia każdego człowieka. A jeśli nawet Ewangelia nasza jest ukryta, to tylko dla tych, którzy idą na zatracenie, dla niewiernych, których umysły zaślepił bóg tego świata, aby nie olśnił ich blask Ewangelii chwały Chrystusa, który jest obrazem Boga.

Nie głosimy bowiem siebie samych, lecz Chrystusa Jezusa jako Pana, a nas - jako sługi wasze przez Jezusa. Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa.

Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. Zewsząd znosimy cierpienia, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni; obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele. Ciągle bowiem jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym śmiertelnym ciele. Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was - życie.

Cieszę się przeto owym duchem wiary, według którego napisano: "Uwierzyłem, dlatego przemówiłem"; my także wierzymy i dlatego mówimy, przekonani, że Ten, który wskrzesił Jezusa, z Jezusem przywróci życie także nam i stawi nas przed sobą razem z wami. Wszystko to bowiem dla was, ażeby w pełni obfitująca łaska zwiększyła chwałę Bożą przez dziękczynienie wielu.

Dlatego to nie poddajemy się zwątpieniu, chociaż bowiem niszczeje nasz człowiek zewnętrzny, to jednak ten, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień. Niewielkie bowiem utrapienia nasze obecnego czasu gotują bezmiar chwały przyszłego wieku dla nas, którzy się wpatrujemy nie w to, co widzialne, lecz w to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie.

RESPONSORIUM

W. Święty Stanisławie, † pasterzu Kościoła krakowskiego, / znaki twojego zwycięstwa jaśnieją nad polską ziemią. * Zasługi twojej krwi jednoczą naszą Ojczyznę. / Alleluja.

K. Męczenniku wspaniały, sławimy dzisiaj twoje imię, oręduj za nami u tronu Bożego. W. Zasługi twojej krwi jednoczą naszą Ojczyznę. / Alleluja.

II CZYTANIE

LG tom II: Własne, str. 1416-1417
 

Z Listu apostolskiego papieża Piusa XII

(List do Prymasa i Biskupów Polski
w 700-lecie kanonizacji św. Stanisława)

Dał wielki przykład chrześcijańskiego męstwa

Wiele przesławnych czynów opromienia swoim blaskiem dzieje Polski, a jednak w pamięci pokoleń na zawsze pozostanie imię świętego Stanisława, sławnego orędownika waszej Ojczyzny. Jest on chlubą i ozdobą Kościoła w Polsce, bo chwałą męczeństwa uświęcił początki chrześcijaństwa w waszym kraju. Potrzeba Wam było takiego pasterza, oddającego swoje życie za owce w obronie wiary i obyczajów chrześcijańskich, by jego krew użyźniła zasiane wśród Was ziarno Ewangelii.

Ten biskup krakowski, którego powołała Boża Opatrzność, pozostawił nam doskonały przykład chrześcijańskiego męstwa. Święty Stanisław żył tylko dla Boga, całkowicie oddany ludziom i trosce o powierzoną sobie owczarnię, za przykładem Boskiego Pasterza, który był mu wzorem aż po ostatnie dni życia. Nie szczędził trudów, nie zrażał się żadnymi przeszkodami, byle tylko obyczaje społeczeństwa i jednostek oprzeć na zasadach Ewangelii. Nie cofnął się nawet i wtedy, gdy ściągnął na siebie gniew króla Bolesława, któremu wypominał jego zgubne postępowanie. Ten bezbożny tyran mógł się srożyć na biskupa, mógł się targnąć na jego życie, nie mógł jednak złamać jego ducha. Bo ów niezłomny Pasterz chętnie oddał w ofierze swoje życie, aby się nie sprzeniewierzyć nakazom swego obowiązku, a swoim wiernym pozostawił przykład niezachwianej stałości, którą uwieńczył palmą męczeństwa.

Ta niegodziwa zbrodnia wstrząsnęła sumieniami wiernych, a oburzenie ludu było tak wielkie, że jak podaje tradycja, jej sprawca musiał opuścić królestwo i udać się na wygnanie. Znamienny to dowód wielkiej miłości i czci, jaką wasi ojcowie żywili względem swego biskupa. Te uczucia nie osłabły z biegiem lat; dziś jeszcze z wielką radością stwierdzamy, jak dalece są one żywe, a słodkim uczuciem napełnia Nas nadzieja, że teraz wzmocnią się i rozwiną.

Z Wami jest Chrystus i Jego moc zwycięska, a zatem bez lęku i śmiało trwajcie w boju dla Pana. Niech wasza wiara będzie jak skała, której nic skruszyć nie zdoła, niech waszej miłości nie przyćmi żadna ludzka niegodziwość, a wasza nadzieja niech jaśnieje nawet i wtedy, gdy wszystko wokoło zdaje się walić i upadać. Niech ona Was wspiera i da Wam patrzeć w przyszłość z niezachwianą ufnością. Czegóż macie się lękać? "Kościół święty potrafi wzrastać wśród cierpień, a pośród zniewag nie zbaczać z prostej drogi; nie przygnębią go przeciwności, nie odurzą powodzenia; w pomyślności umie zachować pokorę, w trudnościach z nadzieją spoglądać ku niebu" (św. Grzegorz Wielki).

Pamiętajcie o tym, że wzywa Was do swoich szeregów Bóg żywy; grzech i śmierć są wydane na zagładę, a zatknięte zostaną zwycięskie sztandary prawdy i miłości. Dlatego zwracamy się do każdego z Was słowami św. Ignacego Antiocheńskiego wypowiedzianymi do Polikarpa: "Bądź odporny jak uderzone kowadło". Albowiem podjęte przez Was ogromne trudy przyniosą wielkie owoce.

RESPONSORIUM

W. Pasterz zginął pośród owiec, † zasnął oblubieniec na łonie oblubienicy, / płacząca matka raduje się synem, * Bo żyje zwycięzca, chociaż padł pod mieczem. / Alleluja.

K. Cała Polska raduje się biskupem Stanisławem, który oddał życie za swoje owce. W. Bo żyje zwycięzca, chociaż padł pod mieczem. / Alleluja.

HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY

Ciebie, Boże, chwalimy,

Ciebie, Panie, wysławiamy.

Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,

wszystka ziemia cześć oddaje.

Tobie wszyscy Aniołowie,

Tobie niebiosa i wszystkie Moce:

Tobie Cherubini i Serafini

nieustannym głoszą pieniem:

Święty, Święty, Święty

Pan Bóg Zastępów!

Pełne są niebiosa i ziemia

majestatu chwały Twojej.

Ciebie przesławny chór Apostołów,

Ciebie Proroków poczet chwalebny,

Ciebie wychwala

Męczenników zastęp świetlany.

Ciebie po wszystkiej ziemi

wysławia Kościół święty:

Ojca niezmierzonego majestatu,

godnego uwielbienia, prawdziwego

i Jedynego Twojego Syna,

Świętego także

Ducha Pocieszyciela.

Tyś Królem chwały, o Chryste,

Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.

Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,

nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.

Ty, skruszywszy żądło śmierci,

otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.

Ty po prawicy Boga zasiadasz

w Ojcowskiej chwale.

Ty przyjdziesz jako Sędzia:

tak wszyscy wierzymy.

Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,

których najdroższą Krwią odkupiłeś.

Policz ich między świętych Twoich

w wiekuistej chwale.
 

Zachowaj lud swój, o Panie,

i błogosław dziedzictwu swojemu.

I rządź nimi,

i wywyższaj ich aż na wieki.

Po wszystkie dni

błogosławimy Ciebie

I wysławiamy imię Twe na wieki,

na wieki bez końca.

Racz, Panie, w dniu dzisiejszym

zachować nas od grzechu.

Zmiłuj się nad nami, Panie,

zmiłuj się nad nami.

Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,

jako my w Tobie ufność pokładamy.

W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,

nie będę zawstydzon na wieki.
 

Módlmy się. Wszechmogący Boże, święty Stanisław, biskup, nieustraszenie broniąc Twojej chwały, padł pod ciosami prześladowców, † spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem * aż do śmierci trwali w nienaruszonej wierze. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Duszpasterstwo Kobiet Archidiecezji Warszawskiej zaprasza na Jasną Górę

https://share.google/IT6wG1Pd7HoZ0glz9.  _ posłuchaj  co to jest to szczęście ?

Już 24 maja odbędzie się 7. Ogólnopolska Pielgrzymka Kobiet na Jasną Górę. W tym roku pod hasłem „Posłane, by nieść światło”. W programie przewidziano konferencje, świadectwa i przede wszystkim – wspólną modlitwę.

Pielgrzymka Kobiet rozpocznie się o godz. 11.30 i trwać będzie do około 17.00. W trakcie spotkania zaplanowano m.in. konferencję pt. „Bóg rzekł i stała się światłość”, którą wygłosi s. dr hab. Joanna Nowińska, świadectwo Marty Mendrek, dyrektor Szkoły Nowej Ewangelizacji w Lublinie, modlitwę uwielbienia i posłanie kobiet. Centralnym punktem spotkania będzie Msza Święta z aktem zawierzenia kobiet Matce Bożej, która rozpocznie się o godz. 14.00 w Kaplicy Cudownego Obrazu.

Według biskupa Wiesława Szlachetki, delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet, tegoroczne hasło przypomina o „chrześcijańskim powołaniu i odpowiedzialności za obecność Ewangelii w świecie”. – Przed cudownym wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej pragniemy powierzyć Maryi naszą chrześcijańską formację, umocnić wolę nieustannego nawracania się oraz wzrastania w miłości – podkreśla bp Szlachetka i dodaje, że spotkanie ma „umocnić światło wiary i rozpalić wrażliwość na dary Ducha Świętego

Abp Wojda zaapelował do rządu o dialog ws. edukacji zdrowotnej

Podczas uroczystości Matki Bożej Królowej Polski na Jasnej Górze przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda skrytykował edukację zdrowotną w szkołach. Zaapelował o podjęcie dialogu w tej sprawie.

-Jako przedmiot nieobowiązkowy cieszył się zaledwie 30-procentową frekwencją, ale to nie przeszkodziło, aby został wprowadzony jako obowiązkowy, podczas gdy na religię chodzi dzisiaj mniej więcej 70 proc. uczniów i nie jest obowiązkowa - powiedział w sobotę w homilii na Jasnej Górze metropolita gdański, przewodniczący KEP abp Tadeusz Wojda.

Dodał, że zgodnie z art. 48 Konstytucji RP to rodzice mają pierwotne i niezbywalne prawo do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. - Państwo powinno to prawo szanować i wspierać, a nie ograniczać przez narzucanie jednolitej obowiązkowej wizji edukacyjnej w tak wrażliwej sferze jak wychowanie do zdrowia i kształtowanie relacji międzyludzkich - powiedział hierarcha.

Zdaniem przewodniczącego KEP "negowanie rodzicom tego prawa jest pogwałceniem ich woli". - Nawet jeśli w obecnym kształcie edukacja zdrowotna zawiera wiele pozytywnych treści, zwłaszcza w zakresie ochrony i obrony dziecka przed różnymi zagrożeniami, to zawiera też treści bardzo problematyczne, które nie respektują należycie wartości małżeństwa i rodziny określonej i zagwarantowanej przez Konstytucję - powiedział metropolita gdański.

- Mając na uwadze prawdziwe dobro uczniów, apelujemy więc do instytucji państwowych o podjęcie w sprawie edukacji zdrowotnej szerokiego i merytorycznego dialogu pomiędzy podstawowymi podmiotami wychowania, czyli szkołą, rodziną, Kościołem katolickim oraz innymi Kościołami, wyznaniami i związkami wyznaniowymi - powiedział przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, która w przeddzień uroczystości na Jasnej Górze miała posiedzenie swej Rady Stałej.

Ministerstwo Edukacji Narodowej zapowiedziało, że edukacja zdrowotna będzie przedmiotem obowiązkowym od nowego roku szkolnego - oprócz komponentu dotyczącego wiedzy seksualnej. Jak wyjaśniła na początku kwietnia ministra Barbara Nowacka, "przedmiot będzie składał się tak naprawdę z dwóch przedmiotów, czyli przedmiotu edukacja zdrowotna takiego, jakim jest, i nieobowiązkowego przedmiotu, który będzie stanowił prawdopodobnie około jedną dziesiątą całości przedmiotu dotyczącego wiedzy o zdrowiu seksualnym". Zaznaczyła, że o tym, czy dziecko będzie uczestniczyło w tej części, zdecydują rodzice.

Zgodnie z zapowiedziami nieobowiązkowe będą zatem zagadnienia dotyczące zdrowia seksualnego, a obowiązkowe będą takie działy jak: bezpieczeństwo, higiena cyfrowa, odżywianie, profilaktyka uzależnień, zdrowie psychiczne, fizyczne i społeczne oraz pierwsza pomoc. Przedmiotu będą mogli nauczać, tak jak dotychczas, nauczyciele biologii, przyrody, wychowania fizycznego, wychowania do życia w rodzinie oraz nauczyciele psycholodzy.

MEN poinformował o powołaniu zespołu eksperckiego, który przeanalizuje dotychczasową podstawę programową edukacji zdrowotnej i wskaże szczegółowe treści, które będą nieobowiązkowe. Członkami zespołu zostali: Zbigniew Izdebski - koordynator, Antonina Kopyt, Dariusz Samborski, Aleksandra Lewandowska, Joanna Napierała. Resort zaznaczył, że "nowe przepisy będą gotowe najszybciej, jak to możliwe, z uwzględnieniem procesu legislacyjnego, czyli konsultacji i uzgodnień, na pewno przed początkiem nowego roku szkolnego".

W sobotę na Jasnej Górze abp Tadeusz Wojda zaapelował do wiernych, aby doceniali religię w szkole. - Abyśmy nigdy nie zabierali dzieci i nie ograniczali im tej możliwości wychowania religijnego - stwierdził.

W homilii nawiązał też do Jasnogórskich Ślubów Narodu sprzed 70 laty. Ich treść ułożył kard. Stefan Wyszyński, wówczas internowany przez władze PRL-u w Komańczy. - Co dziś pozostało z tamtego "Przyrzekamy". Nie wolno nam zapominać, że tamto ślubowanie to nie tylko historia - to zobowiązanie, które trwa - podkreślił.

Podobnie jak dzień wcześniej w wieczornym Apelu Jasnogórskim, także w sobotę, podczas uroczystej sumy abp Wojda mówił o powierzchowności wiary i postępującej laicyzacji.

- W Polsce żyje się dziś dobrze, widać to nawet i w tym, że coraz więcej obcokrajowców chętnie przybywa do nas, aby tu realizować swoje plany. Ale tu pierwsze pytanie, jak się rodzi: czy ich traktujemy dobrze? Czy otwieramy dla nich granice, czy potrafimy tak jak Chrystus każdego przyjąć i ugościć?

Te pytania pozostawił bez odpowiedzi. Dalej mówił: - Rozwój materialny to nie wszystko. Niesie też ze sobą również zagrożenie i postawy kulturowe, społeczne, filozoficzne czy też moralne nierzadko oderwane od Boga i od wiary. Coraz wyraźniej widzimy, że wraz ze wzrostem dobrobytu słabnie życie duchowe. Wielu ludzi nie odczuwa już potrzeby praktykowania wiary, dla innych staje się ona sprawą czysto prywatną, jeszcze inni mówią "wierzę po swojemu". Każdy ma prawo do osobistego wyznawania wiary, ale trzeba jasno powiedzieć, że wiara bez zakorzenienia we wspólnocie, w życiu sakramentalnym bardzo łatwo się rozpada. Staje się tylko dodatkiem do życia, z którego łatwo zrezygnować.

Podczas liturgii, którą abp Tadeusz Wojda sprawował z prymasem, abp Wojciechem Polakiem, został ponowiony Milenijny Akt Oddania Polski w Macierzyńską Niewolę Miłości.

Bierzmowanie – ROZMOWY z Ks. Proboszczem w Kancelarii

Data: 8.05.2026 r.

BIERZMOWANIE

19.05.2026 r. godz. 18.00
/przychodzimy na 17.30 i zajmujemy miejsca wg listy/

Litania Narodu Polskiego

Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, jedyny Boże,

Nad Polską, Ojczyzną naszą, – zmiłuj się Panie.
Nad narodem męczenników,
Nad ludem zawsze wiernym Tobie,

Jezu, nieskończenie miłosierny, – zmiłuj się nad nami.
Jezu, nieskończenie mocny,
Jezu, nadziejo nasza,
O Maryjo, Bogurodzico, Królowo Polski – módl się za nami.

Święty Florianie, patronie Królestwa Polskiego i Krakowa,
Święci Cyrylu (Konstantynie) i Metody (Michale), Bracia Sołuńscy,
apostołowie Słowian, – módlcie się za nami.
Święty Wacławie, patronie katedry wawelskiej, – módl się za nami.

Święty Wojciechu, patronie Polski,
Święty Brunonie Bonifacy z Kwerfurtu, apostole ziem polskich,
Święty Stanisławie, ojcze Ojczyzny,
Święci męczennicy polscy: Benedykcie, Janie, Mateuszu, Izaaku i Krystynie, zwani Pięciu Świętymi Braćmi Międzyrzeckimi,
– módlcie się za nami.
Święty Andrzeju Świeradzie, pustelniku-pokutniku, – módl się za nami.
Święty Ottonie z Bambergu, apostole Pomorza,
Święta Jadwigo, patronko pojednania polsko-niemieckiego,
Święty Jacku Odrowążu, apostole Rusi,
Święta Kingo (Kunegundo), patronko Polski i Litwy oraz górników,
Święta Jadwigo, królowo, matko narodów, patronko młodzieży żeńskiej,
Święty Janie z Kęt, patronie profesorów i studentów,
Święty Janie z Dukli, patronie Korony i Litwy oraz rycerstwa polskiego,
Święty Stanisławie Kazimierczyku (Sołtysie), krakowski kaznodziejo, zatroskany o młodzież zakonną, chorych i ubogich,
Święty Szymonie z Lipnicy, kaznodziejo prawdy,
Święty Kazimierzu Jagiellończyku, patronie Litwy,
Święty Stanisławie Kostko, patronie młodzieży,
Święty Janie Sarkandrze, obrońco tajemnicy spowiedzi,
Święty Jozafacie, patronie Rusi,
Święty Melchiorze Grodziecki, męczenniku z Koszyc,
Święty Andrzeju Bobola, męczenniku za wiarę,
Święty Zygmuncie Szczęsny Feliński, metropolito warszawski,
Święty Rafale Józefie Kalinowski, patronie Sybiraków,
Święty Bracie Albercie, Adamie Chmielowski, opiekunie biedoty krakowskiej,
Święty Józefie Sebastianie Pelczarze, pasterzu Kościoła przemyskiego,
Święty Zygmuncie Gorazdowski, założycielu sióstr józefitek, który
stałeś się „okiem ślepemu, nogą chromemu i ojcem ubogich”,
Święty Józefie Bilczewski, arcybiskupie lwowski obrządku łacińskiego i profesorze teologii,
Święta Urszulo Julio Ledóchowska, apostołko służby Bożej,
Święty Maksymilianie Maria Kolbe, męczenniku z Auschwitz,
Święta Faustyno Heleno Kowalska, apostołko Bożego Miłosierdzia,
Święty Janie Pawle II, Karolu Wojtyło, patronie rodzin,
Święty Stanisławie (Janie) Papczyński, niewolniku Maryi,

Wszyscy Święci i Święte Boże, – módlcie się za nami.

Błogosławiony Radzimie Gaudenty, pierwszy biskupie gnieźnieński,
– módl się za nami.
Błogosławiony Bogumile Piotrze II, biskupie i pustelniku, patronie archidiecezji gnieźnieńskiej, pokutujący za błądzących wyznawców Chrystusa,
Błogosławiony Wincenty Kadłubku, biskupie i mnichu, dziejopisarzu
Polski,
Błogosławiony Czesławie Odrowążu, zakonniku, cudotwórco, patronie Wrocławia,
Błogosławiona Bronisławo, patronko Śląska Opolskiego, patronko dobrej sławy,
Błogosławiona Salomeo, wdowo i klarysko, księżno halicka, oddana całkowicie Bogu i bliźnim,
Błogosławiony Janie z Łobdowa (Janie Prusaku), patronie flisaków, rybaków, żeglarzy oraz osób niewinnie posądzonych,
Błogosławiona Juto z Chełmży, siostro ubogich,
Błogosławiona Jolento (Jolanto Heleno), patronko archidiecezji
gnieźnieńskiej i Kalisza oraz chrześcijańskich matek,
Błogosławiony Sadoku wraz z 48. towarzyszami, męczennicy
sandomierscy, patronowie dominikanów, – módlcie się za nami.
Błogosławiony Jakubie Strepa (Strzemię), ojcze i stróżu ojczyzny, senatorze mądry, przyjacielu dzieci, szczególny patronie Lwowa, – módl się za nami.
Błogosławiona Doroto z Mątowów, żono awanturnika, pustelnico, patronko diecezji chełmińskiej, Prus i Pomorza, kobiet, matek, hutników-odlewników, latarników i różańca,
Błogosławiony Władysławie (Marcinie Janie) z Gielniowa, patronie Warszawy, pierwszy polski poeto,
Błogosławiona Regino Protman, wyznawczyni Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, dziewico jaśniejąca chwałą roztropności i pobożności, patronko Braniewa i sióstr katarzynek,
Błogosławiona Zofio Czeska, prekursorko szkolnictwa dla młodzieży żeńskiej,
Błogosławiony Rafale (Melchiorze) Chyliński, asceto, ceniony spowiedniku i kaznodziejo, oddający wszystko dla ubogich i chorych,
Błogosławiony Edmundzie Bojanowski, darze Ducha Świętego, apostole ludu, patronie ludzi świeckich,
Błogosławiona Mario Luizo Merkert, śląska samarytanko,
Błogosławiona Angelo (Zofio Kamilo) Truszkowska, patronko doskonalszego posłuszeństwa Bogu,
Błogosławiona Mario Marcelino Darowska, mądra wychowawczyni,
Błogosławiona Małgorzato (Łucjo) Szewczyk, matko ubogich i sierot,
Błogosławiony Honoracie (Wacławie) Koźmiński, obdarzony darem
Bożego powołania, służący szczerze i gorliwie, dla którego miłość Jezusa była jedyną pobudka do wszystkiego,
Błogosławiona Celino Chludzińska-Borzęcka, żono, matko, wdowo i zakonnico, patronko Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstanek,
Błogosławiony Bronisławie Markiewiczu, wychowawco najmłodszych,
Błogosławiona Mario (Franciszko) Siedliska, apostołko godności ogniska domowego,
Błogosławiony Wincenty Lewoniuku wraz z 12. towarzyszami, męczennicy uniccy z Pratulina za jedność Kościoła,
– módlcie się za nami.
Błogosławiony Janie Beyzymie, posługaczu trędowatych,
– módl się za nami.
Błogosławiona Kolumbo (Janino Matyldo) Gabriel, która za nieszczęście uważałaś dzień przeżywany bez cierpienia,
Błogosławiony Auguście Czartoryski, książę i kapłanie, patronie trudnych powołań,
Błogosławiona Bolesławo Mario Lament, inspiratorko ekumenizmu w życiu codziennym przez miłość, apostołko wśród prawosławnych,
Błogosławiona Mario Tereso Ledóchowska, matko Czarnej Afryki,
Błogosławiona Mario Karłowska, apostołko zagubionych moralnie, gwiazdo na horyzoncie polskiego miłosierdzia,
Błogosławiony Ignacy Kłopotowski, opiekunie sierot, apostole prasy katolickiej, patronie środków społecznego przekazu,
Błogosławiony Janie Wojciechu Balicki, człowieku modlitwy nieustannej, rektorze przemyskiego seminarium duchownego,
Błogosławiony Jerzy (Bolesławie) Matulewiczu (Matulaitisie), we wszystkim szukający Boga, współpatronie Litwy,
Błogosławiona Marto Wiecka, świadku miłości, zawsze do dyspozycji innych, tęskniąca jedynie za niebem,
Błogosławiona Bernardyno (Mario) Jabłońska, patronko opuszczonych i nieszczęśliwych ludzi, łącząca w swym życiu dziecięcą
prostotę i wielkość królewny,
Błogosławiona Anielo Salawa, tercjarko frańciszkańska, patronko służących, która wyznałaś: „Panie! Żyję, bo każesz, umrę, kiedy chcesz, zbaw mnie, bo możesz”,
Błogosławiony Michale Sopoćko, kapłanie według Serca Jezusowego, spowiedniku św. siostry Faustyny Kowalskiej, apostole Bożego Miłosierdzia,
Błogosławiony Michale Kozalu, biskupie i męczenniku obozów koncentracyjnych,
Błogosławiona Karolino Kózkówno, dziewicza męczennico, która swoim życiem i śmiercią mówisz o godności kobiety, o godności osoby ludzkiej, o godności ciała, które nosi w sobie zapis nieśmiertelności,
Błogosławiony Władysławie Findyszu, mężnie znoszący prześladowania władz komunistycznych,
Błogosławiona Sancjo (Janino) Szymkowiak, oddająca się Bogu „na przepadłe”, patronko profesorów i studentów filologii romańskiej w Polsce,
Błogosławiony Stefanie Wincenty Frelichowski, kapłanie więźniów i obozów koncentracyjnych, patronie harcerzy i kleryków seminarium duchownego w Toruniu,
Błogosławiona Mario Stello Mardosewicz i jej 10 towarzyszek, męczennice z Nowogródka, – módlcie się za nami.
Błogosławieni 108. polskich męczenników z czasów II wojny światowej z lat 1939-1945 (3. biskupów, 52. księży diecezjalnych, 26. księży zakonnych, 3. kleryków, 9. braci zakonnych, 8 sióstr zakonnych i 9 osób świeckich), składający mężne świadectwo wiary, wierni Bogu i Jego Prawu, patronowie Polski, – módlcie się za nami.
Błogosławiony Jerzy Popiełuszko, kapłanie uczący, że zło dobrem zwyciężać należy, kapelanie „Solidarności”, obrońco godności człowieka, – módl się za nami.

Od długiej, ciężkiej pokuty dziejowej, – wybaw nas, Panie!
Od kajdan niewoli,
Od godziny zwątpienia,
Od podszeptów zdrady,
Od gnuśności naszej,
Od ducha niezgody,
Od nienawiści i złości,
Od wszelkiej złej woli,
Od śmierci wiecznej,

Winy królów naszych, – przebacz, o Panie!
Winy magnatów naszych,
Winy szlachty naszej,
Winy rządzących krajem,
Winy kierujących ludem,
Winy pasterzy naszych,
Winy ludu naszego,
Winy ojców i matek naszych,
Winy braci i sióstr naszych,
Winy całego Narodu polskiego,

Głos krwi męczenników naszych, – usłysz, o Panie!
Głos krwi żołnierzy naszych,
Brzęk pękających kajdan naszych,
Płacz matek i żon,
Płacz wdów i sierot,
Płacz dzieci katowanych za polski pacierz,
Łzy przesiedleńców i wygnanych z Ojczyzny,
Łzy rolników pozbawionych swej ziemi,
Wołanie krzywdzonego roboczego ludu,
Cierpienia i trudy gnębionego w czasach wojen narodu,
Jęki z więzień, obozów koncentracyjnych i łagrów,
Jęki konających robotników Poznania, Wybrzeża, kopalni Wujek,

Wiarę w Ciebie i ufność w nas samych, – daj nam, o Panie!
Nadzieję w zwycięstwo dobrej sprawy,
Miłość Polski, Ojczyzny naszej,
Męstwo, rozum, łagodność i solidarność,
Wolność, chwałę, szczęście i pokój,
Służbę w świętej sprawie Twojej na ziemi,
Wszystkie dary Ducha Świętego,

Przez Narodzenie Twoje, bohatera wielkiego, – wzbudź nam, o Panie!
Przez Bogurodzicę, Ojca Świętego na długie lata,
– zachowaj nam, o Panie!
Przez najświętsze życie Twoje, żyć dobrze, – naucz nas, o Panie!
Przez Krzyż i Mękę Twoją, cierpienia nasze mężnie znosić,
– daj nam, o Panie!
Przez Zmartwychwstanie Twoje, z ciemności grzechu,
– wskrześ nas, o Panie!
Przez Wniebowstąpienie Twoje, Ojczyznę wielką, wolną i szczęśliwą,
– daj nam, o Panie!
Przez Ducha Świętego Zesłanie, „ducha dobrego”,
Przez Miłosierdzie Twoje, Ducha i Tradycję Narodu zachować,
Przez czystą św. Jadwigi królowej ofiarę, w jedności i suwerenności naszą Polskę,
– zachowaj, o Panie!
Przez cnoty wielkich Ojców naszych, na Twe błogosławieństwo,
– daj nam zasłużyć, o Panie!
Boże Piastów i Jagiellonów, – nie opuszczaj nas, o Panie!
Boże Sobieskiego i Kościuszki,
Boże ojca Kordeckiego i ojca Kolbe,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – przepuść nam, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – wysłuchaj nas, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.

Módlmy się:
Boże Wszechmogący, Panie zastępów, padamy do stóp Twoich w dziękczynieniu, że przez wieki otaczałeś nas Swą przemożną opieką. Dziękujemy Ci, że Ojców naszych wyprowadziłeś z rąk ciemiężców, najeźdźców i nieprzyjaciół.
Błogosławimy Cię za to, że po latach niewoli obdarzyłeś nas na nowo wolnością i pokojem. Na progu nowego stulecia, kiedy tyle sił potrzeba naszemu Narodowi, aby zachować wolność i suwerenność, prosimy Cię Boże, napełnij nas mocą Ducha Twojego.
Uspokój serca, daj ufność w Twoją miłość, oświeć zaćmione umysły naszych braci. Wzbudź w Narodzie chęć do cierpliwej walki o zachowanie pokoju i wolności.
Spraw, byśmy stali się zdolni własnymi rękami i wzajemną solidarnością w służbie Twojego Krzyża zachować Twoje Królestwo w nas, w naszych rodzinach, w naszym Narodzie, jak za czasów naszych Praojców. Wybaw nas od głodu, nędzy i wojny. Ob-darz nas chlebem.
Błogosław naszej pracy. Panie Miłosierny, Panie Sprawiedliwy, Panie Wszechmocny. Boże, niech Duch Święty zmienia oblicze tej ziemi i umacnia Twój lud. Daj nam, o Panie, abyśmy po przyjęciu w pokorze „Bierzmowania Dziejów” – udzielonego przez Ojca Świętego – Jana Pawła II w 1979 roku – Twego Ducha nigdy nie zasmucali, a przez Zawierzenie Maryi, Matce Kościoła i Królowej Polski pozostawali zawsze wierni Chrystusowi, Kościołowi i Ojczyźnie. Amen

Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Pann

Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, - zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo, - módl się za nami.
Święta Boża Rodzicielko,
Święta Panno nad pannami,
Matko Chrystusowa,
Matko Kościoła,
Matko miłosierdzia,
Matko łaski Bożej,
Matko nadziei,
Matko nieskalana,
Matko najczystsza,
Matko dziewicza,
Matko nienaruszona,
Matko najmilsza,
Matko przedziwna,
Matko dobrej rady,
Matko Stworzyciela,
Matko Zbawiciela,
Panno roztropna,
Panno czcigodna,
Panno wsławiona,
Panno można,
Panno łaskawa,
Panno wierna,
Zwierciadło sprawiedliwości,
Stolico mądrości,
Przyczyno naszej radości,
Przybytku Ducha Świętego,
Przybytku chwalebny,
Przybytku sławny pobożności,
Różo duchowna,
Wieżo Dawidowa,
Wieżo z kości słoniowej,
Domie złoty,
Arko przymierza,
Bramo niebieska,
Gwiazdo zaranna,
Uzdrowienie chorych,
Ucieczko grzesznych,
Pociecho migrantów,
Pocieszycielko strapionych,
Wspomożenie wiernych,
Królowo Aniołów,
Królowo Patriarchów,
Królowo Proroków,
Królowo Apostołów,
Królowo Męczenników,
Królowo Wyznawców,
Królowo Dziewic,
Królowo Wszystkich Świętych,
Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta,
Królowo Wniebowzięta,
Królowo Różańca świętego,
Królowo rodzin,
Królowo pokoju,
Królowo Polski,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
- przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
- wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
- zmiłuj się nad nami.

W okresie wielkanocnym:
P.: Raduj się i wesel, Panno Maryjo, Alleluja.
W.: Bo zmartwychwstał Pan prawdziwie, Alleluja.

Módlmy się: Boże, który raczyłeś uweselić świat przez zmartwychwstanie Syna swego, Pana naszego Jezusa Chrystusa, daj prosimy, abyśmy przez Jego Rodzicielkę, Maryję Pannę, dostąpili radości życia wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W.: Amen.

Poza okresem wielkanocnym:

P: Módl się za nami, święta Boża Rodzicielko.
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Panie, nasz Boże, daj nam, sługom swoim, cieszyć się trwałym zdrowiem duszy i ciała, i za wstawiennictwem Najświętszej Maryi, zawsze Dziewicy, uwolnij nas od doczesnych utrapień i obdarz wieczną radością. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W: Amen.

Pod Twoją obronę…

Jesteś tutaj:ArchWwa/Aktualności/Homilia wygłoszona podczas Kongresu Teologicznego

Homilia wygłoszona podczas Kongresu Teologicznego

Abp Adrian Galbas wygłosił homilię podczas Mszy Świętej na rozpoczęcie drugiego dnia Międzynarodowego Kongresu Teologicznego pt. „Czy kapłani są jeszcze potrzebni światu – do czego?” w Warszawie.

Ksiądz, czyli relacje

(homilia wygłoszona podczas Kongresu Teologicznego, Warszawa, 25 kwietnia 2026 roku)

Siostry i Bracia,

„czasem mam zamęt i dezorientację. Nie wiem, czy umiem jasno odpowiedzieć na pytanie: po co dzisiaj właściwie są wyświęcani księża”?, powiedział mi nie tak dawno jeden z alumnów. „Tyle mówimy dziś o kapłaństwie chrzcielnym, kontynuował, o jednakowej godności wszystkich ochrzczonych, o ich roli, o powszechnym powołaniu do świętości i do apostolstwa, o synodalności. Słowo „kler” wielu kojarzy się albo z tytułem dość wulgarnego filmu, albo z klerykalizmem, który jest przedstawiany jako źródło wszelkiego zła w Kościele. O wyświęcanych księżach usłyszy się dziś często źle niż dobrze. Czasem czuję się jakbym przechodził obok kałuży, a przejeżdżający samochód mnie ochlapał i odjechał. Ja zostałem z plamą, którą inni wytykają i z której się śmieją”. Tyle tamten kleryk.

Po co dzisiaj ksiądz? To bardzo istotna kwestia.

„Murarz domy buduje, Krawiec szyje ubrania, Ale gdzieżby co uszył, Gdyby nie miał mieszkania?(…)

Tak dla wspólnej korzyści I dla dobra wspólnego Wszyscy muszą pracować, Mój maleńki kolego”.

To oczywiście Julian Tuwim i fragment jego znanego wiersza „Wszyscy dla wszystkich”, którego uczyliśmy się chyba jeszcze w przedszkolu. No dobrze, wiadomo po co murarz, krawiec i piekarz. Ale po co ksiądz? Kim jest ksiądz? Czy jest tym, kim być powinien? Jakie jest jego ID, jaka jest jego tożsamość i wynikająca z niej misja?

Dziękuję Akademii Teologii Katolickiej, z jej rektorem, ks. prof. Krzysztofem Pawliną, że – organizując ten Kongres – zaprosili nas do refleksji nad tymi pytaniami. Dziękuję wszystkim, którzy podjęli się wysiłku, by udzielić na nie rzetelnej odpowiedzi. Szczególnie dziękuję Jego Eminencji ks. kard. Mauro Piacenza.

Pytania, o których mowa szczególnie mocno brzmią dzisiaj, gdy jesteśmy świadkami niezwykle intensywnych przemian kulturowych, o których zmarły przed rokiem papież Franciszek powiedział, że są one nie tylko i nie tyle efektem epoki zmian, co zmianą epoki. Ta zmiana doprowadziła do swoistej dezaktualizacji, czy wręcz niewydolności dotychczasowego modelu duszpasterstwa, opartego na założeniu, że wiara jest przekazywana w rodzinie przez, albo przy decydującym wsparciu tradycyjnych  form kulturowych, w których żyją i wyrażają się ludzie, zaś zadaniem pasterzy jest sprawowanie sakramentów i formowanie moralności wiernych.

Nad tymi przemianami Kościół nie może zapanować, bo ich dynamika zależy raczej od impulsów zewnętrznych. W tej sytuacji Kościół podejmuje teologiczny wysiłek zdefiniowania na nowo istoty życia i posługi prezbitera, który w tych czasach mógłby skutecznie spełniać swoje zadania, samemu będąc człowiekiem spełnionym i szczęśliwym.

Ewangelia mówi jasno: Chrystus, po dłuższej intymnej i osobistej modlitwie, imiennie, oddzielnie, indywidualnie, powołał tych, których sam chciał, do szczególnej więzi ze sobą. Chciał, by z Nim byli, by mógł na nich liczyć, wysyłając ich w swoim imieniu na głoszenie Słowa i dając im moc do wypędzania demonów (por. Mk 3,13-15). Szczególności tego wybraństwa nie ma się ani co wstydzić, ani mu zaprzeczać, ani go kamuflować. Jego znakiem jest na przykład strój duchowny.

Katechizm Kościoła katolickiego powie na temat wyświęconych księży, że przez nich „we wspólnocie wierzących staje się widzialna obecność Chrystusa jako Głowy Kościoła” (KKK 1549) i dodaje, że kapłaństwo urzędowe, które służy kapłaństwu wspólnemu, przyczynia się do rozwoju łaski chrztu wszystkich chrześcijan i jest „jednym ze środków, przez które Chrystus nieustannie buduje i prowadzi swój Kościół” (KKK 1547).

Wyświęcony ksiądz jest więc po to, by poprzez niego Chrystus był w szczególny sposób widziany w Kościele i by Chrystus mógł swój Kościół budować i go prowadzić. Ksiądz ma to robić służąc całemu Ludowi Bożemu. Ma mu służyć, a nie nim pogardzać, czy też wywyższać się nad tymi członkami Ludu Bożego, którzy święceń nie mają. „Kapłaństwo – to jeszcze jeden cytat z Katechizmu – jest całkowicie skierowane ku Chrystusowi i ludziom. Zależy całkowicie od Chrystusa i Jego jedynego kapłaństwa; zostało ustanowione dla ludzi i dla wspólnoty Kościoła. Sakrament święceń przekazuje świętą władzę, która jest jedynie władzą Chrystusa. Wykonywanie tej władzy powinno więc stosować się do wzoru Chrystusa, który z miłości uczynił się ostatnim i stał się sługą wszystkich” (KKK 1551).

Aby to było możliwe, ksiądz musi mieć zdolność do wchodzenia w relacje; budowania ich i podtrzymywania.  Dzisiaj wspominamy w Kościele św. Marka, niewiele w sumie o nim wiemy, ale to jedno rzuca się w oczy: że umiał być z różnymi ludźmi: i z Piotrem, i z Pawłem, i z Barnabą, i w końcu znowu z Pawłem. Przede wszystkim zaś był z Chrystusem. Człowiek wielu relacji.

To ważne, by tożsamość prezbitera opisywać nie przez funkcje, jakie ma do spełnienia, lecz właśnie przez sieć relacji, w której ma uczestniczyć. Fundamentem jest relacja do Trójjedynego Boga, której początkiem nie są święcenia, lecz chrzest. Prezbiter jest i pozostaje chrześcijaninem. Duchowość ucznia Chrystusa leży u podstaw duchowości pasterskiej. Już Sobór Florencki, opisując skutek święceń, mówił o „wzroście łaski”; święcenia nie tworzą więc w księdzu czegoś nowego, lecz uzdalniają go, ochrzczonego wcześniej, do radykalnej służby wspólnocie, czynią go do niej zdatniejszym. Osobiste bycie uczniem w ożywczej relacji z Mistrzem jest warunkiem sensownej posługi. Jeśli prezbiter nie jest w relacji do Ojca przez Syna w Duchu Świętym, prędzej czy później, będzie musiał oprzeć swą tożsamość na funkcji, na pozycji, na znaczeniu, na własnej skuteczności, a to doprowadzi go albo do klerykalizmu, albo do wypalenia.

Relacja prezbitera do Ojca, przez Syna w Duchu Świętym, ze względu na niezmienność i wierność Boga będzie dla niego stabilnym punktem odniesienia w każdym czasie, a zwłaszcza w czasie życiowych burz, podczas, gdy pozostałe, czyli ludzkie relacje, zawsze będą zmienne. Zmienia się sam prezbiter, zmienia się biskup, zmieniają się koledzy prezbiterzy, zmieniają się ludzie we wspólnotach, zmieniają się jego krewni i przyjaciele. Bez silnego korzenia w relacji do Boga, zmienność ta może być trudna do zniesienia.

Bardzo ważna jest też relacja prezbitera do Kościoła. W pewnym stopniu jest ona konkretyzowana przez relację do biskupa, czego narzędziem i wyrazem są święcenia. Teologicznie chodzi w nich o włączenie święconego w sukcesję apostolską oraz w misję Kościoła lokalnego, praktycznie zaś chodzi o zbudowanie relacji do konkretnej osoby, do konkretnego biskupa i jego współpracowników. Ostatecznie więc chodzi o zaufanie do osób, które podejmują decyzje personalne, wyznaczają kierunki wspólnego działania, planują, posyłają, decydują. Właśnie tutaj rozstrzyga się coś bardzo podstawowego: to, czy posłuszeństwo będzie rozumiane infantylnie, jako ślepe wykonywanie poleceń, czy dojrzale, jako współodpowiedzialność. Przy nadmiernym akcentowaniu hierarchicznej podległości prezbitera biskupowi – nieznanej w Kościele pierwszych wieków – pojawia się niebezpieczeństwo zatracenia podmiotowości, a to prowadzi najpierw do frustracji, a potem do bierności i wypalenia. Komunia z biskupem musi się wyrażać nie tylko w podporządkowaniu, ale we wspólnym rozeznaniu, współpracy i współodpowiedzialności. To oznacza po stronie prezbiterów zarówno samodzielność w wykonywaniu zadań, zdolność do własnej inicjatywy, jak i odwagę służenia biskupowi radą. Prezbiter nie powinien być traktowany jak wykonawca zadań, pozbawiony podmiotowości; nie powinien też sam siebie tak pojmować. Biorąc pod uwagę historyczne uwarunkowania modelu tej relacji w Polsce, przemienienie go na bardziej dialogiczny wymaga zmiany mentalności zarówno prezbiterów, jak i nas, biskupów. Wydaje się, że to nieodzowny składnik pastoralnego i synodalnego nawrócenia.

Relacja prezbitera do Kościoła, oznacza też bycie i służenie nie jakiemuś „abstrakcyjnemu” Kościołowi, ale konkretnej, wyznaczonej przez biskupa wspólnocie. Prezbiter nie stoi naprzeciw tej wspólnoty jako jej „zewnętrzny” zarządca, ale jest wewnątrz niej. To on sam jest najpierw słuchaczem Słowa, uczniem i wierzącym, co przypomniała adhortacja „Pastores dabo vobis”, mówiąc, że prezbiter nie jest panem Słowa, lecz jego sługą, i że sam musi być nieustannie ewangelizowany. To była ważna korekta wobec utrwalonego w Polsce modelu, w którym duchowny łatwo bywał postrzegany przede wszystkim jako nauczyciel innych. Owszem, prezbiter naucza, ale wiarygodny będzie w tym tylko o tyle, o ile sam poddaje się Słowu w wierze Kościoła, także w jego normatywnym odczytaniu przez Magisterium.

Jako jeden ze środka wspólnoty prezbiter ma budować wspólnotę świadomych, także samoświadomych, uczniów Chrystusa. Głoszenie Słowa, sprawowanie sakramentów i przewodniczenie wspólnocie, wraz z funkcjami administracyjnymi, można odpowiednio rozumieć i przeżywać dopiero w tym świetle. Aby to zadanie spełnić, prezbiter potrzebuje nie tylko ortodoksji i duchowej gorliwości, ale wspomnianej już kompetencji do budowania relacji, zdolności do współpracy, umiejętności rozeznawania. Musi umieć pracować w zespole, komunikować się z innymi, wiedzieć jak się organizuje życie wspólnoty. Przewodniczenie wspólnocie ma charakter przede wszystkim duszpasterski, a nie tylko administracyjny: chodzi o tworzenie takich warunków, w których wspólnota może wzrastać w wierze, nadziei i miłości.

Przewodniczenie wspólnocie nie może się więc ograniczać do zarządzania „trzodą”. Poszczególni bowiem wierni, dzięki wykształceniu, są dzisiaj coraz bardziej świadomi swoich duchowych potrzeb i trudności, oczekują więc indywidualnego towarzyszenia ze strony pasterzy. Skoro Bóg prowadzi do siebie poszczególne osoby we wspólnocie, a nie anonimową masę, prezbiter musi umieć dostrzec i nawiązywać relacje z poszczególnymi osobami; słuchać, rozmawiać, rozeznawać, stawiać granice, a nawet odsyłać do innych specjalistów, gdy jest taka konieczność. Obecne Ratio pro Polonia mocno podkreśla znaczenie indywidualnego towarzyszenia, zaufania, dialogu i osobowych relacji. Dzisiejszy kontekst wymaga, by dodać do tego jeszcze realne kompetencje psychologiczne i komunikacyjne.

Tak więc dzisiaj, w polskich warunkach, dla zrozumienia tożsamości i misji kapłańskiej, bardzo ważne wydaje się przejście od kapłana definiowanego głównie przez sakralną odrębność, do prezbitera, którego „inność” ma sens wyłącznie jako forma służby, od podległości do  współodpowiedzialności i od szafarza Eucharystii rozumianej jako jednostronna ofiara, ku słudze Eucharystii, która naprawdę buduje Kościół jako żywą wspólnotę zgromadzoną wokół Ciała Chrystusa i przy Jego Słowie.

Taki prezbiter będzie – jak wspomina o tym dziś św. Piotr – pokorny, czujny, trzeźwy, świadomy zagrożeń, jakie czyhają na niego i na powierzoną mu wspólnotę. Czasem są one natarczywe, niczym ataki rozjuszonego lwa (por. 1 P, 5, 5b-14). Taki prezbiter będzie – jak dzisiejszy Psalmista – na wieki sławił łaski Pana, będzie wychwalał Jego wierność i dobroć (por. Ps 89,2). Taki prezbiter z radością odda się dziełu ewangelizacji. Pójdzie, jak poszedł św. Marek, dzisiejszy Patron i jak poszło tak wielu po nim. Nie będzie się bał trudności, jakie spotkają  go w jego posłudze. Może będą to węże, może zatrute posiłki, może zatrute słowa, może hejt, może brak widocznych owoców, może samotność, może wszystko po trochu, albo wszystko nie po trochu. A on mimo to pójdzie; będzie głosił Ewangelię wszelkiemu stworzeniu i będzie przy tym szczęśliwy (por. Mk 16,15-20).

Obyśmy takich prezbiterów formowali, obyśmy takich prezbiterów spotykali. Obyśmy takimi prezbiterami byli. Amen.

+Adrian J. Galbas SAC

Podziel się

© Copyright - Archidiecezja Warszawska - created by baj@com

Afryka Gwinea Równikowa

Papież: niech chrześcijanie wezmą w swoje ręce los Gwinei Równikowej

Podczas Mszy świętej, odprawionej w drugiej największej świątyni w Afryce, Leon XIV apelował o to, by każdy ochrzczony czuł się odpowiedzialny za głoszenie Ewangelii i społeczne zaangażowanie, wynikające z wyznawanej wiary. „Potrzeba chrześcijan, którzy wezmą w swoje ręce los Gwinei Równikowej” – wzywał Papież, ponownie cytując św. Pawła VI i jego słowa o tym, że Afrykanie mają stawać się „misjonarzami dla samych siebie”. Przed Mszą św. poświęcił też kamień węgielny pod budowę katedry.

Dorota Abdelmoula-Viet – Watykan 

Msza święta w monumentalnej bazylice katedralnej, poświęconej patronce Gwinei Równikowej – Najświętszej Maryi Pannie Niepokalanie Poczętej – to jedna z dwóch Eucharystii, jakie Papież sprawuje podczas podróży apostolskiej do tego kraju. Dla katolików, stanowiących blisko 75 proc. mieszkańców i świętujących 170-lecie ewangelizacji ojczystych ziem, to jedno z najważniejszych wydarzeń papieskiej wizyty. 

TU PEŁNA TREŚĆ HOMILII

Każdy ochrzczony wezwany do działania

Odwołując się do tej rocznicy, Leon XIV przypomniał Gwinejczykom, że misyjna historia ich kraju łączy ich z Kościołem powszechnym, ale też zobowiązuje do kontynuowania dzieła ewangelizacji, zapoczątkowanego przez misjonarzy. „Od wszystkich i od każdego z was wymaga się osobistego zaangażowania, które obejmuje całe życie – mówił – aby wiara, tak uroczyście celebrowana w waszych wspólnotach i podczas liturgii, karmiła waszą działalność charytatywną i odpowiedzialność w stosunku do bliźniego, dla krzewienia dobra wszystkich”.

Leon XIV przypomniał Gwinejczykom, że misyjna historia ich kraju łączy ich z Kościołem powszechnym   (@Vatican Media)

Ufać Bogu w przeciwnościach

W wygłoszonej po hiszpańsku homilii Leon XIV mówił dalej o tym, że wytrwałość w wierze wiąże się trudem i ofiarami, które jednak są „znakiem, że naprawdę jesteśmy Kościołem Chrystusowym”. Przypomniał, że głoszenie Ewangelii może być powodem prześladowań i zachęcił, by, pomimo nie zawsze sprzyjających okoliczności życia „ufać działaniu Pana, który sprawia, że dobre ziarno Jego Królestwa kiełkuje w sposób nam nieznany, również wtedy, gdy wydaje się, że wszystko wokół nas jest jałowe, a nawet w chwilach ciemności”. 

Gwinejczycy licznie uczestniczyli we Mszy św. z Papieżem   (@Vatican Media)

Przyszłość Gwinei zależy od chrześcijan

Ojciec Święty mówił następnie o tym, że wiara ma przekładać się na wspólne budowanie kraju, trawionego „głodem przyszłości”, w którym zapanuje sprawiedliwość, pokój i braterstwo. „Nie chodzi tu o nieznaną przyszłość, na którą musimy biernie oczekiwać – wyjaśniał – lecz o jutro, które właśnie my, z pomocą łaski Bożej, jesteśmy powołani budować. Przyszłość Gwinei zależy od waszych decyzji; została powierzona waszemu poczuciu odpowiedzialności i wspólnemu zaangażowaniu w ochronę życia i godności każdej osoby”. 

Z największej w Afryce Środkowej świątyni mocno wybrzmiał papieski apel: „potrzeba chrześcijan, którzy wezmą w swoje ręce los Gwinei Równikowej. Dlatego pragnę was zachęcić: nie lękajcie się głosić Ewangelii i dawać o niej świadectwo! Bądźcie budowniczymi przyszłości pełnej nadziei, pokoju i pojednania, kontynuując dzieło, które misjonarze rozpoczęli 170 lat temu”. 

Z największej w Afryce Środkowej świątyni mocno wybrzmiał papieski apel   (@Vatican Media)

Bogactwo kraju ma być błogosławieństwem dla wszystkich 

Papież po raz kolejny potępił „partykularne interesy” rządzących, które przyczyniają się do nierówności społecznych i ubóstwa. „Stwórca obdarzył was wieloma bogactwami naturalnymi; zachęcam was do współpracy, aby mogły stać się one błogosławieństwem dla wszystkich – mówił. – Niech poszerzają się przestrzenie wolności, niech zawsze będzie chroniona godność osoby ludzkiej: myślę o najuboższych, o rodzinach przeżywających trudności; myślę o więźniach, często zmuszonych do życia w niepokojących warunkach higienicznych i sanitarnych”. 

22/04/2026

Nuncjusz w Angoli: Papież przyjechał do wszystkich

Papieska podróż apostolska do Angoli była zapowiadana jako wydarzenie wszystkich, a nie tylko dla Kościoła katolickiego. I tak się stało – wskazał w rozmowie z Vatican News abp ...

Przed rozpoczęciem Mszy św. Leon XIV poświęcił kamień węgielny pod budowę katedry w nowo powstałym mieście Ciudad de la Paz, które od stycznia br. jest stolicą Gwinei Równikowej. 

Papież poświęcił kamień węgielny pod budowę katedry   (@Vatican Media)

////////////////////////////

Leon XIV wysłuchał świadectw osób zaangażowaych w Ewangelizację w Angoli  (@Vatican Media)

Papież

Angola Papież Leon XIV Afryka

„Komandosi ewangelizacji” spotkali się z Leonem XIV

Podczas spotkania Papieża z duchowieństwem, osobami życia konsekrowanego i katechistami w Luandzie wybrzmiały poruszające świadectwa tych, którzy niosą Ewangelię na krańce Angoli. Nazywani „komandosami ewangelizacji”, przemierzają setki kilometrów wśród niebezpieczeństw, by dotrzeć do najbardziej oddalonych wspólnot i zanieść im Chrystusa.

Ks. Łukasz Bankowski - Watykan

„Chcę być światłem”

Po słowie powitania wygłoszonym przez przewodniczącego Konferencji Episkopatu Angoli, abp. José Manuela Imbambę, ordynariusza diecezji Saurimo, głos zabrał jeden z kapłanów, który podzielił się swoim świadectwem. Swoje kapłaństwo streścił prostymi, a zarazem mocnymi słowami: „chcę być ziarnem nadziei dla mojego ludu, chcę być światłem, które oświeca i prowadzi”.

Josè Manuel Imbamba, przewodniczący Episkopatu Angoli dziękuje Papieżowi za spotkanie   (@Vatican Media)

Opowiadał o latach formacji seminaryjnej, w których uczono go, że kapłaństwo nie jest drogą do przywilejów, lecz do służby. Jak sam przyznał, kluczową rolę w jego życiu odegrał biskup Óscar Braga, który wprowadził go w konkretne doświadczenie duszpasterstwa pośród ubogich. To właśnie tam, w małych wspólnotach i na peryferiach, odkrywał, co naprawdę znaczy być „solą ziemi i światłem świata”.

Nie ukrywał trudności: lęku, poczucia niewystarczalności, momentów kryzysu. W tych doświadczeniach dojrzewało jego powołanie. Dziś, po 43 latach posługi wie, że największym darem, jaki otrzymał, jest „łaska służby ubogim”, przeżywana jako prawdziwy skarb. Nie szukał znaczenia ani pozycji, lecz uczył się wiernej obecności tam, gdzie Ewangelia staje się konkretem życia.

Pieszo setki kilometrów

Inne oblicze „komandosów ewangelizacji” ukazało świadectwo katechisty Manuela de Almeidy. Od 35 lat służy on Kościołowi, przemierzając pieszo ogromne odległości, aby docierać do powierzonych mu wiernych.

Osoby konsekrowane mówiły o swoim świadectwie   (@Vatican Media)

Jako katechista regionalny odpowiada za kilkanaście wspólnot, odwiedzając każdą z nich przynajmniej raz w miesiącu. Jego codzienność to brak środków transportu, trudności materialne, zagrożenie minami oraz napięcia polityczne. Niejednokrotnie był zatrzymywany przez uzbrojonych ludzi i oskarżany o współpracę z wrogiem.

Mimo to nie ustaje w misji. „Biskup Francisco de Mata Mourisca nazywał nas komandosami ewangelizacji i ja jestem jednym z nich”, mówił z dumą. W diecezji Uíje działa dziś ponad sto katechistów regionalnych i tysiące katechistów lokalnych oraz pomocniczych, którzy stanowią kręgosłup życia Kościoła.

Siła życia konsekrowanego

Swoje przesłanie przedstawiły również siostry zakonne, reprezentujące Konferencję Instytutów Zakonnych Angoli (CIRA). Podkreśliły, że życie konsekrowane w tym kraju dynamicznie się rozwija i obejmuje ponad cztery tysiące osób, obecnych we wszystkich diecezjach.

Powitanie Leona XIV przez dzieci   (@Vatican Media)

Zakonnicy i zakonnice angażują się w edukację, służbę zdrowia, pomoc społeczną oraz formację wiernych. Współpracują z biskupami w dziele ewangelizacji, promują sprawiedliwość społeczną i podejmują walkę z handlem ludźmi. Jednocześnie mierzą się z poważnymi wyzwaniami: potrzebą inkulturacji Ewangelii, brakiem środków czy trudnościami w formacji.

Mimo to pozostają wierni swojej misji, chcąc być „światłem świata i solą ziemi” oraz budować, jak podkreśliły, cytując słowa Ojca Świętego, „pokój rozbrojony i rozbrajający”.

Kościół, który idzie na peryferie

Spotkanie z Leonem XIV ukazało Kościół w Angoli jako wspólnotę głęboko zakorzenioną w realiach życia ludzi, a jednocześnie pełną misyjnego zapału. To Kościół, który nie boi się peryferii, buduje pokój i opiera się na świadectwie ludzi gotowych oddać wszystko dla Ewangelii.

„Komandosi ewangelizacji” to nie tylko metafora. To konkretni ludzie: kapłani, katechiści i osoby konsekrowane, którzy każdego dnia, często w ciszy i bez rozgłosu, niosą światło Chrystusa tam, gdzie jest ono najbardziej potrzebne.

Dziękujemy

Filmy

WSZYSTKIE NASZE FILMY

Maryja. Matka Papieża

Maryja. Matka papieża

Maryja. Matka Papieża to pierwszy film, który odsłania mistyczną więź między św. Janem Pawłem II a Matką Bożą. To opowieść o relacji, która była sercem jego życia i drogą do świętości. W filmie Maryja nie jest jedynie adresatką papieskiego „Totus Tuus”, lecz przede wszystkim prawdziwą Matką i przewodniczką nieustannie obecną w przełomowych i dramatycznych momentach XX wieku oraz w osobistych zmaganiach Karola Wojtyły. Szczególne miejsce zajmuje wątek objawień fatimskich i ujawnionej przez papieża III Tajemnicy Fatimskiej, odnoszącej się do zagrożenia ze strony Rosji i duchowej walki toczącej się w świecie. Maryja. Matka Papieża ukazuje wyraźnie, że duchowa droga św. Jana Pawła II wyrastała z głęboko zakorzenionej polskiej maryjności, z wiary narodu, który przez wieki zawierzał swoje losy Matce Bożej. Papież nie tylko z tej tradycji wyrósł, lecz także nadał jej nowy, uniwersalny wymiar, ukazując światu maryjność jako drogę zawierzenia, odwagi i nadziei. Zdjęcia powstały tam, gdzie drogi św. Jana Pawła II przecinały się z obecnością Maryi: w Fatimie, Watykanie, Rzymie, Mentorelli, a także w Polsce w Gietrzwałdzie, Częstochowie, Wadowicach i Ossowie – miejscu Cudu nad Wisłą. Film przypomina o głęboko zakorzenionej w naszej historii maryjności, o jubileuszu 70-lecia Ślubów Jasnogórskich oraz o prawdzie, że z woli Boga Maryja jest Matką każdego człowieka. Występują w nim wybitni eksperci, rektorzy sanktuariów maryjnych oraz osoby z najbliższego otoczenia papieża, a archiwalia ożywione nowoczesną technologią oraz obraz zarejestrowany z użyciem kinowych obiektywów nadaje całości wyjątkową siłę przekazu. Maryja. Matka Papieża odsłania tajemnicę siły św. Jana Pawła II i zaprasza do osobistego spotkania z Tą, która jest drogowskazem do nieba, źródłem nadziei i odpowiedzią na lęki współczesnego świata.

Sprawdź szczegóły

Najświętsze Serce (Sacré Coeur)

Niedziele

Wielkie Ostrzeżenie

Beczka. Bierzemy odpowiedzialność

Triumf Serca

Film „Carlo Acutis. Plan na życie”

Film „21.37″

Serce Ojca

Złowrogi

Quo Vadis

REAGAN

Maryja. Matka ludzkości

Wolni. Podróż do wnętrza

Powołany 2

Serial The Chosen – sezon 4

Film „Wandea. Zwycięstwo albo śmierć”

Film „Matka Teresa. Nie ma większej miłości”

Film „Oblicze Jezusa”

Film „Sound of Freedom. Dźwięk wolności”

Film „Opiekun”

Serial „The Chosen”

Ulmowie. Błogosławiona rodzina

Film „Historia jednej zbrodni”

Film „Niebo nie może czekać. Historia Carla Acutisa”

Film „Tylko powiedz każdemu”

Film „Medjugorje”

Zobacz na VOD

Pokazy filmowe

Filmy na pokazy grupowe w kinach

Filmy na pokazy grupowe poza kinami

Jak zorganizować pokaz?

Kontakt

O nas

Dział prasowy

Maryja. Matka Papieża

 Zobacz listę kin Zobacz trailer Pokaz grupowy w kinie Zamów film Pobierz plakat Pobierz konspekt Pobierz materiały wysokiej jakości

Witaj na stronie filmu „Maryja. Matka Papieża”!

W kinach od 17 kwietnia 2026.
Film dla widzów od 12 roku życia.

Nowe kina, aktualnie grające film od każdego kolejnego piątku, pojawiają się na liście najpóźniej w środę poprzedzającą.

Jeśli nie ma Państwa kina na liście, zachęcamy do tworzenia grup i kontaktu z lokalnymi kinami.

 INFORMACJE O FILMIE

Maryja. Matka Papieża to pierwszy film, który odsłania mistyczną więź między św. Janem Pawłem II a Matką Bożą. To opowieść o relacji, która była sercem jego życia i drogą do świętości. W filmie Maryja nie jest jedynie adresatką papieskiego „Totus Tuus”, lecz przede wszystkim prawdziwą Matką i przewodniczką nieustannie obecną w przełomowych i dramatycznych momentach XX wieku oraz w osobistych zmaganiach Karola Wojtyły. Szczególne miejsce zajmuje wątek objawień fatimskich i ujawnionej przez papieża III Tajemnicy Fatimskiej, odnoszącej się do zagrożenia ze strony Rosji i duchowej walki toczącej się w świecie. Maryja. Matka Papieża ukazuje wyraźnie, że duchowa droga św. Jana Pawła II wyrastała z głęboko zakorzenionej polskiej maryjności, z wiary narodu, który przez wieki zawierzał swoje losy Matce Bożej. Papież nie tylko z tej tradycji wyrósł, lecz także nadał jej nowy, uniwersalny wymiar, ukazując światu maryjność jako drogę zawierzenia, odwagi i nadziei. Zdjęcia powstały tam, gdzie drogi św. Jana Pawła II przecinały się z obecnością Maryi: w Fatimie, Watykanie, Rzymie, Mentorelli, a także w Polsce w Gietrzwałdzie, Częstochowie, Wadowicach i Ossowie – miejscu Cudu nad Wisłą. Film przypomina o głęboko zakorzenionej w naszej historii maryjności, o jubileuszu 70-lecia Ślubów Jasnogórskich oraz o prawdzie, że z woli Boga Maryja jest Matką każdego człowieka. Występują w nim wybitni eksperci, rektorzy sanktuariów maryjnych oraz osoby z najbliższego otoczenia papieża, a archiwalia ożywione nowoczesną technologią oraz obraz zarejestrowany z użyciem kinowych obiektywów nadaje całości wyjątkową siłę przekazu. Maryja. Matka Papieża odsłania tajemnicę siły św. Jana Pawła II i zaprasza do osobistego spotkania z Tą, która jest drogowskazem do nieba, źródłem nadziei i odpowiedzią na lęki współczesnego świata.

 ZWIASTUN I FOTOSY

 MATERIAŁY DO POBRANIA

Materiały promocyjne o wysokiej jakości:

Materiały wysokiej jakości są dostępne na serwerze FTP:
serwer2170380.home.pl
użytkownik: rafael_film@rafael.pl
hasło: Cw93KQuw5UHG

 KLIKNIJ I POBIERZ – PRESSBOOK

 LISTA KIN

Filtruj listę kin

W repertuarze od 17 kwietnia 2026:

Bełchatów HELIOS BEŁCHATÓW, Kolejowa 6 Kup bilet

Białystok Centrum Kulturalne w Dobrym Tonie, Legionowa 30 lok. 211 (II piętro) Kup bilet

Białystok HELIOS BIAŁYSTOK ALFA, Świętojańska 15 Kup bilet

Białystok HELIOS BIAŁYSTOK BIAŁA, Miłosza 2 Kup bilet

Białystok HELIOS BIAŁYSTOK JUROW., Jurowiecka 1 Kup bilet

Bielsko-Biała Cinema-City, Leszczyńska 20 Kup bilet

Bielsko-Biała HELIOS BIELSKO BIAŁA, Mostowa 5 Kup bilet

Bochnia REGIS, Regis 1 Kup bilet

Bolesławiec Kino Forum, Plac Marszałka J. Piłsudskiego 1 Kup bilet

Brzesko Planeta, Pomianowska 2 Kup bilet

Bydgoszcz Cinema-City, Jagiellońska 39 Kup bilet

Bydgoszcz HELIOS BYDGOSZCZ, Fordońska 141 Kup bilet

Bydgoszcz Multikino BYDGOSZCZ, Marszałka Focha 48 Kup bilet

Czechowice-Dziedzice Multikino CZECHOWICE-DZIEDZICE, Legionów 83 Kup bilet

Czechowice-Dziedzice Świt, Niepodległości 42 Kup bilet

Częstochowa Cinema-City Wolność, Tadeusza Kościuszki 0 Kup bilet

Częstochowa Iluzja, Aleja Najświętszej Maryi Panny 64 Kup bilet

Dąbrowa Górnicza HELIOS DĄBROWA G, Jana III Sobieskiego 6 Kup bilet

Dębica Śnieżka, Ignacego Lisa 3 Kup bilet

Drawsko Pomorskie DRAWA, Dworcowa 2

Elbląg Multikino ELBLĄG, Płk. Dąbka 152 Kup bilet

Ełk Planet Cinema, Plac Miejski 2 Kup bilet

Gdańsk HELIOS GDAŃSK FORUM, Targ Sienny 7 Kup bilet

Gdańsk Multikino GDAŃSK, Zwycięstwa 14 Kup bilet

Gdynia Gdyńskie Centrum Filmowe, plac Grundwaldzki 2 Kup bilet

Gdynia HELIOS GDYNIA, Kazimierza Górskiego 2 Kup bilet

Gliwice Cinema-City, Lipowa 1 Kup bilet

Głogów Multikino GŁOGÓW, Piłsudskiego 19 Kup bilet

Głowno Racjonalizator, Kopernika 45 Kup bilet

Gniezno HELIOS GNIEZNO, Pałucka 2 Kup bilet

Gołdap Kultura, Krótka 2 Kup bilet

Gorlice Kino Kolory, Kołłątaja 16 Kup bilet

Gorzów Wielkopolski HELIOS GORZÓW WLKP., Aleja Konstytucji 3 Maja 102 Kup bilet

Gorzów Wielkopolski Multikino GORZÓW, Kombatantów 30 Kup bilet

Grudziądz HELIOS GRUDZIĄDZ, Chełmińska 4 Kup bilet

Halinów Kino Skruda, 3 Maja 8 Kup bilet

Iława Iławskie Centrum Kultury, Niepodległości 13 Kup bilet

Jarosław Ikar, plac Mickiewicza 6 Kup bilet

Jastrzębie Zdrój MOK, Aleja Józefa Piłsudskiego 27 Kup bilet

Jaworzno Multikino JAWORZNO, Grunwaldzka 59 Kup bilet

Jedrzejów CK, Aleja Józefa Piłsudskiego 3

Jelenia Góra Jelenia Góra Helios, Al. Jana Pawła II 51 Kup bilet

Kalisz HELIOS KALISZ, Górnośląska 82 Kup bilet

Kalisz Multikino KALISZ, 3 maja 1 Kup bilet

Kartuzy kino KCK, Klasztorna 1 Kup bilet

Katowice Cinema City Silesia, Chorzowska 107 Kup bilet

Katowice HELIOS KATOWICE, Kościuszki 229 Kup bilet

Katowice Multikino KATOWICE, 3 maja 30 Kup bilet

Kędzierzyn-Koźle HELIOS KĘDZIERZYN KOŹLE, Armii Krajowej 38 Kup bilet

Kielce HELIOS KIELCE, Świetokrzyska 20 Kup bilet

Kielce Moskwa, Staszica 5 Kup bilet

Kielce Multikino KIELCE, Warszawska 26 Kup bilet

Kłodzko Multikino, Noworudzka 2 Kup bilet

Konin Centrum, Plac Niepodległości 1 Kup bilet

Konin HELIOS KONIN, Paderewskiego 8 Kup bilet

Końskie Pegaz, Partyzantów 9 Kup bilet

Koszalin Helios Koszalin, Jana Pawła II 20 Kup bilet

Koszalin Multikino KOSZALIN, Paderewskiego 1 Kup bilet

Kraków Agrafka, Krowoderska 8

Kraków Cinema City Kazimierz, Podgórska 34 Kup bilet

Kraków Cinema-City Bonarka, Kamieńskiego 11 Kup bilet

Kraków Cinema-City Zakopianka, Zakopiańska 62 Kup bilet

Kraków Kijów, aleja Zygmunta Krasińskiego 34 Kup bilet

Kraków Multikino KRAKÓW, Dobrego Pasterza 128 Kup bilet

Krosno HELIOS KROSNO, Bieszczadzka 29 Kup bilet

Krosno kino artKino, Bieszczadzka 1 Kup bilet

Krotoszyn KOK, 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej 18

Legionowo Helios Legionowo, Józefa Piłsudskiego 31c, 05-120 Legionowo 31c Kup bilet

Legnica HELIOS LEGNICA, Najświętszej Marii Panny 9 Kup bilet

Legnica Piast, Biskupia 6 Kup bilet

Leszno Multikino LESZNO, Konstytucji 12 Kup bilet

Leżajsk MCK, Mickiewicza 65 Kup bilet

Limanowa Kino Klaps, Czecha 4 Kup bilet

Lubin CK Muza, Armii Krajowej 1 Kup bilet

Lubin HELIOS LUBIN, Władysława Sikorskiego 20 Kup bilet

Lublin Bajka, Idziego Radziszewskiego 8 Kup bilet

Lublin Multikino LUBLIN, Spółdzielczości Pracy 34 Kup bilet

Łęczyca Górnik, Kaliska 45 Kup bilet

Łomża Łomża Helios, Legionów 46 Kup bilet

Łódź Charlie, Piotrkowska 203 Kup bilet

Łódź Cinema-City, Drewnowska 58 Kup bilet

Łódź HELIOS ŁÓDŹ SUKCESJA, Aleja Politechniki 1 Kup bilet

Łódź Multikino ŁÓDŹ, Piłsudskiego 5 Kup bilet

Mielec MIELEC MULTIKINO, Powstańców Warszawy 4 Kup bilet

Międzyrzec Podlaski Kino Sława, Warszawska 37 Kup bilet

Mszana Dolna Kino Luboń, Spadochroniarzy 10 Kup bilet

Niepołomice Ważka, Zamkowa 4 Kup bilet

Nowa Sarzyna Ośrodek Kultury, 1 maja 1 Kup bilet

Nowy Sącz HELIOS NOWY SĄCZ, Lwowska 80 Kup bilet

Nowy Sącz Sokół, Jana Długosza 3 Kup bilet

Nowy Targ Tatry, Jana Kazimierza 17 Kup bilet

Nysa Cinema3d, Lompy 3 Kup bilet

Oborniki Śląskie Kino Astra, Dworcowa 43 Kup bilet

Olsztyn Awangarda, Plac Jana Pawla II 0 Kup bilet

Olsztyn HELIOS OLSZTYN, Aleja Piłsudskiego 16 Kup bilet

Olsztyn Multikino OLSZTYN, Tuwima 26 Kup bilet

Oława Go Kino, Nowy Otok 11 Kup bilet

Opole HELIOS OPOLE, Plac Kopernika 17 Kup bilet

Opole HELIOS OPOLE KAROLINKA, Wrocławsa 152/154 Kup bilet

Opole Lubelskie OCK, Lubelska 30 Kup bilet

Ostrołęka Jantar, Inwalidów Wojennych 23 Kup bilet

Ostrów Wielopolski Helios Ostrów Wielopolski, Kaliska 120 Kup bilet

Ostrzeszów Ostrzeszowskie Centrum Kultury, Gorgolewskiego 2 Kup bilet

Otwock Oaza, Armii Krajowej 4 Kup bilet

Pabianice HELIOS PABIANICE, Grobelna 8 Kup bilet

Piekoszów Piksel, Częstochowska 66 Kup bilet

Piła HELIOS PIŁA, Aleja Powstańców Wielkopolskich 99 Kup bilet

Piotrków Trybunalski HELIOS PIOTRKÓW TRYB., Słowackiego 123 Kup bilet

Płock HELIOS PŁOCK, Wyszogrodzka 144 Kup bilet

Poznań Charlie Monroe Malta, Rybaki 6 Kup bilet

Poznań Cinema-City Kinepolis, Krzywoustego 72 Kup bilet

Poznań HELIOS POZNAŃ, Pleszewska 1 Kup bilet

Poznań Multikino POZNAŃ STARY BROWAR, Półwiejska 42 Kup bilet

Poznań Rialto, Dąbrowskiego 38

Pruszków Multikino PRUSZKÓW, Sienkiewicza 19 Kup bilet

Przemyśl HELIOS PRZEMYŚL, Brudzewskiego 1 Kup bilet

Puławy Sybilla, Aleja Partyzantów 6 Kup bilet

Pyrzyce Pyrzycki Dom Kultury, plac Wolności 3 Kup bilet

Rabka Śnieżka, Nowy Świat 8 Kup bilet

Radom HELIOS RADOM, Poniatowskiego 5 Kup bilet

Radom Multikino RADOM, Chrobrego 1 Kup bilet

Rawa Mazowiecka Roma, Krakowska 6 Kup bilet

Rumia Multikino RUMIA, Sobieskiego 14 Kup bilet

Rybnik Multikino RYBNIK, Chrobrego 1 Kup bilet

Ryki Renesans, Warszawska 25 Kup bilet

Rypin Rypiński Dom Kultury, Warszawska 8 Kup bilet

Rzeszów HELIOS RZESZÓW GALERIA, Aleja Piłsudskiego 44 Kup bilet

Rzeszów Multikino RZESZÓW, Kopisto 1 Kup bilet

Rzeszów Zorza, 3 maja 28 Kup bilet

Sędziszów Jedność, 3 maja 36 Kup bilet

Siedlce HELIOS SIEDLCE, Piłsudskiego 74 Kup bilet

Siedlce Novekino, Wiszniewskiego 4 Kup bilet

Skoczów Teatr Elektryczny, Mickiewicza 3

Słupsk Multikino SŁUPSK, Szczecińska 58 Kup bilet

Sochaczew Odeon, Żeromskiego 8 Kup bilet

Sosnowiec HELIOS SOSNOWIEC, Modrzejowska 32 Kup bilet

Stalowa Wola HELIOS STALOWA WOLA, Chopina 42 Kup bilet

Starachowice HELIOS STARACHOWICE, Wyszyńskiego 14 Kup bilet

Starogard gdański Cinema-City, Pomorska 7 Kup bilet

Strzelin Grażyna, Mickiewicza 2 Kup bilet

Suwałki Cinema Lumiere, Generała Józefa Dwernickiego 15 Kup bilet

Szczecin HELIOS SZCZECIN KUPIEC, Bolesława Krzywoustego 9/10 Kup bilet

Szczecin HELIOS SZCZECIN OUTLET, Struga 42 Kup bilet

Szczecin Multikino SZCZECIN, Wyzwolenia 18 Kup bilet

Szczytno Cinema Lumiere, Odrodzenia 11 Kup bilet

Świdnica Multikino ŚWIDNICA, Westerplatte 29 Kup bilet

Świebodzin kino ŚDK, Piłsudskiego 41 Kup bilet

Świebodzin MaxKino, Słowiańska 1 Kup bilet

Świnoujście Multikino ŚWINOUJŚCIE, Dąbrowskiego 5 Kup bilet

Tarnów Marzenie, Staszica 4 Kup bilet

Tarnów Millenium, Traugutta 1 Kup bilet

Tarnów Multikino TARNÓW, Krakowska 149 Kup bilet

Tczew HELIOS TCZEW, Pomorska 1 Kup bilet

Tomaszów Mazowiecki HELIOS TOMASZÓW MAZ., Warszawska 1 Kup bilet

Toruń Cinema-City Czerwona Droga, Czerwona Droga 1.6 Kup bilet

Tuchów Promień, Chopina 10 Kup bilet

Tychy Multikino TYCHY GEMINI, Towarowa 2c

Wałbrzych Cinema-City Wałbrzych, 1 maja 64 Kup bilet

Warszawa Cinema-City Arkadia, Al. Jana Pawła II 82 Kup bilet

Warszawa Cinema-City Promenada, Ostrobramska 75 Kup bilet

Warszawa Cinema-City Sadyba, Powsińska 31 Kup bilet

Warszawa Dobre Miejsce, Dewajtis 3 Kup bilet

Warszawa HELIOS WARSZAWA, Aleje Jerozolimskie 179 Kup bilet

Warszawa Multikino WARSZAWA MŁOCINY C3D, Zgrupowania AK Kampinos 15 Kup bilet

Warszawa Multikino WARSZAWA TARGÓWEK, Głębocka 15 Kup bilet

Warszawa Multikino WARSZAWA WOLA, Górczewska 124 Kup bilet

Warszawa Multikino WARSZAWA ZŁOTE TARASY, Złota 59 Kup bilet

Warszawa WARSZAWA ATRIUM REDUTA Multikino, Jerozolimskie 148 Kup bilet

Warszawa Wisła, Plac Wilsona 2 Kup bilet

Wągrowiec MDK w Wągrowcu, Kościuszki 55 Kup bilet

Wejherowo Wejherowskie Centrum Kultury, Sobieskiego 255 Kup bilet

Wieluń Kino Teatr Syrena, Narutowicza 2 Kup bilet

Włocławek Multikino, Pułaskiego 10-12 Kup bilet

Włoszczowa Dom Kultury, Wiśniowa 19 Kup bilet

Wołomin HELIOS WOŁOMIN, Geodetów 2 Kup bilet

Wołomin Kultura, Mickiewicza 9 Kup bilet

Wrocław Cinema-City Wroclavia, Sucha 1 Kup bilet

Wrocław Helios Wrocław Bielany, Czekoladowa 7 Kup bilet

Wrocław HELIOS WROCŁAW MAGNOLIA, Legnicka 58 Kup bilet

Wrocław Multikino WROCŁAW-PASAŻ, Plac Grunwaldzki 22 Kup bilet

Zabrze Multikino ZABRZE, Gdańska 18 Kup bilet

Zabrze Planet Cinema, plac Teatralny 12 Kup bilet

Zakopane Miejsce/Sokół, Orkana 2 Kup bilet

Zamość CKF „Stylowy”, Odrodzenia 9 Kup bilet

Zawiercie Planet Cinema, Zagłębiowska 2 Kup bilet

Zgorzelec Multikino ZGORZELEC, Armii Krajowej 52 Kup bilet

Zielona Góra Cinema-City, Wrocławska 17 Kup bilet

Żory HELIOS ŻORY, Katowicka 10 Kup bilet

 WSPIERAJ PROMOCJE LUB ZORGANIZUJ POKAZ

Chcesz zorganizować pokaz grupy w pobliskim kinie?
Przeczytaj instrukcję jak to zrobić: http://www.rafaelfilm.pl/jak-zorganizowac-pokaz/

Chcesz wyświetlić film w swoim kinie? Zapraszamy do kontaktu!
ANNA CHUDZIAK
tel. 574 611 555 czynny od pn-pt w godzinach 8-18
e-mail: dystrybucja@rafael.pl

Chcesz zorganizować pokaz poza kinem? Także zapraszamy!
Będzie go można zrobić 3 miesiące po premierze kinowej

Skontaktuj się z firmą MPLC

kontakt dla Parafii:

WIESŁAW ŚLIMKOWSKI tel. 535 511 188             MACIEJ KONIUSZ tel. 791 323 400

e-mail: info@mplc.pl

kontakt dla szkół:

Marcin Metryka tel. 533 323 400

e-mail: mmetryka@mplc.pl

Rafael Film © Wszelkie prawa zastrzeżone
Wdrożenie ememstudio

19-25 kwietnia: XVIII Ogólnopolski Tydzień Biblijny

Pod hasłem „Odważnie głosić Ewangelię Boga”, od 19 do 25 kwietnia, w Kościele katolickim w Polsce już po raz 18. obchodzony będzie Ogólnopolski Tydzień Biblijny. Rozpoczyna go Narodowe Czytanie Pisma Świętego. Przedmiotem wspólnotowej lektury będą tym razem Pierwszy i Drugi List św. Pawła do Tesaloniczan, Pierwszy i Drugi List św. Pawła do Tymoteusza oraz List św. Pawła do Tytusa.

dodane 15.04.2026 08:10

„Wsłuchując się w duchowy program Piotra naszych czasów, w kontekście trudnych zmagań o przyszłość Polski, Europy i świata, otwórzmy nasze umysły i serca na słowa Pisma” – zachęca ks. prof. dr hab. Henryk Witczyk, przewodniczący Dzieła Biblijnego im. Jana Pawła II i inicjator Tygodnia Biblijnego, zapraszając do czytania Pisma Świętego i refleksji nad Biblią. Początek Tygodnia Biblijnego przypada dwa tygodnie po Wielkanocy, w Niedzielę Biblijną, podczas której odbywa się Narodowe Czytanie Pisma Świętego. Inicjatywa, jak wyjaśnia ks. prof. Witczyk, „ma być ważnym impulsem do modlitewnej, osobistej lektury Słowa Bożego.”.

Główne obchody rozpoczynającego Tydzień Biblijny Narodowego Czytania Pisma Świętego odbędą się w niedzielę 19 kwietnia w Krakowie-Łagiewnikach, w Warszawie, w Rzeszowie oraz na Jasnej Górze. Tego dnia liturgii Narodowego Czytania Pisma Świętego w Krakowie-Łagiewnikach o godz. 7.00, transmitowanej na żywo przez TVP1, będzie przewodniczył metropolita krakowski kard. Grzegorz Ryś. Mszy św. z Narodowym Czytaniem w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie, o godz. 9.00, transmitowanej przez TV Polsat, będzie przewodniczył ks. dr hab. Marcin Kowalski, prof. KUL, członek Papieskiej Komisji Biblijnej. W Kaplicy Matki Bożej na Jasnej Górze o godz. 9.30, podczas Mszy Świętej transmitowanej na żywo przez TV Trwam, będzie miała miejsce uroczysta proklamacja Słowa Bożego w relacji do rocznicy Chrztu Polski, której będzie przewodniczył ks. dr Tomasz Siuda, moderator Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II w archidiecezji poznańskiej, dyrektor Księgarni Świętego Wojciecha. Tego samego dnia w Rzeszowie, w kościele pw. św. Judy Tadeusza o godz. 11.00, uroczystej celebracji będzie przewodniczył ks. prof. dr hab. Henryk Witczyk w koncelebrze z ks. dr. Markiem Dzikiem, moderatorem Dzieła Biblijnego diecezji rzeszowskiej.

Jak poinformował ks. prof. Witczyk, każda parafia za pośrednictwem wydziałów duszpasterskich poszczególnych kurii diecezjalnych otrzymała specjalne materiały liturgiczne, katechetyczne i pastoralne pomocne w przeprowadzeniu Narodowego Czytania Pisma Świętego i inspirujące do działań promujących czytanie Słowa Bożego. W niedzielę, 19 kwietnia, w wielu kościołach – po błogosławieństwie i rozesłaniu – rozdawane będą kartki, tzw. sigla, z wypisanymi fragmentami z Pisma Świętego, które mogą stanowić dla wierzących Boże przesłanie na cały rok.

W czasie Tygodnia Biblijnego odbywają się liczne inicjatywy ogólnopolskie i diecezjalne, jak sympozja, rekolekcje czy modlitewne spotkania członków diecezjalnego „Dzieła Biblijnego”. Wiele parafii przygotowuje też tzw. „Drogę Światła”. W większości Seminariów Duchownych w tym czasie organizowany jest też ogólnopolski konkursu biblijny dla alumnów. Narodowe Czytanie Pisma Świętego i Tydzień Biblijny zostały objęte patronatem honorowym Konferencji Episkopatu Polski.

CZYTANIA » czytania na każdy dzień

19 kwietnia 2026 Niedziela Trzecia Niedziela Wielkanocna

Czytania: (Dz 2, 14. 22b-32); (Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11); (1 P 1, 17-21); (Łk 24, 32); (Łk 24, 13-35);

Rozważania: ks. Wenancjusz Zmuda , Bractwo Słowa Bożego

Książka na dziś: Oddanie33 dla dzieci

Czytania

(Dz 2, 14. 22b-32)
W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem: "Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jeruzalem, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów! Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Boga został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówi o Nim: „Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec rozkładowi. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim”. Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi. Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami".

(Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11)
REFREN: Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie,
mówię do Pana: "Ty jesteś Panem moim".
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem,
to On mój los zabezpiecza.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek,
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy,
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje,
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz,
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście
po Twojej prawicy.

(1 P 1, 17-21)
Bracia: Jeżeli Ojcem nazywacie Tego, który bez względu na osoby sądzi każdego według uczynków, to w bojaźni spędzajcie czas swojego pobytu na obczyźnie. Wiecie bowiem, że z odziedziczonego po przodkach waszego złego postępowania zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy. On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata, dopiero jednak w ostatnich czasach objawił się ze względu na was. Wy przez Niego uwierzyliście w Boga, który wskrzesił Go z martwych i udzielił Mu chwały, tak że wiara wasza i nadzieja są skierowane ku Bogu.

(Łk 24, 32)
Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz.

(Łk 24, 13-35)
W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: "Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?" Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: "Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało". Zapytał ich: "Cóż takiego?" Odpowiedzieli Mu: "To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A my spodziewaliśmy się, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto, jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli". Na to On rzekł do nich: "O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?" I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: "Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił". Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: "Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?" W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi". Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

Rozważania do czytań

ks. Wenancjusz Zmuda

Niedziela biblijna, Niedziela Słowa, kiedy Pan przyszedł do apostoła Tomasza, kiedy Tomasz wyznał: «Pan mój i Bóg mój».
To jest też to doświadczenie, że Jezus szuka uczniów, znajduje i towarzyszy im. O tym opowiada historia drogi do Emaus. To jest piękny tekst na Niedzielę Biblijną. On się kończy finalnie w Wieczerniku, kiedy Jezus daje uczniom łaskę rozumienia Pisma, ale nim to nastąpi, dołącza do Kleofasa i do jego bezimiennego towarzysza. Pod bezimiennym każdy z nas może odnaleźć siebie samego.
Idziemy do Emaus. Co ciekawe, ciągle trwa dyskusja, gdzie to Emaus biblijne się znajduje – czy to jest 60 stadiów, jak jest w tekście, czy też 160 stadiów? Czy to jest około 11 kilometrów, czy to będzie koło 30?
Jest kilka lokalizacji, ale można powiedzieć, że Emaus to jest także coś na mapie naszego serca, gdzie mamy szansę spotkać Jezusa, który nam towarzyszy. Euzebiusz z Cezarei mówił, że Emaus to była rodzinna miejscowość Kleofasa. Kleofas jest bardzo dobrze poinformowany, wiele wie. Wie o Jezusie ukrzyżowanym, wie o pustym grobie, wie o niewiastach, wie o tym, że Zmartwychwstały się ukazuje, a mimo to ucieka z Jerozolimy. Ewakuuje się, bo nie zrealizowały się jego plany mesjańskie.
Myśmy się spodziewali, a Pan Bóg poprowadził zupełnie inny plan. I można powiedzieć, że ta historia drogi do Emaus, to jest historia podróży nie tylko tej mierzonej ilością pokonanych kilometrów, ale to jest także wędrówka przez Pisma, żeby doświadczyć Jezusa – zapowiadanego Mesjasza, Jezusa zapowiadanego proroka, Jezusa, który w Pismach się objawia. Żeby także mieć łaskę i dar rozpoznać Go po łamaniu chleba.
On zniknął z oczu uczniów, co nie znaczy, że przestał być obecny. I przeżywając każdą Eucharystię, uczymy się tej wędrówki przez Pisma, uczymy się rozpoznawać Pana po łamaniu chleba.
To On do nas dołącza, często utrudzonych życiem, utrudzonych doświadczeniami ostatnich dni. Przychodzi, żeby umocnić w nas nadzieję, umocnić wiarę, umocnić naszą zdolność kochania.
ks. Wenancjusz Zmuda

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Kościół czyta nam dzisiaj fragment z Dziejów Apostolskich opisujący scenę, która miała miejsce w dniu Pięćdziesiątnicy. Piotr, w asyście pozostałych Jedenastu, przemawia do wielu Żydów. Tych samych Żydów, przed którymi siedem tygodni wcześniej apostołowie zamykali się ze strachu. Teraz, po otrzymaniu Ducha Świętego, staje przed nimi i odważnie mówi do nich o trudnych wydarzeniach, które miały miejsce niedawno w tym środowisku. Niczego nie usprawiedliwia, nie umniejsza win, mówi, jak było: „Jezusa Nazarejczyka… przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście”. Nie zostawia jednak słuchaczy z poczuciem winy. Słowa te stanowią jedynie punkt wyjścia do przedstawienia wydarzeń zbawczych – śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Swój wywód opiera na tekstach zawartych w psalmach (Ps 16,8-11) i słowach proroka Natana skierowanych do Dawida (2 Sm 7,12), zapowiadających Mesjasza. Te starotestamentalne teksty znane były słuchaczom, więc jednoznacznie wskazywały, że to Jezus jest zapowiadanym Mesjaszem. Jednak Jego śmierć nie była końcem historii, bo właśnie Ten zabity Jezus zmartwychwstał i cały wywód Piotra prowadzi do ogłoszenia słuchaczom tego faktu, który stanowi nadzieję dla słuchaczy zarówno ówczesnych jak i dla nas dzisiaj.

Komentarz do psalmu

Psalmista pokłada wielką ufność w Bogu, którego nazywa swoim Panem. Pan jest przed jego oczami nie tylko w dzień, ale też w nocy. Ta ufność przekracza nawet granice ziemskiego życia. Dla nas, żyjących po zmartwychwstaniu Jezusa i znających Jego obietnicę naszego powstania z martwych, taka ufność jest łatwiejsza, ale psalmista mógł wyrazić taką myśl tylko pod natchnieniem Bożym. Wołajmy więc razem z autorem natchnionym: „Ty ścieżkę życia mi ukażesz, pełnię radości przy Tobie”. Przedsmak tej wiecznej radości możemy mieć już teraz, ale tylko wtedy, gdy swoją ufność złożymy wyłącznie w Bogu, gdy On zawsze będzie na pierwszym miejscu każdego dnia i nocy nie tylko w myślach, ale i czynach.

Komentarz do drugiego czytania

Pierwszy List św. Piotra skierowany jest do chrześcijan żyjących w rozproszeniu w kilku prowincjach. Większość z nich była nawrócona z pogaństwa. Celem, jaki autor Listu chciał osiągnąć, było podtrzymanie ich wiary w sytuacji doświadczanych przez nich trudności, które były związane ze zmianą stylu ich życia po nawróceniu. Z pewnością wielu z nas identyfikuje się z ówczesnymi adresatami listu. Podejmując decyzję o życiu zgodnym z Ewangelią, nieuchronnie narażamy się na większe lub mniejsze przeciwności ze strony tych, którzy decyzji z tym związanych nie rozumieją. Przyjmijmy więc słowa św. Piotra do siebie, aby uświadomić sobie, jak bardzo cenni jesteśmy w oczach Boga, który przywrócił nam pierwotne piękno za cenę krwi swojego Syna, Jezusa. Jego zmartwychwstanie jest nadzieją dla nas, podstawą wiary, że nasze życie i życie naszych bliskich w chwili śmierci zmieni się, ale się nie skończy.

Komentarz do Ewangelii

Czy zmartwychwstały Pan Jezus nie wiedział, o czym rozmawiali dwaj uciekający z Jerozolimy uczniowie? Zapytał ich o to, aby się dowiedzieć? Będąc Bogiem zapewne nie pytał o to ze względu na Siebie. Wiedział jednak, jak bardzo im potrzebne jest to opowiedzenie komuś potrafiącemu słuchać o tym, co dzieje się w ich sercach. Jezus słuchał z uwagą, dopytywał o szczegóły, dopiero na końcu szczerze zdziwił się, że znając Pisma proroków nie potrafią uwierzyć w treści tam zawarte, które dotyczą Mesjasza. Nie zostawił ich jednak z tym niezrozumieniem, ale „zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego”. Pomimo tych wyjaśnień uczniowie nadal nie rozpoznali, że towarzyszem ich podróży był Jezus. Postawa: „A my spodziewaliśmy się…”, nie dopuszczała do ich świadomości tego, co było faktem. Patrząc, nie mogli zobaczyć. Tłumili pojawiające się uczucia, dopiero później przypomnieli sobie, że serca ich pałały, gdy Pisma im wyjaśniał. Jednak scena łamania chleba gwałtownie zmieniła uczniów. Ich oczy otworzyły się, a serca przestały być bojaźliwe. Nie bacząc na niebezpieczeństwa nocnej podróży, postanowili natychmiast wrócić do Jerozolimy, do braci, do tych, którym mogli opowiedzieć to, czego sami doświadczyli.
Takie spotkanie z Jezusem zmartwychwstałym przeżywamy na każdej Eucharystii. On w Liturgii Słowa „wyjaśnia nam Pisma”, a na ołtarzu rękami kapłana łamie dla nas chleb i daje każdemu, kto szczerze pragnie Go przyjąć. Wychodzimy z tego spotkania odważni, pragnący swoim życiem opowiadać o Jego wielkiej miłości do każdego, bez wyjątku, człowieka.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Teresę Kołodziej

Książka na dziś

Oddanie33 dla dzieci

„Oddanie33 dla dzieci” to wyjątkowa, 33-dniowa duchowa podróż, która wprowadza najmłodszych w piękno wiary, modlitwy i bliskości z Matką Bożą. Każdy dzień to opowieść, rozważanie, modlitwa i proste zadanie, dzięki którym dziecko krok po kroku odkrywa, że z Bogiem można iść przez życie z ufnością i spokojem.

Papież LEON XIV z Afrukj -przedłanie
Leon XIV w Kamerunie: Jezus przychodzi pośród burz i mroków Kościół wielokrotnie doświadczał burz i „przeciwnych wiatrów”. I dziś wszystko może wydawać się mroczne, a my słabi. Ale tak nie jest – Jezus jest silniejszy od wszelkiej mocy zła – mówił w ostatniej homilii wygłoszonej na kameruńskiej ziemi Leon XIV. Wskazał, że czasami, aby zmienić trudną rzeczywistość, potrzeba zmiany nawyków i struktur, jak to uczynili Apostołowie w Kościele pierwotnym. /Watykan //W pożegnalnej Mszy św. Leona XIV w Kamerunie, sprawowanej na lotnisku w Jaunde, zgromadziło się około 20 tys. wiernych. Uroczystej procesji z ewangeliarzem towarzyszyli szefowie miejscowych ludów. To stara tradycja, kiedy szefowie witali przybywającego króla. Na ewangeliarzu znajdują się obrazy //o. Engelberta Mvenga, //kameruńskiego jezuity, który stworzył specjalny styl wyrażania obrazów ewangelicznych, używając kolorów czerwonego, czarnego, białego.  Jezus rozprasza największe ciemności i burze Papież w homilii przypomniał czytanie z Ewangelii o tym, jak Jezus pośrodku nocy uciszył burzę na Jeziorze Tyberiadzkim. Zarówno noc, jak i otchłanie wody symbolizowały niebezpieczeństwo i mroczne siły zła.Ojciec Święty zauważył, że przez płynąc przez wieki, Kościół wielokrotnie doświadczał burz i „przeciwnych wiatrów”, a współczesna ludzkość może również doświadczać lęku i zwątpienia, jakie odczuwali uczniowie podczas przeprawy przez Jezioro Tyberiadzkie. Leon XIV przybył na Mszę św. w papamobile .Tego doświadczamy w chwilach, gdy wydaje nam się, że toniemy, przytłoczeni wrogimi siłami, gdy wszystko jawi się mroczne, a my czujemy się samotni i słabi. Ale tak nie jest. Jezus jest z nami – zawsze, silniejszy od wszelkiej mocy zła; w każdej burzy do nas dołącza i powtarza: ‘Jestem tu z tobą: nie lękaj się’” – wskazał Leon XIV, podkreślając, że to dzięki Jezusowi podnosimy się po każdym upadku i idąc z ufnością nie pozwalamy, by zatrzymała nas burza. Nikt nie może być pozostawiony sam Papież wskazał, że Jezus przybliża się i nie uspokaja od razu burz, „ale dołącza do nas pośród niebezpieczeństw i zaprasza również nas, w radościach i smutkach, byśmy byli razem, solidarni, jak uczniowie, na tej samej łodzi; byśmy nie patrzyli z daleka na cierpiących, ale stawali się bliscy, trzymali się razem.” Nikt nie powinien być pozostawiony sam sobie w obliczu przeciwności życia – mówił Ojciec Święty. Każda wspólnota ma zadanie tworzenia i wspierania struktur solidarności i wzajemnej pomocy, w których w obliczu kryzysów – czy to społecznych, politycznych, zdrowotnych czy ekonomicznych – wszyscy mogą dawać i otrzymywać pomoc, zależnie od swoich możliwości i potrzeb.Wierni w oczekiwaniu na Mszę św. pod przewodnictwem Leona XIV W społeczeństwie opartym na poszanowaniu godności osoby wkład każdego jest ważny i ma wyjątkową wartość, niezależnie od statusu czy pozycji, jaką zajmuje w oczach świata” – podkreślił Ojciec Święty. Zachęcił, aby również na poziomie społecznym i politycznym wspólnie stawiać czoła problemom i wyzwaniom – zwłaszcza tym związanym z ubóstwem i niesprawiedliwością. „Wiara nie oddziela sfery duchowej od społecznej, a wręcz przeciwnie, daje chrześcijaninowi siłę, by angażować się w świat, aby odpowiadać na potrzeby innych, zwłaszcza najsłabszych” – mówił Leon XIV. Dodał, że instytucje powinny kierować się wymiarem duchowym i etycznym Ewangelii działając na rzecz dobra wspólnego, zamiast toczyć jałowe spory. W duchu nauki Jezusa pokonać problemy Papież wskazał przy tym na opisaną w Dziejach Apostolskich sytuację Kościoła pierwotnego i wyzwaniom praktykowania dobroczynności, spowodowanym gwałtownym wzrostem uczniów, czemu sami Apostołowie nie mogli sprostać.Apostołowie po modlitwie i dyskusji w świetle nauk Jezusa przezwyciężyli przeszkody, które na pierwszy rzut oka wydawały się nie do pokonania. Wybrali mężczyzn „cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości” i przeznaczyli ich przez nałożenie rąk do praktycznej służby, która była jednocześnie misją duchową. Potrzeba odwagi zmiany „Słuchając głosu Ducha Świętego i będąc wrażliwymi na wołanie cierpiących, nie tylko uniknęli wewnętrznego rozłamu we wspólnocie, ale dzięki Bożemu natchnieniu wyposażyli ją w nowe i odpowiednie narzędzia do jej rozwoju, przekształcając moment kryzysu w szansę ubogacenia i rozwoju dla wszystkich” – zaznaczył Papież. „Niekiedy życie rodziny i społeczeństwa wymaga właśnie tego: odwagi do zmiany nawyków i struktur, aby godność osoby zawsze pozostawała w centrum i aby przezwyciężać nierówności i marginalizację” – podkreślił Ojciec Święty.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.

© 1996–2018 mateusz.pl

BP KEP

Ks. prof. Henryk Witczyk na Niedzielę Biblijną: Otwórzmy nasze umysły i serca na słowa Pisma

Plakat - Tydzień Biblijny

Plakat - Narodowe Czytanie Pisma Świętego

Sigla

Przegląd Biblijn